Μια υπέροχη καρναβαλική βόλτα, σε μια υπέροχη μέρα, με υπέροχους ανθρώπους που γέμισαν την πόλη με χρώματα και αισιοδοξία ήταν αυτή της Κυριακής του Πατρινού Καρναβαλιού. 

Μιας Κυριακής ηλιόλουστης που έγινε ακόμα πιο ζεστή από την διάθεση και το κέφι των καρναβαλιστών που προχώρησαν από μόνοι τους στην διοργάνωση αυτής της άτυπης παρέλασης, αλλά συνάμα τόσο ουσιαστική, ίσως ακόμα περισσότερο από αυτή των κανονικών παρελάσεων, αφού είχε μέσα της συμβολικά μηνύματα, διαχρονικά, σε μία πρωτοβουλία που σίγουρα θα γράψει ιστορία και θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη όλων. 

Ήταν μια παρέλαση που πέρα από το μήνυμα που είχε ότι το Πατρινό Καρναβάλι δεν ακυρώνεται για τίποτα και για κανέναν λόγο, πέρα από την ανατροπή που έκαναν οι καρναβαλιστές στην υπουργική απόφαση, δείχνοντας ότι όταν είμαστε ενωμένοι μπορούμε από κοινού να αλλάζουμε κατευθύνσεις, είχε και μία συγκινησιακή χροιά. 

Ήταν η πρώτη φορά μετά το καρναβάλι του 1999 που η παρέλαση κατέβηκε από την οδό Γούναρη και διέσχισε το κέντρο της Πάτρας, θυμίζοντας σε πολλούς τα παλιά καρναβάλια μιας άλλης χρυσής εποχής. Η παρέλαση δεν είχε μουσική. Είχε όμως παλμό, διάθεση και ήχους. Ήχους από κρουστά, τύμπανα, κουδούνες και άλλα αυτοσχέδια όργανα που έκαναν θόρυβο και βαβούρα, ξεσηκώνοντας την πόλη. 

 


Οι καρναβαλιστές έδειξαν οργάνωση για ακόμα μία φορά, τα πληρώματα ήταν χωρισμένα, δεν υπήρχε αναρχία, ενώ η Τροχαία και η Αστυνομική Διεύθυνση ενέργησε σοφά και έκλεισε τους δρόμους της διαδρομής ξεκινώντας από την οδό αμέσως πριν την πλατεία Ομόνοιας και φτάνοντας έως και την Ερμού. 

Στο τέλος της διαδρομής στην Ερμού όλοι καρναβαλιστές εύχονταν ο ένας στον άλλον και του χρόνου, ξέροντας ότι συμμετείχαν σε μία καρναβαλική βόλτα που έκανε βαβούρα και έγραψε συνάμα ιστορία. Μπράβο σε όλους.