Πρωί Κυριακής. Τα μέλη των καρναβαλικών πληρωμάτων συγκεντρώνονται στις αποθήκες του πρώην ΑΣΟ. Το γνωρίζουν. Είναι η τελευταία φορά που δίνουν ραντεβού εκεί.

Ξέρουν θα συναντηθούν και πάλι, σε άλλη γη, σε άλλα μέρη που λέει και το τραγούδι, εκεί που ίσως να τους βγάλει το άρωμα του καρναβαλιού της Πάτρας, εκεί που θα τους οδηγήσει η αγάπη τους για το Πατρινό Καρναβάλι.

Αλλά στον ΑΣΟ; Ποτέ ξανά. Η δουλειά τους είναι συγκεκριμένη, τα περισσότερα από τα πράγματα τους έχουν ήδη μαζευτεί. Το μόνο που μένει είναι να ακολουθήσουν τα καρναβαλικά τους άρματα στην έξοδο.

Τα άρματα που οι ίδιοι έφτιαξαν όλα αυτά τα χρόνια. Στην έξοδο από το στέκι της καρδιάς τους. Πόσες εξόδους μπορεί όμως να έχει μια καρδιά; Και αν έχει χωράνε για να φύγουν μαζί τους οι αναμνήσεις των 17 αυτών ετών;

Έχουν μαζευτεί όλοι τους τώρα. Σαν τότε παλιά, όχι τόσο παλιά, αλλά τόσο κοντά για να δέσουν σαν φίλοι ο ένας με τον άλλον και να γίνουν μια παρέα. Τι μένει τώρα; Α, ναι! Μια αναμνηστική φωτό όλοι μαζί.

Χαμογελάστε παιδιά. Μη ξεχνιόμαστε. Είναι το τελευταίο check in. Tα επόμενα καρναβάλια, αυτά που εσείς φτιάξετε και εσείς ονειρευτήκατε θα σας βρουν αλλού. Το ίδιο ορεξάτους, το ίδιο κεφάτους, το ίδιο αγαπημένους.

Το ελπίζουμε τουλάχιστον...


Φωτό - Christos Ortentzio

Φωτό - Christos Ortentzio