Ας ξεκινήσουμε με ένα δεδομένο για το 5ο Διεθνές Street Art Festival της Πάτρας.

Η τοιχογραφία της Κυρίλλου Αρχιεπισκόπου και Θεμιστοκλέους με την Μελίνα Μερκούρη, είναι πραγματικά εντυπωσιακή.

Αισθητικά αναδεικνύει τη μεγάλη αυτή Ελληνίδα, όχι απλά ως μια ιστορική προσωπικότητα που έζησε σε μία συγκεκριμένη περίοδο της χώρας, αλλά ως ένα πολιτιστικό σύμβολο της σύγχρονης Ελλάδας που πλέον έχει πάρει μία ξεχωριστή αξία στα μάτια της παγκόσμιας κοινότητας.

Συμβολικά η τοιχογραφία που πλέον έχει σχεδόν ολοκληρώσει ο KLE (ο Κλεομένης Κωστόπουλος η ψυχή της Art In Progress και του φεστιβάλ) αποτυπώνει και με το παραπάνω τους λόγους της δημιουργίας ενός τέτοιου πολιτιστικού γεγονότος σαν αυτό το φεστιβάλ και σφραγίζει τον χαρακτήρα του «διεθνούς» που από την πρώτη στιγμή προασπίζεται η ομάδα της Art in Progress και ο Κλεομένης Κωστόπουλος. 

Η τοιχογραφία αυτή είναι σίγουρο ότι θα γίνει σημείο αναφοράς σε όλη την Ελλάδα για την Πάτρα και υπάρχει η δυνατότητα με την παγκόσμια εμβέλεια που έχει η προσωπικότητα – σύμβολο που απεικονίζει και τη δυναμική της, να ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας και να απασχολήσει τη διεθνή κοινή γνώμη.

Η Πάτρα λοιπόν μέσα από ένα καλλιτεχνικό έργο αποκτά τις βάσεις για να προβληθεί στη διεθνή κοινότητα. Ήδη το ότι θα γίνει σημείο αναφοράς σε όλη την Ελλάδα φαίνεται από το ενδιαφέρον των αθηναϊκών ΜΜΕ και των καναλιών.

Μετά την τηλεόραση του Open συνεργείο της οποίας βρέθηκε στο σημείο της τοιχογραφίας, εκεί θα βρίσκονται σύμφωνα με πληροφορίες το πρωί της Δευτέρας οι τηλεοράσεις του Mega και της ΕΡΤ για ρεπορτάζ και αφιερώματα στην τοιχογραφία της "Μελίνας" που πλέον έχει ολοκληρωθεί, αλλάζοντας αισθητικά τον χαρακτήρα της συγκεκριμένης περιοχής.

«Πράγματι φαίνεται ότι υπάρχουν οι δυνατότητες για να γίνει κάτι παραπάνω από σημείο αναφοράς η συγκεκριμένη τοιχογραφία και να αποκτήσει μία επιπλέον δυναμική προς όφελος του φεστιβάλ, αλλά κυρίως της πόλης» τονίζει ο δημιουργός της.


Όμως η συγκεκριμένη τοιχογραφία αξίζει να σχολιαστεί καλλιτεχνικά και να της δοθεί ιδιαίτερη έμφαση και σε αυτό το κομμάτι γιατί είναι ένα έργο που με τόσο εικαστικό τρόπο μας παρουσιάζει την Μελίνα έτσι όπως την ξέρουμε, αναδεικνύοντας σε έναν τοίχο όλα αυτά τα στοιχεία που έκαναν ένα λαό να την αγαπήσει.

Η φιγούρα της όπως μας αποκαλύπτει ο KLE είναι μέσα από την ταινία "Ποτέ την Κυριακή". Τα κοσμήματα, η έντονη ματιά της, το τσιγάρο όλες οι λεπτομέρειες του συγκεκριμένου ρόλου προβάλλονται πάνω της. 

«Το αρχειακό υλικό που έχουμε από τις ταινίες της Μελίνας δεν είναι ιδιαίτερα πλούσιο. Έτσι με βάση την επιφάνεια του τοίχου και όλα τις υπόλοιπες λεπτομέρειες που χρειάζεται να λαμβάνουμε υπόψη μας προτού ξεκινήσει ένα έργο, αποφασίσαμε να προβάλλουμε τη συγκεκριμένη σκηνή» τονίζει ο ίδιος.

Από εκεί και πέρα στο πάνω μέρος της τοιχογραφίας υψώνεται ο Παρθενώνας ως ένα κλασικό σύμβολο του ελληνισμού, ενώ στο κάτω μέρος της – για όσους έχουν προσέξει – είναι ζωγραφισμένο ένα Ελγίνειο που παραπέμπει ασφαλώς στον αγώνα που ξεκίνησε πριν αρκετά χρόνια η μεγάλη αυτή Ελληνίδα για την επαναφορά των ιερών μαρμάρων της Ακρόπολης από το Λονδίνο στη βάση τους.


Ο κόσμος που υπάρχει κάτω από την φιγούρα της Μελίνας είναι οι ναύτες από το διάσημο τραγούδι του Μάνου Χατζηδάκη, «Τα Παιδιά του Πειραιά»  που συμπεριλαμβανόταν στην ταινία «Ποτέ την Κυριακή», το οποίο έφτασε έως τα Όσκαρ της αμερικάνικης βιομηχανίας εκείνης της εποχής, χωρίς όμως ποτέ ο μεγάλος Έλληνας συνθέτης να περηφανεύεται για αυτό, δείχνοντας μία στάση αδιαφορίας έως υποτίμησης για το τραγούδι.

Το τραγούδι όμως αγαπήθηκε από την παγκόσμια κοινή γνώμη. Όπως αγαπήθηκαν και οι ταινίες της Μελίνας. Το «Ποτέ την Κυριακή» και η «Στέλλα», είναι οι ταινίες που έκαναν γνωστή την Μελίνα όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά στην παγκόσμια καλλιτεχνική κοινότητα που μαγεύτηκε εύκολα από τον δυναμισμό και την προσωπικότητα αυτής της γυναίκας.

Δικαιωματικά έχουν έτσι τη σφραγίδα της τοιχογραφίας στο πάνω και στο κάτω μέρος, αντίστοιχα. Όμως ας δούμε τις λεπτομέρειες της τοιχογραφίας μέσα από τις φωτογραφίες που ανέβασε ο ΚLE στο facebook. Πολλά είπαμε άλλωστε, η τέχνη δεν θέλει τόσα λόγια.