Ένα από τα προβλήματα που δυσκολεύει ακόμα περισσότερο το Πανεπιστήμιο Πατρών, που σύμφωνα με την ανακοίνωση της Συγκλήτου, θα υπάρξουν τμήματα που δεν θα μπορέσουν να λειτουργήσουν, είναι αποτέλεσμα του νομοσχεδίου Γαβρόγλου.

Το Πανεπιστήμιο Πατρών αυτή τη στιγμή λειτουργεί 35 τμήματα σε τρεις νομούς και σε έξι πόλεις, κάτι που με δεδομένη την περιορισμένη ενίσχυση του σε ΔΕΠ, αλλά και τις ολοένα και μικρότερες μειώσεις των κονδυλίων από την κυβέρνηση και το υπουργείο, δεν θα μπορεί να συνεχίσει.

Τουλάχιστον στο ακαδημαϊκό επίπεδο που πρέπει να λειτουργούν τα τμήματά του. Από τα 35 αυτά τμήματα του Πανεπιστημίου Πατρών, τα 27 βρίσκονται στην έδρα του στην Πάτρα και τα υπόλοιπα διασκορπισμένα, σε Μεσολόγγι, Αγρίνιο, Ναύπακτο, Αμαλιάδα και Πύργο.

Η Πρυτανική Αρχή μέσα στα προβλήματα που καλείται να επιλύσει είναι και αυτό. Χρειάζεται να βρει μία φόρμουλα μπροστά σε αυτό το ζήτημα.

Είναι έτσι αρκετά πιθανό κάποια από τα τμήματα αυτά να μεταφερθούν στην έδρα του Πανεπιστημίου στην Πάτρα, ανεξάρτητα από το αν υπάρξουν αντιδράσεις από τις τοπικές κοινωνίες.

Μια από τις σχολές που αναμένεται να έρθει στην Πάτρα είναι και αυτή της Φυσικοθεραπείας, τη μία εκ των δύο του Πανεπιστημίου Πατρών (μαζί με αυτή της Οπτικής) που στεγάζονται στο Αίγιο.

Στη περίπτωση της ένα επιπλέον κίνητρο για τη μεταφορά της είναι και το ενδεχόμενο της γειτνίασης της με το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών.

Παρόμοιες αποφάσεις θα υπάρξουν και για άλλες σχολές εκτός Πάτρας, χωρίς όμως να έχουν διευκρινιστεί το ποιες θα είναι ή περισσότερες λεπτομέρειες.

Η εξάπλωση του Πανεπιστημίου Πατρών, η συγχώνευση και η αύξηση των σχολών που ακολούθησε με το σχέδιο Γαβρόγλου, με την επιπλέον ενίσχυση του κράτους να είναι μηδενική, αποδείχθηκε γόρδιος δεσμός για το ακαδημαϊκό ίδρυμα.

Πάντως, μέχρι ώρας, αυτό που θα έλεγε κάποιος ότι χαρακτηρίζει το κλίμα μεταξύ των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας μπροστά σε όλα αυτά προβλήματα που υπάρχουν, είναι ομοψυχία και ενότητα.

Αυτό το κλίμα, ήδη, ο νέος Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών Χρήστος Μπούρας, έχει προσπαθήσει να το μεταφέρει και εκτός ακαδημαϊκής κοινότητας, ξεκινώντας μία σειρά επαφών με εκπροσώπους φορέων της περιοχής, δείχνοντας ότι το ακαδημαϊκό ίδρυμα είναι ανοικτό προς την κοινωνία. Η σχέση τους άλλωστε είναι αμφίδρομη.