Ήταν κάτι παραπάνω από εντυπωσιακό, ένα δρώμενο που έγινε στην καρδιά της Πάτρας για να χτυπήσει στην καρδιά της τέχνης που αυτή την περίοδο είναι πληγωμένη από την πανδημία και την στάση που φαίνεται ότι κράτησε απέναντι της η πολιτεία.

Τo κίνημα του Support Art Workers και η πρώτη του δράση, όχι μόνο είχε μεγάλη συμμετοχή, παίρνοντας μέρος σε αυτό ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπων του πολιτισμού της Πάτρας, αλλά είχε και αντίκτυπο.

Πέρασε το μήνυμα. Η έμπνευση των μελών του κινήματος να ντυθούν στα μαύρα και να παραταχθούν σε αποστάσεις ασφαλείας, βουβοί, αμίλητοι, με τα πρόσωπα τους μαρμαρωμένα, μπροστά από το Δημοτικό Θέατρο Απόλλων, ήταν απόλυτα συμβολισμένη και ταυτισμένη με τα συναισθήματα των ανθρώπων της τέχνης και την αβεβαιότητα που χαρακτηρίζει τον χώρο.

Το θέατρο, τη μουσική, τις συναυλίες, τον χορό και κάθε μορφής πολιτιστική εκδήλωση που πάντοτε έφερνε μία δροσιά, μία πνοή στο καλοκαίρι μας. Πλέον όλες οι εκδηλώσεις είναι σχεδόν στον αέρα, τα φεστιβάλ μετέωρα και οι παραγωγές αμφίβολες.

Οι άνθρωποι της τέχνης στην Πάτρα προχώρησαν σε μία ιδιότυπη μορφή διαμαρτυρίας, μία διαμαρτυρία που ήρθε μία μέρα μετά τις άδειες καρέκλες της εστίασης, στην ίδια πλατεία στην καρδιά της πόλης.

Μια αχρωμάτιστη μορφή διαμαρτυρίας, καινοτόμα και πρωτότυπη που έστειλε το δικό της μήνυμα και οι εικόνες της ταξίδεψαν σε όλη την Ελλάδα.

Δείτε τις φωτογραφίες του Χρήστου Ορτέντζιο που κάλυψε φωτογραφικά το γεγονός.