Με αφορμή το πρόσφατο Περιφερειακό συμβούλιο στις 22/1/2020, για το θέμα, της αξιοποίηση και επανάχρησης του πρώην εργοστασίου Α.Σ.Ο Πύργου σε πολυχώρο πολιτισμού και εκπαίδευσης « Ευρωπαϊκού Κέντρου νεανικού κινηματογράφου» με την διαδικασία του συνοπτικού διαγωνισμού, θα ήθελα κατά αρχάς να τονίσω ότι από θέση αρχής είμαι και είμαστε ως παράταξη «Δικαίωμα στην Πρόοδο» Θετικοί στην δημιουργία και υλοποίηση ενός τέτοιου έργου μεγάλης αξίας που δεν αφορά μόνο την περιοχή , ούτε μόνο την Π.Δ.Ε, προ ενταγμένου ήδη και με εξασφαλισμένη πίστωση.

Διαφωνώ όμως με την διαδικασία του συνοπτικού διαγωνισμού ( δηλ. της κατ ευθείαν ανάθεσης, δεν είχαμε να αντιμετωπίσουμε ένα έκτακτο καιρικό φαινόμενο, πόσο μάλλον, όταν ο νομοθέτης μας δίνει και δίνει σε όλη την επιστημονική κοινότητα την δυνατότητα να το αναδείξει ως Μεγάλο.

Η διαδικασία του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού αποτελεί τον κορυφαίο και ουσιαστικότερο τρόπο ανάδειξης της νεότερης αρχιτεκτονικής μας κληρονομιάς, προάγοντας τον επιστημονικό διάλογο, τον πλουραλισμό ιδεών και δίνοντας ίσες ευκαιρίες σε όλους.

Η πλουραλιστική και δημοκρατική αυτή διαδικασία αναδεικνύει και εξασφαλίζει ταυτόχρονα στο μέγιστο δυνατό βαθμό την διαφάνεια, την οντότητα , δίνει στο ίδιο το έργο την εμβέλεια που του αξίζει και το καθιστά πόλο έλξης στην Ευρωπαϊκή και παγκόσμια κοινότητα. Ιδιαιτέρως για ένα έργο που βρίσκεται στην ίδια γεωγραφική περιοχή με την Κοιτίδα του πολιτισμού την ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑ.

Αν θέλουμε, πραγματικά να συγκινήσουμε την Ευρωπαϊκή και παγκόσμια κοινότητα έχουμε τις δυνατότητες να το επιδιώκουμε.

Η Θεσσαλονίκη με το φεστιβάλ κινηματογράφου και η Δράμα καθιερώθηκαν ως θεσμός που αντανακλά σε όλη την Ευρώπη, τις χώρες των Βαλκανίων και ανά τον κόσμο. Ένας αρχιτεκτονικός διαγωνισμός για έργα που έχουν, υπεραξία και συμβάλλουν στην ανάδειξη των δυνατοτήτων, των δεξιοτήτων και των καινοτόμων ιδεών τις νέας γενιάς, του ιδιαίτερου φυσικού κάλλους της περιοχής μας και της αξιοποίησης του τουριστικού προϊόντος της χώρας μας , προάγει την συμμετοχική διαδικασία, τον διάλογο και τελικά προκύπτει το βέλτιστο αποτέλεσμα προς όφελος όλης της κοινωνίας. Ως πολιτικό σύστημα, έχουμε την υποχρέωση απέναντι στους πολίτες που μας εμπιστεύθηκαν να επιδιώκουμε το Μεγάλο!

Το μικρό στενεύει τα όρια. Δεν μας αξίζει.