Κι ενώ η εστίαση δέχεται το ένα πρόστιμο μετά το άλλο, με καταστήματα να σφραγίζονται και επαγγελματίες να στέλνονται στο αυτόφωρο, η είδηση για την αύξηση της πληρότητας των πλοίων προκάλεσε αίσθηση.

Αίσθηση που συζητήθηκε και στους επαγγελματίες του χώρου της εστίασης, με δεδομένο ότι τα μέτρα για τον κλάδο έγιναν ακόμα πιο αυστηρά, τόσο με την απαγόρευση των όρθιων στα νυχτερινά κέντρα, όσο και το όριο των 100 ατόμων στις γαμήλιες εκδηλώσεις.

Το τελευταίο μέτρο αφήνει δεκάδες εργαζόμενους στον «αέρα» αφού είναι σίγουρο ότι οι λιγοστές γαμήλιες εκδηλώσεις που είχαν προγραμματιστεί (από αυτές που δεν ακυρώθηκαν στην διάρκεια της καραντίνας), πλέον ακυρώνονται.

Σε ένα γενικότερα πλαίσιο αρκετοί μιλούν για αποφάσεις εκ μέρους της κυβέρνησης και της πολιτείας που έρχονται σε αντιφάσεις μεταξύ τους, που συγκρούονται, με αποτέλεσμα να έχει χαθεί πλέον η κατεύθυνση της συλλογιστικής και του όλου σκεπτικού. Ή τουλάχιστον να μην το κατανοούμε εμείς οι πολλοί.

Ένα χαρακτηριστικό κείμενο που αποτυπώνει τα παραπάνω ανήρτησε ο γνωστός επιχειρηματίας, Δημήτρης Φάκαλος, στη σελίδα του στο facebook.

«Aυξάνουμε την πληρότητα στα πλοία, γιατί προφανώς (και) πρέπει να στηριχθεί ο τουρισμός και να εξυπηρετηθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι από αυτούς που θέλουν να πάνε στα νησιά. Έως εδώ καλά (ας τα λέμε καλά, χάριν του επιχειρήματος).

Από την άλλη, για να ελέγξουμε την πανδημία θεσπίζουμε νόμο που επιβάλλει σε όλη την εστίαση να εξυπηρετεί μόνο καθήμενους και σε συγκεκριμένες αποστάσεις. Και έως εδώ, πάλι λέμε καλά (και πάλι χάριν του επιχειρήματος)

Το επόμενο σ/κ, λοιπόν, στην Μύκονο για παράδειγμα, θα υπάρχουν 100.000 τουρίστες, που τα βράδυ θα θέλουν να βγουν, θα πρέπει να φάνε και θα επιδιώξουν να πιουν ένα ποτό (και με βάση τον "νόμο των αποστάσεων" θα πρέπει να "απλωθούν" σε 200.000 τ.μ!).

Έλα όμως που η Μύκονος έχει-δεν έχει 30.000 καρέκλες!!! Τι θα κάνουν οι υπόλοιποι? Θα ..."σουλατσάρουν" στα Ματογιάννια ο ένας πάνω στον άλλο? Θα μαζευτούν στις παραλίες των διάσημων beach bars, και πάλι, ο ένας πάνω στον άλλο?

Και μετά. τι θα λέμε? Ότι δεν υπάρχει ίχνος "ατομικής ευθύνης"? Και κάπου εδώ, και παρότι έχουμε αποδεχθεί την δυσκολία πολιτικού χειρισμού όλης αυτής της κατάστασης, προκύπτει .... γκρίνια.

Δικαιολογημένη γκρίνια! Γεμίζουμε τα νησιά, αλλά δεν θα έχει ο κόσμος που να πάει! Δεν θα υπάρχει τρόπος να απλωθεί στις παραλίες με τον νόμο των 4 μέτρων απόστασης μεταξύ ομπρελών!

"Βέβαια αν κάποιοι από τους μεγάλους είχαν μπαράκια αντί για εποχειρηματικούς  ομίλους μπορεί και οι αποφάσεις να ήταν άλλες", λένε κάποιοι αντιδραστικοί... Ή μήπως όχι αντιδραστικοί, αλλά απλά. "λογικοί"?

Κάποιοι έχουν βαλθεί να μας κάνουν όλους συνωμοσιολόγους ή απλά. Έχω αρχίσει και "τα χάνω"?

ΥΓ: Η αύξηση στην πληρότητα των πλοίων μπορεί να έχει δύο λογικές εξηγήσεις.

Η μία είναι ότι πρέπει να στηριχθεί ο τουρισμός και να πάνε οι επισκέπτες, πάση θυσία στα νησιά. Αλλά το ερώτημα που εύλογα προκύπτει είναι, αν προκαλούμε έτσι την τύχη μας με των συνωστισμό!

Η άλλη εξήγηση θα μπορούσε να είναι ότι πρέπει να στηριχθεί η ακτοπλοΐα γιατί τα δρομολόγια "δεν έβγαιναν πέρα" με 65% πληρότητα. Και εδώ, σαν άνθρωπος που βιοπορίζεται από την εστίαση (ή μάλλον βιοποριζόταν και τώρα πλέον χρεοκοπεί όντας επαγγελματίας της εστίασης) μου 'ρχεται να αρχίσω να σιχτιρίζω. Αδίκως?».