Η απώλεια μιας εμβληματικής προσωπικότητας της Εθνικής Αντίστασης, του Μανώλη Γλέζου, προκαλεί εθνική συγκίνηση και πένθος. Ο Γλέζος πρωτίστως προσωποποίησε το πατριωτικό θάρρος αλλά και την  ακούραστη, μέχρι και τις τελευταίες του ημέρες, συμμετοχή στη δημόσια ζωή, μέσα από την παράταξη στην οποία συμμετείχε και τίμησε, την Αριστερά. 

Η  πολυσχιδής όμως δημόσια δράση του περιλάμβανε διακεκριμένη συμμετοχή και στο πεδίο των οικολογικών ιδεών και της αντίστοιχης δράσης. Θα ήταν σοβαρή παράλειψη αν δεν εξάρουμε το πρωτοποριακό έργο, παράδειγμα προς μίμηση, αποτροπής των διαβρώσεων και ενίσχυσης των υπογείων υδροφορέων που άψογα ολοκλήρωσε, με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, στο νησί του, τη Νάξο, όταν διετέλεσε Κοινοτάρχης Απειράνθου.

Για μας τα μέλη και τους φίλους της ΟΙΚΙΠΑ  είναι μεγάλη τιμή το ότι μας θεωρούσε φίλους του. Η γνωριμία μας ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1997, όταν σαν Κοινοτάρχης Απειράνθου Νάξου, μας προσκάλεσε στο νησί του για να μας ξεναγήσει στα φράγματα υδρονομίας που είχε κατασκευάσει, στο πλαίσιο του έργου που προαναφέραμε, πηδώντας ως έφηβος πάνω στα βράχια. 

Ήταν τακτικός αναγνώστης της ΕΝ ΑΙΘΡΙΑ και έλεγε παντού με καμάρι για τα "παιδιά του ΟΙΚΙΠΑ" από την Πάτρα. Τον είχαμε καλέσει αρκετές φορές στην πόλη μας για εκδηλώσεις κοινωνικού και περιβαλλοντικού περιεχομένου, και για την παρουσίαση του βιβλίου του "Η συνείδηση της Πετραίας Γης". 

Μια αίθουσα στα γραφεία μας που εδώ και χρόνια την έχουμε ονομάσει "αίθουσα Μανώλη Γλέζου" κοσμείται από εικόνα του αντιδιαβρωτικού έργου με ιδιόχειρη αφιέρωση του "στα παιδιά της Αιθρίας". 

Τιμούμε και πενθούμε τον Αγωνιστή, τον Άνθρωπο, το αντιστασιακό σύμβολο, τον Οικολόγο.

Αιωνία του η μνήμη.