Σε ανακοίνωσή της η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Πάτρας αναφέρει:

Τις τελευταίες μέρες εξελίσσεται μια καμπάνια δημιουργίας εντυπώσεων και αθώωσης της βρώμικης, παράνομης και νόθας πρακτικής της ομάδας Καραγεωργόπουλου – Νικολάου. Πρωτοσέλιδα εφημερίδων, άρθρα επί άρθρων, ρεπορτάζ και αφιερώματα του τοπικού τύπου, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, όλοι μαζί για ποιο λόγο; Για ποιο πράγμα τους έπιασε όλους αυτούς ο πόνος; Γιατί δεν προβάλλουν με τέτοιο ζήλο και τους αγώνες, τις ανησυχίες των εργαζομένων, τις πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις του ΕΚ Πάτρας; 

Συγνώμη, κύριοι, των τοπικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, ποιον εκπροσωπεί η κυρία Σταυρούλα Νικολάου; Είναι δημόσιο πρόσωπο; Μήπως είναι κάπου εκλεγμένη και δεν το ξέρουμε; Έστω σε κάποιο σύλλογο πολιτιστικό ή αθλητικό; Σαν τι τελικά γράφει κατά καιρούς και τις παίρνετε και συνεντεύξεις; 

Όπως και ν’ έχει, είναι θράσος και πρόκληση να μιλούν αυτοί για «δημοκρατική εκπροσώπηση όλων των σωματείων στο ΕΚ Πάτρας»; Οι εργάτες και τα ζωντανά σωματεία τους δεν έχουν μνήμη χρυσόψαρου. Ποιος πέταγε με το έτσι θέλω, και μάλιστα μόνο με την εντολή Προέδρου, ολόκληρα κλαδικά συνδικάτα έξω από το ΕΚΠ, με ταυτόχρονες μηνύσεις και ασφαλιστικά; Γιατί τον έλεγχο των αντιπροσώπων του ΕΚΠ δεν τον έφερναν ποτέ για συζήτηση και έγκριση από τη διοίκηση του ΕΚ και αποφάσιζε μόνο η πρώην Πρόεδρος; Ποιος έκανε νόθες αρχαιρεσίες για να αλλοιώνει το συσχετισμό στο ΕΚ Πάτρας και έγραφε ανύπαρκτα σωματεία στο μητρώο του ΕΚ; Ποιός συγκροτούσε πανελλαδικά σωματεία και ψήφιζε όλη η Ελλάδα, βγάζοντας αντιπροσώπους για το ΕΚ Πάτρας; Ποιος χειριζόταν τα οικονομικά του ΕΚ Πάτρας και υπάρχουν τέτοια ελλείμματα, ατασθαλίες, μη κατάθεση φορολογικών δηλώσεων για κάποια έτη, χρέη στα ασφαλιστικά ταμεία από όταν ήταν αυτοί διοίκηση; Αυτή τη δημοκρατία εννοείται στο συνδικαλιστικό κίνημα; Σας τη χαρίζουμε!

Μιλούν αυτοί για «στέρηση σχεδόν στους μισούς εργαζόμενους να εκπροσωπηθούν στο ΕΚ Πάτρας»; Για ποια σωματεία μιλούν και ποιούς εργαζόμενους; Αυτούς τους χιλιάδες που ψήφισαν από όλη την Ελλάδα μέσα από το σωματείο του εργοδότη – συνδικαλιστή  Καραγεωργόπουλου; Ή τους εκατοντάδες ναυτεργάτες, που οι ίδιοι με εξώδικη παρέμβαση δηλώνουν ότι δεν ψήφισαν ποτέ στο σωματείο Ναυτεργατών Δυτικής Ελλάδας και ουδέποτε εργάστηκαν σε πλοία της περιοχής; Ή τους νεκρούς ψηφίσαντες του σωματείου της πρώην Προέδρου; 

