H Πάτρα είχε και σε έναν βαθμό έχει ακόμα μία ιδιαίτερη αρχιτεκτονική ως πόλη, που ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα αστικά κέντρα της χώρας.

Ο πλούτος της ανερχόμενης αστικής τάξης, από την τελευταία εικοσαετία του 19ου αιώνα και μετά, έδωσε πρόσφορα έδαφος στην ανάπτυξη της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής όπως και στην ανάπτυξή ενός τύπου νέου γοτθικού ρυθμού, που παρατηρεί κανείς στις εξοχικές κατοικίες των Άγγλων που έκτιζαν σπίτια λόγω εμπορικών σχέσεων που είχαν με την Πάτρα και τους εμπόρους του «μαύρου χρυσού», την Κορινθιακή σταφίδα, δηλαδή, που αποτέλεσε για αρκετά χρόνια το κύριο εξαγώγιμο προϊόν στις χώρες της Κεντρικής και της Δυτικής Ευρώπης.

Αργότερα, κάποια από τα κτίρια αυτά αφομοίωσαν την Αρ Ντεκό, που κυριάρχησε ως ρεύμα τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα (η Πάτρα ήταν από τις πρώτες πόλεις που γνώρισαν το διεθνές αυτό καλλιτεχνικό κίνημα), ενώ άλλα κινήθηκαν στο ύφος του νεοκλασικισμού, αλλά και της παράδοσης, προσαρμοσμένης, όμως σε ένα μοντέρνο χαρακτήρα που επηρεαζόταν από τις τάσεις της Ευρώπης (κυρίως από την Αρ Νουοβό).  

Τα παλαιά κτίρια της Πάτρας χάραξαν έτσι την ιδιαίτερη πολιτιστική ταυτότητα της που αρχιτεκτονικά είχε ως κυρίαρχο ρεύμα τον νεοκλασικισμό, ο οποίος όμως εμπλουτιζόταν από διάφορες διακοσμητικές τάσεις, διαφορετικής προέλευσης. Πέρα έτσι από την αρχιτεκτονική των παλαιών κτιρίων της πόλης, ξεχωρίζει και η διακοσμητική τους.  

Το φωτορεπορτάζ του Κωστή Πλέσσα, μέσα από διάφορα αρχοντικά και παλαιά κτίρια της Πάτρας είναι χαρακτηριστικό.

Δείτε τις φωτογραφίες: