Η Μαρία Τζόλα είναι ένα κορίτσι που αγαπάει δύο πράγματα στην ζωή της.

Την μουσική και τον χορό. Χορεύει στην Ακαδημία χορού και παίζει μουσική στην ορχήστρα του Δημοτικού Ωδείου της Πάτρας, με το αγαπημένο της βιολί. Η μελωδία που θα ήθελε να παίξει για να χορέψει σε έναν κόσμο φαντασίας γιατί στην πραγματικότητα δεν μπορείς να χορεύεις παίζοντας βιολί, είναι Debussy - Clair de lune.

Στον δικό μας κόσμο όμως, η Μαρία Τζόλα εκτός από μία χορεύτρια που έχει όνειρα για το μέλλον της και λατρεύει το βιολί, είναι ένα κορίτσι μόλις 17,5 ετών που φέτος ετοιμάζεται να δώσει πανελλήνιες εξετάσεις, έχοντας σαν στόχο να περάσει στην οδοντιατρική. 

Η μεγάλη της αγάπη όμως είναι και θα παραμείνει ο χορός και η μουσική. Μια σχέση ζωής που προέκυψαν αρκετά απρόοπτα. "Από πολύ μικρή ασχολούμουν με πολλά αθλήματα εκτός από χορό. Έκανα μπάσκετ, κολύμβηση, τένις και στίβο. Όταν ήμουν 8, πήγα με τη μητέρα μου να ακούσω μια ορχήστρα όπου εντυπωσιάστηκα πολύ με τους βιολιστές.

Από τότε ξεκίνησα στο Δημοτικό Ωδείο και όσο περνάει ο καιρός δένομαι όλο και περισσότερο με το βιολί. Η μουσική ήταν αυτή που με ώθησε να αγαπήσω περισσότερο το μπαλέτο και να απομακρυνθώ από τα άλλα αθλήματα" τονίζει η ίδια μιλώντας στο patrasevents.gr. 


"Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότερες παιδικές μου αναμνήσεις είναι από τον χορό.

Κάθε φορά που άκουγα κάποια μελωδία οποιουδήποτε είδους μουσικής προσπαθούσα να τη συνδέσω με χορευτικές κινήσεις. Αυτό με βοήθησε πολύ να χορεύω μπροστά σε κοινό χωρίς άγχος μέχρι και τώρα. Αγαπώ περισσότερο το ότι ασχολούμαι με μια τέχνη που συνδυάζει τεχνική, δύναμη και έκφραση γιατί είτε είμαι σε μάθημα είτε πάνω σε σκηνή το απολαμβάνω με τον ίδιο τρόπο και αφήνω τον εαυτό μου ελεύθερο να εκφραστεί". 

Όμως και το βιολί είναι μία άλλη αγάπη για την νεαρή Πατρινή. "Το βιολί είναι κάτι που βρίσκεται στη ζωή μου εδώ και 9 χρόνια. Μου έχει μάθει να βάζω στόχους και να προσπαθώ με επιμονή να τους πετύχω. Γενικά μέσα από αυτό καλλιέργησα μια πειθαρχία που με έκανε να μη τα παρατάω σε οτιδήποτε είναι αυτό. 

Θεωρώ ότι είναι ένα από τα δυσκολότερα όργανα που χρειάζεται πραγματικά να το αγαπάς. Περνάει αρκετός καιρός μέχρι να βγει τελικά ένας σωστός ήχος, κάτι το οποίο χρειάζεται πολύ υπομονή. Θέλει πολλές ώρες εξάσκηση ώστε να ακούγεται εντός τονικότητας και να βελτιώνεται η τεχνική ή η αντίληψη κάποιας μελωδίας". 

Η αγάπη της για τον χορό και τη μουσική ταυτίζεται με το μπαλέτο και την κλασική μουσική. "Έχω μάθει αρκετά είδη χορού όμως περισσότερο μου αρέσει το κλασικό μπαλέτο. Είναι φυσικό αφού ακούω και παίζω κλασική μουσική. Εκτός όμως από αυτό βρίσκω πιο ενδιαφέρον το μπαλέτο από όλα τα είδη χορού διότι παρόλο που δεν είναι τόσο ελεύθερο όσο το σύγχρονο ή το μοντέρνο, συνδέω πάντα τη τεχνική και τα βήματα με την καλλιτεχνικότητα. Μου αρέσει να μπαίνω σε διαφορετικούς ρόλους και να "μιλάω" με το σώμα". 


Σημαντικό ρόλο για την διαμόρφωση της σχέσης της με το βιολί έχει η ορχήστρα του Δημοτικού Ωδείου. "Η ορχήστρα με έχει βοηθήσει να εξελιχθώ ως μουσικός και είναι πολύ θετικό το ότι συνεργάζομαι με τόσα άλλα όργανα. Συγκεκριμένα, η ορχήστρα του Δημοτικού Ωδείου αποτελείται από ταλαντούχους μαθητές αλλά και από αρκετούς καθηγητές που βοηθούν να βγει ένα ωραίο ακουστικό αποτέλεσμα προσφέροντας πολλά σε όλους εμάς που είμαστε μέλη της ορχήστρας αυτής".

Τι θα διάλεγε από τα δύο μπαλέτο ή βιολί; "Δυστυχώς είναι δύσκολο να τα ξεχωρίσω, είναι αρκετά διαφορετικά για εμένα. Σίγουρα και τα δύο με ευχαριστούν και έχουν γίνει πλέον μέρος της ζωής μου. Ωστόσο, με το μπαλέτο διατηρώ την υγεία και τη φυσική μου κατάσταση, κάτι πολύ σημαντικό για εμένα, ενώ με το βιολί ξεχνιέμαι κι αυτό με βοηθάει στη διατήρηση της ψυχικής μου ηρεμίας". 

Όσο για τα σχέδια της για το μέλλον; Δείχνει μάλλον ρεαλίστρια. "Όλα τα χρόνια ήθελα να ασχοληθώ επαγγελματικά με το μπαλέτο όμως τελευταία συνειδητοποίησα ότι είναι μεγάλο ρίσκο. Για αυτό τον λόγο, φέτος θα δώσω πανελλήνιες" τονίζει.  "Παρόλα αυτά σκέφτομαι να δώσω εξετάσεις για κάποια επαγγελματική σχολή την επόμενη χρονιά". 

Αυτά για τον χορό. Με το βιολί θα συνεχίσει έτσι και αλλιώς αυτή την σχέση που έχει κτίσει έχοντας το πάντοτε στην ζωή της. "Σε μερικά χρόνια θα δώσω εξετάσεις για δίπλωμα και θα προσπαθώ πάντα να εξελίσσομαι και να βελτιώνομαι ανεβάζοντας όλο και πιο ψηλά τον πήχη" καταλήγει.

(ΥΓ: Καθηγητές της νεαρής ταλαντούχας Πατρινής είναι ο Ιωάννης Μαυρίδης στο βιολί και η Ελένη Μπαλαφούτη στο μπαλέτο, οι οποίοι της έχουν δώσει πολλά και την έχουν βοηθήσει).