Η αναστολή εργασίας και τα 534 ευρώ έχουν οδηγήσει πολλούς εργοδότες και εργαζόμενους στη λύση αυτή.

Τι κάνουν; Οι εργαζόμενοι που δουλεύουν σε επιχειρήσεις εστίασης και επισιτιστικού χαρακτήρα, γνωρίζοντας ότι δύσκολα θα έχουν έναν μισθό με 600 ευρώ, αφού υπάρχει αναδουλειά και τα μεροκάματα δεν βγαίνουν για να έχουν καθημερινά εργασία, ζητούν από τον εργοδότη τους να τους βάλει σε καθεστώς αναστολής εργασίας.

Επιλέγουν, δηλαδή τα 534 ευρώ του κράτους, με τα 17 ευρώ την ημέρα και τις πληρωμένες ασφαλιστικές εισφορές από το να εργάζονται με κάποια χρήματα που είναι ζήτημα αν τους βγουν παραπάνω τον μήνα.

Από την άλλη οι εργοδότες, ξέροντας ότι δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν τόσο εύκολα στις μισθοδοτικές τους υποχρεώσεις, επιλέγουν να απαλλαγούν από κάποιους μισθούς και υπαλλήλους, έστω για ένα προσωρινό διάστημα, μέχρι να δουν τι θα κάνουν στη συνέχεια.

Και έτσι όλοι είναι σε έναν βαθμό είναι ικανοποιημένοι. Οι εργαζόμενοι έχουν για ένα διάστημα χωρίς να εργάζονται και να κάνουν κάτι, ένα χρηματικό ποσό (το οποίο βέβαια είναι μικρό και δεν φτάνει σε τίποτα αν έχεις οικογένεια) και οι εργοδότες γλιτώνουν από κάποιους μισθούς που αυτή τη χρονική περίοδο θα τους επιβάρυναν ακόμα περισσότερο, στη δύσκολη οικονομική θέση που έχουν περιέλθει ως ελεύθεροι επαγγελματίες.

Το παράλογο του όλου πράγματος

Αμφότεροι, δηλαδή, επιλέγουν την ανεργία από την εργασία, ο καθένας για τους δικούς τους λόγους. Και αυτό γιατί; Το κράτος και η τακτική που έχει εφαρμόσει από το πρώτο διάστημα της πανδημίας, επιλέγει την πρώτη από ότι την δεύτερη.

Αντί να επιδοτεί τις επιχειρήσεις για να διατηρήσουν τις θέσεις εργασίας τους, δίνοντας τους αυτά τα 534 ευρώ, καλύπτοντας έτσι ένα σημαντικό μέρος των μισθοδοτικών υποχρεώσεων τους, δεσμεύοντας την ίδια στιγμή τους εργοδότες να είναι συνεπείς στο να πληρώσουν τις υπόλοιπες που απομένουν, στέλνει εργαζόμενους σε καθεστώς αναστολής, μη ενισχύοντας έτσι την επιχειρηματικότητα που ειδικότερα η νυν κυβέρνηση λέει ότι προασπίζεται.

Λογικό; Μάλλον όχι. Το ζήτημα είναι πως υπάρχουν επιχειρήσεις που μπορούν να προχωρήσουν σε αναστολή εργασίας (υπάρχουν συγκεκριμένοι όροι) στις οποίες οι εργαζόμενοι μόνο που δεν έχουν έρθει στα χέρια, ζητώντας από τους εργοδότες τους να μπουν αυτοί σε καθεστώς αναστολής εργασίας και όχι οι συνάδελφοι τους.

Ώθηση και στη μαύρη εργασία

Με αυτόν τον τρόπο βέβαια εκτός των άλλων αυξάνεται η μαύρη εργασία (άρα χάνει και άλλα χρήματα το δημόσιο ταμείο) αφού είναι σίγουρο ότι κάποιοι από αυτούς τους εργαζομένους συμπληρώνουν τα 534 ευρώ, κάνοντας εναλλακτικές εργασίες, παίρνοντας χρήματα τα οποία δεν φαίνονται πουθενά.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι η τακτική αυτή της αναστολής εργασίας δεν εφαρμόζεται μόνο από τον κλάδο της εστίασης και των υπηρεσιών, αλλά και από μεγάλες επιχειρήσεις που σχετίζονται με άλλους τομείς και που έχουν πληγεί από την κρίση της πανδημίας, βρίσκοντας έτσι αυτή τη λύση.

Μια λύση που προφανώς δεν είναι και τόσο αναπτυξιακή ή μήπως όχι;