Μία σπάνια φωτογραφία της σπουδαίας ηθοποιού Μαίρης Αρώνη, από τη δεκαετία του 1980, δημοσίευσε στον λογαριασμό του στο instagram ο δημοσιογράφος και συλλέκτης Αρης Λουπάσης.

Η Μαίρη Αρώνη ήταν κόρη του καθηγητή της Μεγάλης του Γένους Σχολής, Λέανδρου Αρβανιτάκη, ήταν πτυχιούχος πιάνου και απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, μαθήτρια του Φώτου Πολίτη και αριστούχος στην απαγγελία και φωνητική.

Εκτός της θεατρικής της παρουσίας στο αθηναϊκό κοινό, έκανε και πολλές περιοδείες στο εξωτερικό με αντίστοιχες παραστάσεις, όπως στο Φεστιβάλ των Εθνών (Παρίσι 1957), Μέση Ανατολή (1958), Λονδίνο (1967), Πολωνία, Ουγγαρία (1969), Ιαπωνία (1972).

Αλλά και στον κινηματογράφο η παρουσία της κρίθηκε πολύ έντονη, έτσι που να δηλώνει τακτικά η ίδια ότι "δεν θυμόταν ποτέ να είχε χρόνο ελεύθερο". Ιδιαίτερα σε ρόλους μητέρας ή πεθεράς δημοφιλών ηθοποιών ήταν ασύγκριτη. Από δε το 1968 είχε αναλάβει καθηγήτρια της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου.

"Η μεγάλη Κυρία του θεάτρου Μαίρη Αρώνη την δεκαετία του '80 στα χρόνια της διδασκαλίας της στην Δραματική Σχολή του Εθνικού, διατηρώντας την ίδια φίνα και αριστοκρατική παρουσία με εκείνη που την έκανε να ξεχωρίσει μέσα από την χρυσή εποχή του ελληνικού κιν/φου. Στα πορτραίτα του γραφείου διακρίνεται (δεξιά) η μορφή του Φώτου Πολίτη, του δασκάλου της στο Εθνικό και ενός από τους μεγαλυτερους θεατράνθρωπους της εποχής που υπηρέτησε πίστα και μεγαλουργήσε ως σκηνοθέτης, κριτικός και μεταφραστής. Μετά από μια πολύχρονη και επιτυχημένη θεατρική πορεία που ξεκινά από τα μέσα του '30 ερμηνεύοντας τους σπουδαιότερους ρόλους του ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου, η αγαπημένη ηθοποιός αποφασίζει το 1982 να αποχαιρετήσει το κοινό της με την αξέχαστη κωμωδία του Δημήτρη Ψαθά "Η χαρτροπαίχτρα". Την τελευταία δεκαετία της ζωής της μέχρι το 1991 (ένα χρόνο πριν φύγει από την ζωή), θα ασχοληθεί με το ραδιόφωνο και κυρίως ως Καθηγήτρια του Εθνικού, μια δραστηριοτητα την οποία ξεκινά από τα τέλη του '60 παράλληλα με την θεατρική της πορεία. Υπήρξε μία πολύτιμη, αγαπητή και σημαντική δασκάλα που κατάφερε να προκαλεί δέος στους μαθητές της και να "στοιχειώσει" με την παρουσία της σε όλη την μετέπειτα καλλιτεχνική διαδρομή τους. Η μεγάλη άνεση και ευκολία της ως ηθοποιός να συνδυάζει το κωμικό με το δραματικό στοιχείο και να ερμηνεύει το ίδιο συγκλονιστικά από ελληνική σύγχρονη κωμωδία μέχρι αρχαία τραγωδία και Αριστοφάνη και από γαλλικά μπουλβάρ μέχρι μεγάλους ξένους συγγραφείς υπήρξε κάτι το μοναδικό και το ασύλληπτο. Στον κιν/φο κατάφερε με συμμετοχή σε μόλις πέντε ταινίες να αγαπηθεί και να ξεχωρίσει με τις ατάκες της, το αστείρευτο ταμπεραμέντο και την αρχοντική της εμφάνιση. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο σημαντικός σκηνοθέτης Σπύρος Ευαγγελάτος "Μια ανεπανάληπτη σκηνική παρουσία, δαιμονική προσωπικότητα, θηριώδης ερμηνευτική ικανότητα και μοναδική μαστοριά που έδινε ιδιαίτερο νόημα και χρώμα σε κάθε συλλαβή της κάθε λέξης". Η σπουδαία αυτή θεατρίνα θα μείνει για πάντα στις καρδιές όλων ως η γλυκιά και υπέροχη "Πάστα Φλώρα" αποτελώντας ένα κομμάτι του παζλ των μεγάλων Ελλήνων ηθοποιών", γράφει ο Άρης Λουπάσης στην ανάρτησή του.