Το άκουσμα της είδησης ότι η Αγιά Σοφιά θα μετατραπεί σε τζαμί σίγουρα προκάλεσε θυμό σε πολλούς Έλληνες.

Όσοι Έλληνες όμως την έχουν επισκεφτεί, πηγαίνοντας στο Μουσείο που δημιούργησε το 1934 ο Κεμάλ Ατατούρκ, σίγουρα η είδηση αυτή σε συνδυασμό με τη νοσταλγία του ταξιδιού τους στην Πόλη, τους προκάλεσε ένα ξεχωριστό συναίσθημα. Αρνητικό πάντα. Κάτι περισσότερο από θυμό, κάτι σαν οργή, σαν μία ανάγκη για ένα ξέσπασμα, μπροστά στο μεγαλείο αυτού του μνημείου που ασφαλώς είναι ελληνικό, αλλά δεν έχει να κάνει μόνο με την Ελλάδα, αφού έχει έναν οικουμενικό και παγκόσμιο χαρακτήρα.

Όπως οικουμενικό χαρακτήρα έχει και η Βυζαντινή Αυτοκρατορία και η φιλοσοφία του Βυζαντίου, με την Κωνσταντινούπολη να αποτελεί τη Βασιλεύουσα, την πρωτεύουσα της Βασιλείας των Ουρανών στην οποία πίστευαν οι Βυζαντινοί.

Στη Βασιλεία των Ουρανών. ο ναός της Αγίας Σοφίας θα είχε την πρωτοκαθεδρία ανάμεσα σε όλους τους ναούς και τις εκκλησίες του κόσμου, θα ήταν σαν να λέμε το σπίτι του Θεού.

Οι Βυζαντινοί, έχοντας αφιερώσει έναν τέτοιο μνημείο στη Σοφία του Θεού, δικαιούνταν να έχουν την πρώτη θέση στην επερχόμενη Βασιλεία, εκεί όπου όλα θα περνούσαν από τη  θεία κρίση και αυτή τη θέση κατείχαν και επί Γης στα χρόνια της ακμής, αλλά και της παρακμής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Όλα αυτά και πολλά ακόμα περισσότερα αποτυπώνονταν στα μάτια και στην καρδιά ενός επισκέπτη που είχε διαβάσει έστω και λίγα για το Βυζάντιο. Τα ψηφιδωτά με το πορφυρό χρώμα που ένωνε με το θείο, οι υψηλοι τρούλοι που συμβόλιζαν τη Βασιλεία, το ύφος της διακοσμητικής των εσωτερικών χώρων και της αρχιτεκτονικής του κτιρίου.


Όταν είχε επισκεφθεί τον ναό

Ο Παναγιώτης Γεωργακόπουλος είναι ένας από τους πολλούς Πατρινούς που είχε την τύχη να επισκεφτεί την Αγία Σοφία όταν είχε πάει πριν από δύο χρόνια στην Κωνσταντινούπολη.

«Δέος. Αυτή είναι η μόνη λέξη του ταιριάζει για να περιγράψει κανείς τα συναισθήματα που νιώθει, φτάνοντας στην Αγία Σοφία. Ένα αίσθημα που κυριαρχεί πριν καν μπει στο ναό, πλησιάζοντας σε αυτό.

Όταν μπαίνει, μαζί με το δέος έρχεται ο σεβασμός και η συγκίνηση, απέναντι σε όλα αυτά που αντικρίζεις μέσα στο εσωτερικό του ναού.

Μεγαλείο και μαζί με αυτό νιώθεις την ψυχή σου να παρασέρνεται και να ανυψώνεται και αυτή. Είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς με λόγια τα συναισθήματα αυτά».


Η ειδηση για την μετατροπή της

Για τον ίδιο ήταν σίγουρα μία εμπειρία ζωής. Όσο για το πώς ένιωσε για την μετατροπή της σε τζαμί; «Τι να πω… Οργή. Ύστερα θυμήθηκα εκείνες τις στιγμές όταν είχα επισκεφτεί την Αγία Σοφία. Είναι μία απόφαση που δεν πρέπει να περάσει.

Είναι μία άδικη και λανθασμένη απόφαση που ανοίγει το δρόμο, κατά την άποψη μου, για την καταστροφή της Αγίας Σοφίας από τους φανατισμένους ισλαμιστές και μουσουλμάνους.

Όσο η Αγία Σοφία ήταν μουσείο, έχοντας την αιγίδα της Unesco, κανείς δεν μπορούσε να την πειράξει. Πλέον έγινε η αρχή. Η Ελλάδα, αλλά και γενικότερα η παγκόσμια κοινότητα θα πρέπει να φροντίσουν για να βάλουν αυτόν τον τρελό στη θέση του...».


Οι φωτογραφίες είναι από το ταξίδι του Παναγιώτη Γεωργακόπουλου.