Ο Γιάννης Μπέζος πιστεύει πως χρειάζεται επιστημονική κατάρτιση για να μπορεί κανείς να κάνει μια εκτίμηση για την κατάσταση στα πολιτιστικά δρώμενα με το πέρας της πανδημίας.

«Ξέρετε, αρκετοί αυτό το διάστημα μιλάνε χωρίς γνώση, ενώ έχουν γνώμη, και λέει ο καθένας ότι θέλει. Αυτό είναι που μας μπερδεύει, μας προβληματίζει περισσότερο και μας αποπροσανατολίζει», αναφέρει, εκτιμώντας με τη φτωχή του λογική όπως λέει, ότι «θα εξελιχθούν προς το καλύτερο τα πράγματα, με λίγη υπομονή».

Εκείνος τα πάει καλά με τη χρήση μάσκας; «Όχι, δεν τα πάω καλά. Για να μην παρεξηγηθώ: Δεν μου αρέσει καθόλου, αλλά είμαι υποχρεωμένος να τη φοράω όταν πρέπει. Αυτό δεν σημαίνει ότι μου αρέσει. Το λέω γιατί δεν θέλω να φανεί ότι στα ξαφνικά υπάρχουν μασκολάχνοι και μασκομάχοι. Ευκαιρία ζητάμε για να σκοτωθούμε μεταξύ μας. Δεν υπάρχει άνθρωπος στον πλανήτη που να του αρέσει να φοράει μάσκα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα τη φορέσουμε όταν επιβάλλεται από τις συνθήκες. Τελεία και παύλα. Ολα τα άλλα είναι ανοησίες και ελαφρότητες».

Όσον αφορά το θέατρο, ετοιμάζει κάτι από τον Φεβρουάριο και μετά στο «Εμπορικόν», με τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη, και είναι ένα έργο για δύο πρόσωπα, σε δική του σκηνοθεσία. Ο Γ. Μπέζος, όμως, αγαπάει και το ελληνικό τραγούδι. Κάποιες βραδιές, με πιάνο, φωνή και αφήγηση, θα ερμηνεύσει στο βιβλιοπωλείο «Ιανός» τραγούδια σχετικά με την ελληνική ποίηση. «Καλό είναι να ακούμε τους ποιητές μας. Δεν κάνουμε τον κόπο να ασχοληθούμε με αυτούς τους ανθρώπους, που είναι σχετικά κοντινοί μας πρόγονοι. Είμαστε λαλίστατοι για όλα χα άλλα και δεν γνωρίζουμε το έργο τους, ούτε την προσφορά τους. Εν πάση περιπτώσει, αυτό που είμαστε τώρα το οφείλουμε και εν μέρει σε αυτούς», είπε στο Secret.