Ο 52χρονος Πατρινός από τα Βραχνέικα που ήταν για αρκετές ημέρες διασωλωνωμένος στην ΜΕΘ του νοσοκομείου του Αγίου Ανδρέα, βγήκε από εκεί.

Ο άνδρας έδωσε μία μάχη με τον κορωνοϊό που φαίνεται ότι κερδίζει, έχοντας στο πλευρό του όλο αυτό το διάστημα τους γιατρούς και τους νοσηλευτές της ΜΕΘ.

Η ιατρονοσηλευτική ομάδα της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας κορωνοϊού του νοσοκομείου «Άγιος Ανδρέας», έγραψε ένα γράμμα για το γεγονός αυτό που συγκλονίζει.

Το γράμμα δημοσιεύεται στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας «Πελοπόννησος». Έχει ως εξής:

«Σήμερα βγαίνει από τη ΜΕΘ του νοσοκομείου μας ο 52χρονος ασθενής με CONID-19 που διασωληνώθηκε στις 2/4/2020. Είμαστε χαρούμενοι και του ευχόμαστε να είναι πάντα καλά.

Πριν διασωληνωθεί ο ασθενής, μας κοίταζε με αγωνία και ρωτούσε αν θα πεθάνει. Του κρατήσαμε το χέρι και του είπαμε οτι είμαστε εκεί για να κάνουμε οτι χρειάζεται για το αντίθετο. Είμαστε χαρούμενοι που καταφέραμε να κρατήσουμε την υπόσχεσή μας. 

Όλες αυτές τις μέρες όμως, που οι προσπάθειες μας είχαν στόχο να κρατήσουμε την υπόσχεση που δώσαμε στον ασθενή, αλλά και γενικότερα να κάνουμε σωστά τη δουλειά μας, διαβάζαμε ή μας πληροφορούσαν για αυτά που γράφονταν στα μέσα με αφορμή τη νοσηλεία του ασθενή με COVID-19 στο νοσοκομείο μας. «Τρέμουν οι νοσηλευτές», «κίνδυνος διασποράς» στο νοσοκομείο κ.ά.

Πιστεύουμε ότι όλα αυτά υποτιμούν και απαξιώνουν τη δουλειά μας και γι' αυτό αναγκαζόμαστε να στείλουμε αυτό το σημείωμα. Κανείς μας δεν τρέμει. Ναι είχαμε φόβο αρχικά που όμως υποχωρεί κάθε μέρα που εφαρμόζουμε τις αρχές της επιστήμης μας, κάθε μέρα που εφαρμόζουμε τα Μέτρα Ατομικής Προστασίας, όπως έχουμε εκπαιδευτεί και είμαστε μια δεμένη ομάδα προσέχοντας ο ένας τον άλλο.

Οχι, δεν τρέμουμε. Εργαζόμαστε σε αυτό που επιλέξαμε, τώρα όπως και πριν αλλά και στο μέλλον. Οχι, δεν διασπείρουμε τη λοίμωξη και αυτό το ξέρουμε καλά τόσο εμείς όσο και οι συνάδελφοί μας που εργάζονται στο Τμήμα Επειγόντων ή στην Κλινική Λοιμώξεων.

Και δεν διασπείρουμε γιατί εφαρμόζουμε όλα τα παραπάνω και κυρίως προστατεύουμε ο ένας τον άλλον. Φοβούνται ίσως αυτοί που δεν αντιμετωπίζουν ασθενείς αλλά δεν έχουν έρθει και να ρωτήσουν εμάς που αυτό κάνουμε κάθε μέρα».