Η Χαρά Μάτα Γιαννάτου, η οποία τηλεοπτικά υποδύεται την πολύπαθη ηρωίδα της αγαπημένης σειράς του Open, μιλάει για τη μεγάλη επιτυχία που γνωρίζει η συγκεκριμένη τηλεοπτική δουλειά αλλά και πώς τη βιώνει η ίδια.

Η ηθοποιός μίλησε για τον τρόπο που κατάφερε να πάρει τον συγκεκριμένο ρόλο αλλά και για όλα τα πρωτόγνωρα συναισθήματα που ένιωσε όταν είδε πόσο επιτυχία είχε η σειρά στο τηλεοπτικό κοινό. Διαβάστε παρακάτω τι άλλο είπε, όπως αναφέρει το TV Έθνος.

Πώς προέκυψε η πρόταση για τη σειρά; Πώς έγινε η επιλογή για τον ρόλο της Βασιλικής;

Δύο φορές συναντήθηκα με τον κύριο Μανουσάκη. Την πρώτη φορά μου εξήγησε τι ήθελε να κάνει, ενώ στο δεύτερο ραντεβού είχε καταλήξει στον ρόλο που θα έκανα, αυτόν της Βασιλικής. Θεώρησε ότι ταίριαζα περισσότερο με τον χαρακτήρα της Βασιλικής.

Ποια ήταν τα πρώτα συναισθήματα;

Χάρηκα και αγχώθηκα παράλληλα, μια και είναι η πρώτη μου τηλεοπτική δουλειά. Το άγχος βέβαια ήταν δημιουργικό, καθώς τον συγκεκριμένο ρόλο τον είδα ως μια πρόκληση και ήθελα από την πρώτη στιγμή πολύ να το κάνω.

Ήσασταν γνώστρια εξαρχής της ιστορίας της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου;

Ναι ήμουν γνώστρια, αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό. Δεν γνώριζα πριν από τη σειρά τόσες λεπτομέρειες γύρω από την ιστορία της Γενοκτονίας. Το «Κόκκινο Ποτάμι» έγινε αφορμή να μάθει ο κόσμος που δεν γνώριζε για ένα σημαντικό κομμάτι της Ιστορίας μας.

Πώς βιώνετε πλέον αυτή την εμπειρία και τπν αγάπη του κόσμου;

Είναι πάρα πολύ όμορφο συναίσθημα, γιατί τα γυρίσματα είναι πολύ κοπιαστικά. Βιώνουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, μια και έχουμε σκηνές που βασίζονται σε πολύ τραγικά γεγονότα. Και αυτή η αγάπη που εισπράττουμε από τον κόσμο μας δίνει δύναμη για να συνεχίσουμε.

Ο ρόλος της Βασιλικής αγγίζει τους τηλεθεατές;

Ναι, έτσι νιώθω, γιατί υποδύομαι μια γυναίκα που είναι πολύ δυναμική και ταυτόχρονα πολύ παραδοσιακή. Είναι η γυναίκα που θέλει να είναι στον τόπο της, που θέλει να κάνει την οικογένειά της, που στηρίζει το σπίτι της, που αγαπάει τον άνδρα της. Αυτός ο τύπος της γυναίκας θεωρώ ότι αγγίζει πολύ τους τηλεθεατές.

Ποιο στοιχείο της ηρωίδας που υποδύεστε σας γοητεύει περισσότερο;

Με γοητεύει η δυναμική της. Μου αρέσει που κάθε φορά ανακαλύπτει ξανά τη δύναμη που έχει μέσα τπς. Εκεί που αισθάνεται ότι δεν υπάρχει τρόπος να επιβιώσει και βλέπει ότι όλα τελειώνουν, σε εκείνο το σημείο ακριβώς είναι που γίνεται ακόμη πιο δυνατή και κάνει άλλο ένα βήμα και ξεπερνά τις δυσκολίες που βρίσκονται μπροστά της.

Ο κόσμος στον δρόμο σας σταματάει; Σας μιλούν για τον ρόλο σας στη σειρά;

Ναι, με σταματούν για να μου εκφράσουν τη χαρά τους που παίζεται μια τέτοια σειρά στην τηλεόραση, θα ήθελαν να τη βλέπουν και πιο συχνά και να είναι μεγαλύτερης διάρκειας το κάθε επεισόδιο. Με ρωτούν και για τον ρόλο μου, πώς θα εξελιχθεί στη συνέχεια, αλλά φυσικά δεν τους αποκαλύπτω το παραμικρό. Και νομίζω ότι κατά βάθος και οι ίδιοι πραγματικά δεν θα ήθελαν να ξέρουν.

Όταν πληροφορηθήκατε για πρώτη φορά για τπν τηλεθέαση της σειράς πώς αντιδράσατε;

Χάρηκα πολύ, αν και η σχέση μου με τα νούμερα τηλεθέασης δεν είναι καλή, καθώς δεν ασχολήθηκα ποτέ μου ιδιαίτερα με αυτά. Παρ' όλα αυτά χαίρομαι που πάει καλά η σειρά και έχει υψηλή τηλεθέαση και εύχομαι έτσι να συνεχίσει μέχρι το τέλος.

Υπήρχε κάτι που να σας δυσκόλεψε στον ρόλο σας;

Αρκετά πράγματα. Η ποντιακή διάλεκτος που για μένα ήταν άγνωστη αλλά και οι ιδιαιτερότητες του ρόλου, καθώς ο χαρακτήρας που υποδύομαι ζει μέσα στις εντάσεις, που είναι πολύ ψυχοφθόρες. Ωστόσο, αυτές οι δυσκολίες κρύβουν και μια ομορφιά που δίνουν μια ιδιαίτερη χαρά μέσα μου.

Τι περιμένει τη Βασιλική από δω και πέρα;

Δυστυχώς ο δρόμος για τη Βασιλική είναι δύσκολος στη συνέχεια, καθώς θα βρεθεί αντιμέτωπη με πολλές τραγικές καταστάσεις, θα τις παλεύει, θα τις ξεπερνάει...

Θα είναι μαζί με τον Θέμη ή θα χωρίσουν οι δρόμοι τους;

Θα χωρίσουν για λίγο, αλλά κυρίως θα είναι μαζί από δω και πέρα.

Πώς είναι η συνεργασία σας με τον συμπρωταγωνιστή σας στη σειρά Αργύρη Πανταζάρα;

Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη που συνεργάζομαι για δεύτερη φορά με τον Αργύρη Πανταζάρα, καθώς είχαμε συνεργαστεί στο παρελθόν στην παράσταση «Μητρόπολη» του Φεστιβάλ Αθηνών. Το γεγονός ότι γνωριζόμασταν από πριν και υπήρχε μια εμπιστοσύνη και ένας αλληλοθαυμασμός βοήθησε πολύ στις σκηνές που κάνουμε, πόσω μάλλον που υποδυόμαστε ένα ζευγάρι που αγαπιέται.