Το νομοθετικό μπλέξιμο ήταν αυτό που κράτησε τη Μαρίνα της Πάτρας εκτός του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για την ανάπλαση του θαλάσσιου μετώπου, με τους υπεύθυνους της δημοτικής υπηρεσίας και των όσων εργάστηκαν για τη διακήρυξη του τεύχους, να επιλέγουν αυτή τη λύση, μπροστά στο ενδεχόμενο της ακύρωσης της διαδικασίας. 

Σύμφωνα με τα όσα εξήγησε ο δήμαρχος της Πάτρας Κώστας Πελετίδης, αλλά και η διευθύντρια της διεύθυνσης αρχιτεκτονικού έργου του δήμου, Ελένη Αλεξοπούλου, για να μπορέσει να προχωρήσει η ανάπλαση της Μαρίνας θα πρέπει πρώτα τα χαρακτηριστεί ως τουριστικός λιμένας από το υπουργείο Τουρισμού, το αρμόδιο πλέον υπουργείο για τέτοια ζητήματα.

Για να χωροθετηθεί ως τουριστικός λιμένας από τη Διεύθυνση Τουριστικών Λιμένων του Υπουργείου Τουρισμού, επιβάλλεται να τηρηθούν όσα προβλέπονται από την υπ' αρίθμ. 11214/2012 υπουργική απόφαση. Είναι αμφίβολο αν διαθέτει η Μαρίνα, στην κατάσταση που βρίσκεται τώρα, τις σχετικές προϋποθέσεις. 

Ωστόσο, με βάση τα όσα προκύπτουν από κύκλους της Μαιζώνος και της δημοτικής αρχής για το θέμα, ο δήμος, σε όποιες παρεμβάσεις και αν προχωρήσει στο χώρο αυτό, δεν σκοπεύει να αλλάξει τον χαρακτήρα του. 

Θα τηρηθεί απλά η διαδικασία για την άμεση αποξήλωση των κατεστραμμένων προβλητών και ήδη προωθείται η σύνταξη μελέτης για την επισκευή και αποκατάσταση αυτών που μπορούν διατηρηθούν. Ως εκεί όμως. 

Θα είναι δηλαδή ένας τουριστικός χώρος, με αναβαθμισμένη ξύλινη εξέδρα και άλλες υποδομές που αυτή τη στιγμή έχουν καταστραφεί, όμως δεν θα έχει τη δυνατότητα να υποδέχεται μεγάλα γιοτ και κατά συνέπεια δεν θα υπάρχει μία mega yacht, για να φιλοξενεί τέτοιου είδους σκάφη, όπως υπάρχουν σε όλες τις άλλες σύγχρονες μαρίνες της Ελλάδος και της Μεσογείου. 

Οι αντιδράσεις και ο κίνδυνος που ελοχεύει

Με λίγα λόγια: Στη Μαιζώνος θέλουν μια Μαρίνα για βάρκες και μικρά σκάφη και όχι για μεγάλα γιοτ που ανήκουν στην παγκόσμια οικονομική ελίτ. 

Αυτό εφόσον ισχύει (κάτι που θα αποδειχθεί στην πράξη μέσα από τις κινήσεις της δημοτικής αρχής που έχει την ευθύνη για την διαχείριση του χώρου), είναι σίγουρο ότι θα προκαλέσει αντιδράσεις και στις αντίπαλες παρατάξεις του δημοτικού συμβουλίου, αλλά και στη Περιφέρεια που ποντάρει πάνω στο ζήτημα της Μαρίνας για την τουριστική ανάπτυξη της Πάτρας. 

Αντιδράσεις θα υπάρξουν σίγουρα και στους επαγγελματίες του τουρισμού, αφού σίγουρα η εγκατάσταση μιας mega yacht στην παραλιακή ζώνη της Πάτρας θα έδινε πνοή στην ευρύτερη οικονομία της πόλης. Πάντως, σε κάθε περίπτωση, το μεγάλο ερωτηματικό για τα έργα που χρειάζονται να γίνουν στη Μαρίνα, είναι η πηγή χρηματοδότησης. 

Βλέπετε, είναι δύσκολο να βρεθεί χρηματοδότηση-  ακόμα και από το κράτος ή την Ευρωπαϊκή Ένωση - για ένα έργο που, σύμφωνα με τα σχέδια της δημοτικής αρχής, δεν θα έχει καμία αναπτυξιακή προοπτική. Άρα, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος, εφόσον ακολουθηθεί αυτή η τακτική, η Μαρίνα να μείνει έως έχει, σε κακή κατάσταση, σχεδόν αχρηστευμένη. 


Αξίζει να αναφέρουμε για ακόμα μία φορά ότι η Πάτρα έχει μεγάλες δυνατότητες στη μορφή του θαλάσσιου τουρισμού και το λεγόμενο γιότινγκ είναι η πιο ανερχόμενη μορφή της εγχώριας τουριστικής βιομηχανίας, με τις κρατήσεις σε όλες τις σύγχρονες Μαρίνες στα παράκτια μέρη της της χώρας (ηπειρωτική Ελλάδα και νησιά) να είναι για τουλάχιστον τρεις με τέσσερις μήνες στο full τα τελευταία χρόνια. 

Καταλαβαίνει κανείς πόσα έσοδα χάνει η πόλη τους καλοκαιρινούς μήνες από μια Μαρίνα που παραμένει σε μια τέτοια κατάσταση.