Μια «θεατρική επανάσταση» αποτελούμενη από εικόνες, ήχους, αφηγήσεις και κυρίως από ένα είδος σιωπής που μόνο ο προβληματισμός μπορεί να επιφέρει, έλαβε χώρα στο θέατρο του Πολυχώρου  Valut στο Γκάζι, την Τετάρτη 29 Ιανουαρίου και ώρα 21.00.

Δεν ήταν μόνο κούκλες, ήταν φωνές –αγανάκτησης, παραπόνου, απορίας, θυμού. Ήταν αληθινές ιστορίες κακοποιημένων παιδιών.

Η γνώση των συνθηκών διαβίωσης μεγάλου αριθμού νέων δεν είναι ένα προνόμιο που έχουν όλοι, ως καταναλωτές, γονείς, εκπαιδευτικοί, αλλά κυρίως ως άνθρωποι.

 Η παράσταση αυτή ήταν η  παρουσίαση ενός φαινομένου μεγάλων διαστάσεων, και έδωσε στο κοινό τα στοιχεία που χρειαζόταν για να καταλάβει πως η εκμετάλλευση δεν είναι μία ουτοπική έννοια, αλλά μία κατάσταση που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από κάθε έναν μας.

Συνδυάζοντας ποικίλες μορφές τέχνης και έκφρασης με έρευνα , προέβη σε μια δημοκρατικού τύπου «αφύπνιση».

Οι φωνές των παιδιών ήταν πολύ δυνατές για να αγνοηθούν, μα ακόμα μεγαλύτερη ένταση έκρυβαν τα λόγια τους όταν μιλούσαν για την εργασιακή εκμετάλλευση, τη δουλεία, τη σεξουαλική κακοποίηση, την εγκατάλειψη και τη φτώχεια.

Θα μπορούσαμε να κάνουμε λόγο για καλογραμμένο σενάριο, μα επρόκειτο για μαρτυρίες των ίδιων των πρωταγωνιστών.

Οι ερμηνείες, συνδυάζοντας σωματική έκφραση με αφηγηματικές τεχνικές, αλλά και ρυθμό με λόγο, είχαν ως βάση την αρμονική συνεργασία όσο και την ατομική εκφραστικότητα.

Τα «εναλλασσόμενα» στοιχεία στη σκηνή (καρέκλες, τραπέζι, κούκλες), με την απλότητα και την παραμυθένια υφή τους,  συνέβαλλαν στην ανάδειξη της παιδικότητας, συνδυαστικά όμως με τη δύναμη της έκφρασης συνέθεσαν ένα αποτέλεσμα «παραμυθιού με κακό τέλος», άκρως ρεαλιστικό.

Και όμως, δεν επρόκειτο για παραμύθι, μόνο για αλήθειες καλά ειπωμένες από παιδιά.

«Όταν πας εκεί..» μα όχι μόνο «στη βόρεια Αμερική». Εδώ, δίπλα.

Ακολούθησε συζήτηση αναφορικά με τις αιτίες, τις πιθανές λύσεις αλλά και το αίσθημα που προκαλεί η αδιαφορία στις μέρες μας για όσα συμβαίνουν δίπλα μας αλλά παριστάνουμε πως δεν υπάρχουν. Για το γεγονός πως το να κοιτάζεις διαφέρει από το να βλέπεις, πόσο μάλλον από το να πράττεις.

Ήταν σίγουρα μια εμπειρία διαφορετική για κάθε παρευρισκόμενο, μια προσπάθεια από ανθρώπους νέους, με επίκεντρο τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα κάθε παιδιού.

Τα σχόλια δικά σας.

Οι παραστάσεις συνεχίζονται έως και την Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου.

Τετάρτη και Πέμπτη στις 21.00, να είστε εκεί.

Διάρκεια: 80 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Γενική είσοδος: 13 ευρώ

Προπώληση Viva: 10 ευρώ

Φοιτητές/ ΑμΕΑ/ Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας (ΟΑΕΔ): 10 ευρώ

Ατέλειες: 5 ευρώ

Διεύθυνση: Μελενίκου 26, Γκάζι (πλησίον σταθμού μετρό: Κεραμεικός).


Συντελεστές:

Επιλογή, τελική μορφή κειμένων και σκηνοθεσία: Κοραής Δαμάτης

Κούκλες – μάσκες: Ελένη Σουμή

Μουσική: Χρήστος Κότσι

Επιμέλεια σκηνικού χώρου και κοστουμιών:  Παύλος Ιωάννου

Σχεδιασμός φωτισμών: Κοραής Δαμάτης

Ηθοποιοί: Φανή Γρύλλη, Αντώνης Καραθανασόπουλος, Ντίνα Κούκου, Δημήτρης Μακρής, Σοφία Ρούβα, Γιάννης Τριαντάκης, Αναστασία Τσούτση

Φωνές: Περικλής Μοσχολιδάκης, Κοραής Δαμάτης

Παραγωγή: Θεατρική Ομάδα Ανδρομέδα

Έρευνα για την επιμέλεια κειμένων: Κοραής Δαμάτης και Θεατρική Ομάδα Ανδρομέδα

Καλλιτεχνική Επιμέλεια προγράμματος παράστασης: Δημήτρης Μακρής

Τυπογραφείο για την έκδοση του προγράμματος: Εκδόσεις ΚΨΜ

Φωτογραφίες παράστασης: Χρήστος Κοτσιρέας

Trailer παράστασης: Πάτροκλος Σκαφίδας 

*Η παράσταση τελεί υπό την αιγίδα της Διεθνούς Αμνηστίας.

**Η παράσταση δεν ενδείκνυται για παιδιά.

***Μετά την έναρξη της παράστασης δεν επιτρέπεται η είσοδος στην αίθουσα.