«Η ανατροπή της πολιτισμικά ουδέτερης χρήσεως του μνημείου ως μουσείου» υποστηρίζει η Ιερά Σύνοδος σε ανακοίνωσή της σχετικά με το ζήτημα της Αγίας Σοφίας «επιχειρεί να μετατρέψει ένα χώρο πολιτισμού σε λάφυρο και σύμβολο κατακτήσεως».

Η Ιερά Σύνοδος τονίζει οτι τυχόν ανατροπή «θα επιφέρει την έντονη διαμαρτυρία και απογοήτευση των ανά την Οικουμένη Χριστιανών»

Η Ι. Σύνοδος κάνει αναφορά στην ιδιαίτερη σημασία του ναού της Αγίας Σοφίας για την χριστιανική ζωή και πίστη, ενώ επισημαίνει πως ακόμα και οι ψηφιδωτές απεικονίσεις μέσα στην Αγιά-Σοφιά «διακηρύσσουν ακατάπαυστα με την σιωπή τους τον ιστορικό και πνευματικό δεσμό του Ναού με τον Χριστιανισμό», όπως αναφέρει το protothema.

Η Ι. Σύνοδος συστήνει να επικρατήσει από την πλευρά της τουρκικής Κυβέρνησης «σύνεση και σεβασμός προς τον χαρακτήρα του μνημείου», ώστε να διατηρηθεί το υφιστάμενο καθεστώς του ναού.

Η Ι. Σύνοδος με αφορμή πληροφορίες των μέσων ενημερώσεως ότι η Κυβέρνηση της γείτονος χώρας Τουρκίας προτίθεται να προβεί στην μετατροπή του σημερινού μουσειακού καθεστώτος του Ναού της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως, για να καταστεί μουσουλμανικό Τέμενος (Τζαμί), το Γραφείο Τύπου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος ανακοινώνει τα εξής: «Ο Ναός της Αγίας του Θεού Σοφίας θεμελιώθηκε από τον Χριστιανό Αυτοκράτορα Ιουστινιανό, εγκαινιάσθηκε την 27η Δεκεμβρίου του 537 μ.X. και προορίσθηκε ως χώρος εκκλησιαστικής λατρείας, αφιερωμένος στην Σοφία του Θεού, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Πρόκειται για αριστούργημα αρχιτεκτονικής μεγαλοφυίας και είναι παγκοσμίως διάσημος ως ένα κατ’ εξοχήν μνημείο του Χριστιανικού Πολιτισμού. Η αξία του παραμένει οικουμενική, επειδή ο Χριστιανισμός έχει υπερεθνική και οικουμενική ακτινοβολία. Καμία μοντέρνα η μεταμοντέρνα αντίληψη «πολυπολιτισμικότητας» δεν δημιούργησε το μνημείο, διά του οποίου εκφράζεται με ανεπανάληπτο τρόπο η χριστιανική αντίληψη περί του υπερτάτου Καλού και Κάλλους.

Φρονούμε ότι η ανατροπή της πολιτισμικά ουδέτερης χρήσεως του μνημείου ως μουσείου, η οποία με σύνεση καθιερώθηκε υπό της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1934, επιχειρεί να μετατρέψει ένα χώρο πολιτισμού σε λάφυρο και σύμβολο κατακτήσεως.

Τυχόν μετατροπή θα επιφέρει την έντονη διαμαρτυρία και απογοήτευση των ανά την Οικουμένη Χριστιανών, ενώ θα βλάψει ποικιλοτρόπως την ίδια την Τουρκία. Η Εκκλησία εντός αυτού του Ναού συγκρότησε πολλές Συνόδους υψίστης σημασίας για την χριστιανική ζωή και πίστη.

Άλλωστε, και αυτές οι διασωθείσες, αρρήτου κάλλους, ψηφιδωτές απεικονίσεις ιερών προσώπων της χριστιανικής πίστεως, διακηρύσσουν ακατάπαυστα με την σιωπή τους τον ιστορικό και πνευματικό δεσμό του Ναού με τον Χριστιανισμό.

Είναι απολύτως απαραίτητο να επικρατήσει εκ μέρους της Κυβερνήσεως της γείτονος χώρας σύνεση και σεβασμός προς τον χαρακτήρα του μνημείου, ώστε να λάβει την ορθή απόφαση της διατηρήσεως του status quo της Αγίας Σοφίας, ως μουσειακού χώρου».