Στο περιοδικό “TV O’ CLOCK” και τον Παναγιώτη Μουλόπουλο έδωσε συνέντευξη ο Μένιος Σακελλαρόπουλος, ο οποίος αναφέρθηκε και στο βράδυ που έπεσε η ρουκέτα στις εγκαταστάσεις του Mega στην Παιανία.

Ανήκατε στο δυναμικό του Mega, μέχρι που έπεσε το “μαύρο”, αλλά και στη “νέα εποχή” που έχει ξεκινήσει εδώ και μερικούς μήνες…

Σ’ αυτό το αβύθιστο, όπως νομίζαμε, υπερωκεάνιο, μπήκα νεαρός, γεμάτος όνειρα ως το φεγγάρι, προσδοκίες, πίστη. Η αλήθεια είναι ότι μας πρόσφερε αλησμόνητα ταξίδια, παρακαταθήκη ζωής. Κι εμείς όμως δώσαμε τη δική μας, μαζί και την ψυχή μας. Τα πράγματα χάλασαν με ευθύνη πολλών, νιώσαμε την κρυάδα του ναυαγίου και το σκοτάδι του φρικτού μπλακ άουτ, του ατελείωτου τούνελ. Αλλά, πολλές φορές, η ίδια η ζωή έρχεται να διορθώσει τις μουτζούρες. Η επιστροφή του καναλιού ήταν για πολλούς ένα χάδι. Επί προσωπικού, αυτό το deja vu ήταν το οξυγόνο της γης. Ήταν το σπίτι μου, χαίρομαι σαν μικρό παιδί που το ξαναβρήκα.

Υπάρχει μια στιγμή που δεν θα ξεχάσετε ποτέ;

Μια; Θα αδικήσω μια πορεία σχεδόν 30 χρόνων! Μα τι να θυμηθώ, τι να ξεχάσω, που λέει και ο ποιητής. Τις δεκάδες αποστολές στο εξωτερικό; Τις αμέτρητες ώρες μοντάζ; Τα ανατρεπτικά βίντεο; Το γεγονός ότι μπήκα νεαρός και δεν είμαι πια; Τα χαμένα γενέθλια των παιδιών μου, επειδή απλώς δεν γινόταν να είμαι εκεί; Κι από συμβάντα; Άπειρα!

Ήμασταν στον τηλεοπτικό αέρα (στο Αμβούργο) όταν έγινε η τραγωδία του “Εξπρές Σάμινα”, το ίδιο συνέβη και την ημέρα της 11ης Σεπτεμβρίου, που μας βρήκε πριν από τη μετάδοση στο Γκεζελκίχερν της Γερμανίας. Αλλά πραγματικά ξεχωριστή και αλησμόνητη είναι η περίφημη επίθεση της “17ης Νοέμβρη” με ρουκέτες στις εγκαταστάσεις της Παιανίας, τότε που από σύμπτωση δεν θρηνήσαμε δεκάδες ζωές.

Κι είχα το θράσος να κυνηγήσω τότε μέσα στη νύχτα τους δράστες, δίχως να ξέρω πού πηγαίνω. MEGA ήταν η βεντάλια του σήματος με τη χαρακτηριστική μουσική, οι άνθρωποι που το έκαναν μεγάλο, η ζωή μας όλη, το σπίτι μας.