Στα "κεραμίδια" βγήκαν οι έμποροι της Πάτρας με αφορμή την απόφαση της κυβέρνησης να τους εξαιρέσει από το μέτρo της μείωσης του ενοικίου για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο κατά 40%.

Σε ανακοίνωσή της η διοίκηση του Εμπορικού Συλλόγου κάνει λόγο για πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών ενώ χαρακτηρίζει την απόφαση ακατανόητη.

Το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης έχει ως εξής:

Με απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών επεκτείνεται η μείωση ενοικίου 40% για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο. Το (ημι)μέτρο αφορά εστίαση και τουρισμό και εξαιρείται το εμπόριο! 

Η εξαίρεση είναι ακατανόητη σε μια περίοδο που τα εμπορικά καταστήματα έχουν πληγεί βαθύτατα, οι τζίροι έχουν κατακρημνιστεί και κυριολεκτικά δίνουν αγώνα επιβίωσης. Δεν γνωρίζουμε στο Υπουργείο Οικονομικών σε πιο “school of economics” έχουν διδαχθεί ότι στην αλυσίδα της οικονομίας υπάρχουν ασυνέχειες και στεγανά. Οι κλάδοι του τουρισμού, της εστίασης και του εμπορίου είναι στενά συνδεδεμένοι και αλληλεξαρτώμενοι και υφίστανται από την αρχή της πανδημίας βαρύτατο πλήγμα.

Το ίδιο το μέτρο είναι, όπως έχουμε αναφέρει σε όλες μας τις ανακοινώσεις και υπομνήματα προς τα Υπουργεία, ελλιπέστατο. Πρέπει να επεκταθεί για όλο το 2020 και για όλες τις πληττόμενες επιχειρήσεις. Το κόστος της μείωσης του 40% θα πρέπει να το αναλάβει η πολιτεία και όχι να το επωμισθούν οι μικροϊδιοκτήτες οι οποίοι και αυτοί πλήττονται από την εν εξελίξει νέα κρίση.

Ακόμη πρέπει να επισημάνουμε ότι ελάχιστες επιχειρήσεις «αξιοποιούν» το μέτρο της επιστρεπτέας προκαταβολής το οποίο και δεν καλύπτει το σύνολο ων πληττόμενων επιχειρήσεων. Αυτό συμβαίνει διότι το μέτρο είναι δανεισμός. Η προσθήκη νέων βαρών στις ασθμαίνουσες μετά από μια δεκαετή κρίση μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν αποτελεί λύση αλλά ένα επιπλέον πρόβλημα.

Όπως επιπλέον θηλειά στον λαιμό της μικρομεσαίας επιχείρησης αποτελεί και η «νομιμοποίηση» της τοκογλυφίας μέσω των πολυδιαφημιζόμενων μικροδανείων.

 Η πολιτεία αν δεν επιθυμεί τσουνάμι νέων λουκέτων και εκτόξευση της ανεργίας πρέπει να προσφέρει λύσεις με επιδότηση των επιχειρήσεων και της εργασίας. Η επιστρεπτέα προκαταβολή πρέπει να  επεκταθεί στο σύνολο των πληττόμενων επιχειρήσεων και να είναι επιδότηση, όχι δανεισμός.