Τα θέατρα έκλεισαν στην Αθήνα προτού προλάβουν καλά - καλά να ανοίξουν, αν όμως υπήρχε μία παράσταση που πρόλαβε να κάνει αίσθηση στους καλλιτεχνικούς κύκλους, τότε αυτή ήταν σίγουρα, η πολυσυζητημένη «This is not Romeo and Juliet» στο θέατρο Πορεία.

Η παράσταση αυτή εμπνέεται από την πιο συγκινητική ερωτική ιστορία όλων των εποχών, το σαιξπηρικό δράμα «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», όμως την ίδια στιγμή, πηγαίνει κόντρα σε αυτό, σε ένα έργο που ξεχειλίζει από συναίσθημα και αναδεικνύει τις αντιφάσεις και τα πολλά επίπεδα του έρωτα.

Ο Αργύρης Πανταζάρας και η Πατρινή Έλλη Τρίγγου, δημιούργησαν ένα εκρηκτικό δίδυμο πάνω στη σκηνή που διακρίνεται για την φυσικότητα του, κερδίζοντας τον θεατή με την αμεσότητα και την πηγαία ανταπόκριση που έχουν ο ένας με τον άλλον, γνωρίζοντας καλά τη μεταξύ τους "χημεία" και βγάζοντας την με τέτοιο τρόπο που αναδεικνύει την παράσταση.

Σύμφωνα με όσους έχουν δει το έργο ιδιαίτερο ρόλο παίζει ως σκηνικό ένα μεγάλο και τεράστιο ρουμπίνι που υπάρχει στη σκηνή ως ένας ισχυρός ερωτικός συμβολισμός, με τους δύο πρωταγωνιστές να μιλούν στο θεατή με τα σώματα τους, τις κινήσεις τους, αλλά και την σιωπή τους.

Σε γενικές γραμμές τόσο ο Αργύρης Πανταζάρας, όσο και η Έλλη Τρίγγου, αποθεώνουν με ένα "μπαρόκ", αλλά και εξπρεσινονιστικό κάπως ύφος τους δύο σαιξπηρικούς ήρωες, δείχνοντας ότι είναι δύο ηθοποιοί που έχουν να μας δείξουν ακόμα πιο πολλά στο θέατρο και όχι μόνο.