Στο περιοδικό “Λοιπόν” και τη Ρενέ Σαραντινού έδωσε συνέντευξη ο Ρένος Χαραλαμπίδης, ο οποίος μίλησε, μεταξύ άλλων, για τη σειρά “Κάτι τρέχει με τους δίπλα” και για το ρόλο του Θανάση Καλημέρη.

Πώς βλέπεις τον εαυτό σου στην επανάληψη των σίριαλ που έπαιζες πριν από πολλά χρόνια;

Τότε που κάναμε τηλεόραση μας λέγανε ότι «Η τηλεόραση δεν έχει διαχρονικότητα», ότι «καίγεται». Έλα όμως που το σίριαλ «Κάτι τρέχει με τους δίπλα», 20 χρόνια μετά, ξανακάνει καινούργια καριέρα μέσα στον κορονοϊό.

Ο ρόλος του Θανάση Καλημέρη αποτέλεσε μεγάλο σταθμό στην πορεία σου;

Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, ο ρόλος του Θανάση Καλημέρη δε μου πήγαινε καθόλου ως ιδιοσυγκρασία. Το πρωί έπαιζα τον Καλημέρη και το βράδυ έπαιζα στα «Φθηνά τσιγάρα», δηλαδή έπαιζα δύο αντιφατικούς ρόλους ταυτόχρονα. Ο Θανάσης Καλημέρης ήταν ένα προϊόν σκληρής μελέτης μου πάνω στον Νεοέλληνα, τον Έλληνα προ κρίσης.

Σε «ακολουθεί» ο ρόλος του Θανάση Καλημέρη ακόμη;

Ευτυχώς ναι, γιατί ήταν ένας ρόλο που τον «έχτισα», ήταν δημιούργημά μου, δεν ήταν μια τυχαιότητα, ήταν μια στιγμή δεξιοτεχνίας η οποία δικαιώθηκε. Πέρασα πολλές ώρες, αντιγράφοντας κινήσεις και τρόπους στην πλατεία Κολωνακίου. Σκέφτηκα πάρα πολύ το πώς θα επικοινωνήσω με το κοινό μου έναν αντιφατικό ρόλο, γιατί υποδυόμουν έναν τύπο που είχε καρέ μαλλί και φαβορίτα, ενώ ταυτοχρόνως άκουγε σκυλάδικα. Εκεί έπρεπε να βρω την καλλιτεχνική μου δεξιότητα. Πολλές φορές το κατάφερνα τονίζοντας λάθος τις φράσεις, έτσι εξασφάλιζα το ενδιαφέρον του θεατή, κέρδιζα την προσοχή και περνούσα τα μηνύματά μου.