Το μυστήριο των εραστών της Χασανλού απασχολεί εδώ και πέντε δεκαετίες του επιστήμονες σε όλο τον κόσμο.

Πρόκειται για μια από τις πιο προβεβλημένες και πολυσυζητημένες ανασκαφές των τελευταίων 50 ετών, καθώς παρουσιάζει δύο σκελετούς που μοιάζουν αγκαλιασμένοι, με τον ένα να γέρνει προς το πρόσωπο του άλλου σαν να του δίνει ένα φιλί στο στόμα.

Η ιστορία των εραστών της Χασανλού

Οι δύο σκελετοί βρέθηκαν σε πήλινο πιθάρι κατά τη διάρκεια ανασκαφών στην περιοχή, στο σημερινό Ιράν, το 1972. Οι εραστές της Χασανλού χρονολογούνται από το 800π.Χ. και την περίοδο της μεγάλης καταστροφής της αρχαίας πόλης Χασανλού. Η θέση που βρέθηκαν στο πιθάρι φούντωσε από το πρώτο λεπτό τις υποθέσεις για τη σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους που βρήκαν τον θάνατο αγκαλιασμένοι και χωρίς ούτε μία εκδορά ή χτύπημα.

Ο σκελετός που διακρίνεται αριστερά (καταχωρημένος ως SK 336), είναι ξαπλωμένος ανάσκελα με το χέρι του να μοιάζει να τείνει προς το πρόσωπο του άλλου σκελετού (S335). Και οι δύο έχουν τα χέρια τους περασμένα ο ένας, γύρω από το σώμα του άλλου.

Σύμφωνα με την περιγραφή του μουσείου Penn, του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, όπου και εκτέθηκαν για κάποια χρόνια οι δύο σκελετοί, το περίεργο είναι πως δεν βρέθηκαν άλλα αντικείμενα γύρω τους, μέσα στο πιθάρι, με εξαίρεση μια πλατιά πέτρα κάτω από τα κεφάλια τους.

Το φιλί 2.800 χρόνων που διχάζει τους επιστήμονες

Η αρχαιολογική ανακάλυψη έφερε στο φως μια τρυφερή στιγμή μεταξύ των δύο ανθρώπων. Ωστόσο εκείνο που παραμένει ακόμη μυστήριο, αλλά και διαμάχη μεταξύ των ειδικών, είναι ο προσδιορισμός του φύλου των δύο σκελετών. Για τον μεν ένα, εκείνον που διακρίνεται δεξιά στη φωτογραφία, οι επιστήμονες δηλώνουν με βεβαιότητα πως πρόκειται για άνδρα. Ο σκελετός στα αριστερά ωστόσο, παρότι πιο δύσκολο να αποσαφηνιστεί, θεωρείται επίσης πιθανό να ανήκει και εκείνος σε αρσενικό.

Παραμένει επίσης άγνωστο πως βρέθηκαν μέσα στο πιθάρι, όμως πιθανολογείται πως βρήκαν καταφύγιο εκεί κατά την τελική λεηλασία της πόλης. Άλλωστε οι δύο σκελετοί, μαζί με δεκάδες άλλους που εντοπίστηκαν στην περιοχή, αποτελούν την απόδειξη μιας φρικτής ιστορίας γύρω από την καταστροφή της πόλης, όπως όλα δείχνουν από ανθρώπινο χέρι, στο σημερινό Ιράν.