Και τέλος πάντων, από πότε ανησυχούν αυτοί για τους εργαζόμενους και τις συλλογικές τους διαδικασίες; Λέμε ξανά, δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου! Επί των ημερών τους, για ποιο πρόβλημα των εργαζόμενων παρέμβηκαν; Σε ποια κινητοποίηση και απεργιακή συγκέντρωση πρωτοστάτησαν; Γιατί δεν οργάνωσαν ούτε έναν αγώνα σε κάποιο χώρο δουλειάς ή κλάδο; Ποιοι έκαναν συναντήσεις και έκοβαν πίτες με την εργοδοσία και τον ΣΕΒ; Ποιοι είχαν κάνει το ΕΚΠ παραμάγαζο του ΙΝΕ ΓΣΕΕ και των εργοδοτών, κρατώντας ομήρους εκατοντάδες εργαζόμενους με προγράμματα; Ποιοι έβαλαν πλάτη στα χρόνια της κρίσης για να περάσουν οι απαιτήσεις της εργοδοσίας, ώστε οι εργαζόμενοι να αποδεχτούν όλα τα αντεργατικά μέτρα; Ας μας πει, στην τελική, η πρώην πρόεδρος, πότε έβγαλε έστω μια ανακοίνωση ή πήρε μια πρωτοβουλία το νόθο και ανύπαρκτο σωματείο της τα τελευταία χρόνια;   

Αυτές οι δυνάμεις πάντα απουσίαζαν από τους αγώνες και τις ανησυχίες των εργαζομένων. Είναι, ακριβώς, αυτές οι δυνάμεις που με σωματεία νόθα και σφραγίδες, έλεγχαν το ΕΚ για λογαριασμό των εργοδοτών, που απέκλειαν κάθε σωματείο και εργαζόμενο όταν τους χάλαγε τη σούπα, που υπονόμευσαν κάθε αγωνιστική διάθεση και αγώνα. Είναι αυτές οι δυνάμεις που έχουν την κύρια ευθύνη για την άσχημη κατάσταση που βρίσκεται σήμερα το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα. Γι’ αυτό και οι εργαζόμενοι τους γύρισαν την πλάτη.  Και για όποιον ξεχνάει, ας ανατρέξει στις συγκεντρώσεις τους τα τελευταία χρόνια… δύσκολη η μοναξιά…

Η αλλαγή προσανατολισμού της νέας Διοίκησης είναι που τα προηγούμενα χρόνια  κινητοποίησε μάζες, που ζωντάνεψε το ΕΚΠ πετώντας έξω τους νόθους και παράνομους, που έδωσε ελπίδες σε εργαζόμενους. Αυτή τη στάση μας και τη γραμμή μας, για ανάπτυξη αγώνων, για σωματεία εργατών και όχι των εργοδοτών, είναι που χειροκρότησε και στήριξε μεγάλο τμήμα εργαζομένων της περιοχής μας. Σε αυτό το δρόμο θα συνεχίσουμε, δεν παραιτούμαστε!

Απευθύνουμε πλατύ κάλεσμα για ενότητα και συσπείρωση σε όλους τους εργαζόμενους, δίπλα στο Εργατικό Κέντρο Πάτρας, στα σωματεία τους, τα ζωντανά, αγωνιστικά συνδικάτα που τα τελευταία χρόνια έχουν βάλει τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις. Αυτοί είναι και οι εγγυητές για να συνεχίσει το ΕΚΠ να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα, για να οργανώνει την πάλη των εργατών για όλα όσα έχουμε πραγματικά ανάγκη, κόντρα σε κυβέρνηση και εργοδοσία.  

Όλοι και όλες στη συγκέντρωση έξω από τα δικαστήρια, την Πέμπτη 6 Φλεβάρη στις 9:00πμ.

Υπερασπιζόμαστε τη μάχη που δώσαμε για να ξεμπερδέψει το Εργατικό Κέντρο Πάτρας από τη νοθεία και τις παρανομίες. Δεν παραδινόμαστε! Είμαστε πολλοί και έχουμε το δίκιο με το μέρος μας! Αυτή είναι η δύναμή μας!