Σε ρυθμούς καραντίνας, άδεια από κόσμο η πλατεία Υψηλών Αλωνίων.  

Κλειστά τα μαγαζιά εστίασης, γύρω από αυτήν. Χωρίς κόσμο τα παγκάκια της, η παιδική της χαρά και γενικότερα οι χώροι της που άλλοτε είχαν ζωή.

Όμως η ζωή ανάβει τα φώτα της γύρω από την πλατεία και αχνοφαίνεται τις βραδινές ώρες, στα γύρω σπίτια των "έγκλειστων πολιορκημένων" του "αόρατου" εχθρού του κορωνοϊού που έχει αλλάξει την καθημερινότητα μας.  

Μπορεί την μέρα η πλατεία να μοιάζει νεκρή και να μην έχει ζωή. Όμως το βράδυ η ζωή δείχνει την παρουσία της μέσα από τα φώτα των γύρων διαμερισμάτων και των σπιτιών, έστω και αν η πλατεία παραμένει άδεια.

Η ζωή πάντα θα βρίσκει τον τρόπο για να δίνει τα φώτα, ακόμα και κάτω από αυτές τις δύσκολες συνθήκες όπου ζούμε, μένοντας σπίτι, σε συνθήκες απομόνωσης και καραντίνας, σε μία μάχη διαφορετική από τις άλλες, έχοντας όμως τον ίδιο παρανομαστή.

Την αγάπη για τους γύρω μας και την ελπίδα για το αύριο…

(Οι φωτογραφίες είναι του Νίκου Σαραφόπουλου).