Ένα από τα πιο κλασικά μπαλκόνια της Πάτρας είναι αυτό της πλατείας Υψηλών Αλωνίων που βλέπει στην Τριών Ναυάρχων και όλη τη μεριά της πόλης, δίπλα από τη θάλασσα του Πατραϊκού, έτσι όπως εκτείνεται η πολιτεία.

Το μπαλκόνι αυτό, πάνω από τις σκάλες της Τριών Ναυάρχων, με φόντο τις νεραντζιές της και στο βάθος την εκκλησία του Αγίου Ανδρέα, έχει «χαρίσει» αμέτρητα υπέροχα ηλιοβασιλέματα στους ρομαντικούς Πατρινούς και στους επισκέπτες αυτής της πόλης.

Είναι τόσο κλασικό που έχει μία διαχρονική αξία η οποία παραμένει αναλλοίωτη στο πέρασμα του χρόνου. Απόδειξη η φωτογραφία που ανέβασε στα social media ο Άρης Μπετχαβάς από το αρχείο του Ζώη Παυλόπουλου.

Η φωτογραφία είναι από το 1948, τότε που όλα στις ζωές των ανθρώπων, αλλά και σε αυτή την πόλη, ήταν διαφορετικά και δεν είχαν σχέση με το σήμερα. Ακόμα και ο ναός του Αγίου Ανδρέα που προβάλει στο βάθος της εικόνας δεν έχει αποκτήσει ακόμα τον τρούλο του.

Όμως η θέα που πρόσφερε τότε το μπαλκόνι των Υψηλών Αλωνίων, στους Πατρινούς εκείνης της εποχής, ίσως να ήταν ακόμα πιο μοναδική, χωρίς να υπάρχουν πολυκατοικίες και πολλά κτίρια, με το βλέμμα να αφήνεται να… ταξιδέψει απευθείας στη θάλασσα.

(Πάνω η φωτογραφία επιχρωματισμένη από τον Άρη Μπετχαβά, κάτω η πρωτότυπη).