«Αυτή τη στιγμή βλέπουμε ποσοστό θνησιμότητας 70 έως 80% σε ασθενείς στη ΜΕΘ που χρειάζονται να διασωληνωθούν και να μπουν σε αναπνευστήρα. Αν και τα αποτελέσματα είναι συνήθως άσχημα, παλεύουμε για τον κάθε ένα ξεχωριστά. Αξίζει να παλεύεις με όλες τις δυνάμεις και όλα τα διαθέσιμα μέσα να σώσεις μια ζωή».

Μέσα σε αυτό το κλίμα η αχαιή Τζίνα Σερέτη ως υπεύθυνη νοσηλεύτρια στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) του νοσοκομείου του Νιου Τζέρσεϊ ή Νέας Υερσέης, δίνει καθημερινά τη μάχη, μαζί με τους συναδέλφους, το ιατρικό και άλλο προσωπικό του νοσοκομείου, για τη διάσωση ανθρώπινων ζωών. Κι αυτή η μάχη δίνεται μέσα σε ένα ιδιαίτερα δύσκολο περιβάλλον που οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν στο ζήτημα αντιμετώπισης της πανδημίας δυσχεραίνουν κατά πολύ το έργο της.

Η Τζίνα Σερέτη, κόρη του Πάνου Παπαδόπουλου - Σερέτη, αδελφού της προϊσταμένης του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών Λίτσας Παπαδοπούλου και ανεψιού του πρώην νομάρχη Στάθη Αθανασόπουλου - Σερέτη, ο οποίος είναι μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Πατρινών της Νέας Υόρκης «Κωστής Παλαμάς», απαντώντας στα ερωτήματά μας, μας μεταφέρει την κατάσταση που επικρατεί στη Νέα Υόρκη.

Η ίδια μιλώντας για το πώς βιώνει αυτή την υγειονομική κρίση αναφέρει τα εξής: «Ως η υπεύθυνη νοσοκόμα στη ΜΕΘ στην πολιτεία της Νέας Υερσέης δεύτερη μετά τη Νέα Υόρκη στις χειρότερες περιπτώσεις του Covid-19, η εμπειρία μου σε αυτήν την κρίση υγείας είναι πολύ πιο έντονη από κάθε προηγούμενο. Στη ΜΕΘ κανονικά φροντίζαμε τα σοβαρά περιστατικά, και τους πιο σοβαρά ασθενείς του νοσοκομείου.

Κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσης τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Πρώτα απ' όλα όλοι οι ασθενείς στην ΜΕΘ είναι φορείς του Covid-19 και αγωνίζεται για τη ζωή του. Εμείς κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τους σώσουμε, αλλά τις περισσότερες φορές δυστυχώς αυτό δεν είναι αρκετό. Αυτή τη στιγμή βλέπουμε ποσοστό θνησιμότητας 70 έως 80% σε ασθενείς στη ΜΕΘ που χρειάζονται να διασωληνωθούν και να μπουν σε αναπνευστήρα.

Αν και τα αποτελέσματα είναι συνήθως άσχημα, παλεύουμε για τον κάθε ένα ξεχωριστά. Αξίζει να παλεύεις με όλες τις δυνάμεις και όλα τα διαθέσιμα μέσα να σώσεις μια ζωή. Όταν τα καταφέρνουμε και δίνουμε εξιτήριο σε κάποιον ασθενή με κορωνοϊό από το νοσοκομείο, παίζουμε το «Here comes the sun» - να, έρχεται ο ήλιος- των Beatles και όλο το νοσηλευτικό προσωπικό χειροκροτεί καθ' όλη τη διάρκεια της εξόδου. 

Τι την έχει συγκλονίσει

Η ίδια μιλώντας για τις συγκλονιστικές στιγμές που έχει ζήσει εκεί αναφέρει τα εξής: "Το πιο δύσκολο κομμάτι για μένα είναι η συναισθηματική φόρτιση να βλέπω τους ασθενείς στις τελευταίες στιγμές τις ζωής τους να μην μπορούν να είναι με τις οικογένειές τους η κάποια δικά τους πρόσωπα. Αυτοί οι ασθενείς ουσιαστικά πεθαίνουν μόνοι.

Επίσης ένα άλλο πολύ δύσκολο κομμάτι τις δουλειάς μου με υπερβολική φόρτιση είναι όταν αμέτρητες στιγμές πρέπει να καλέσω σε FaceTime γονείς, σύζυγο, μικρά παιδιά, να πω αντίο εκ μέρους του μελλοθάνατου στα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Ποτέ δεν πίστευα ότι θα βρισκόμουν σε θέση να ζήσω κάτι τέτοιο. Είναι τόσο μακάβριο και είναι κάτι που θα μείνει μαζί μου για όλη μου τη ζωή". 

Πηγή: Πελοπόννησος