Παράσταση διαμαρτυρίας διοργανώνουν την Παρασκευή στις 17 Ιανουαρίου, στις 12.30 το μεσημέρι μπροστά από τα γραφεία της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Δυτικής Ελλάδος, η ΕΛΜΕ Αχαΐας, μαζί με όλες τις υπόλοιπες ΕΛΜΕ της Περιφέρειας, μετά και το τραγικό δυστύχημα που έγινε στην Πατρών Πύργου που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο δύο καθηγητών. 

Στόχος της κινητοποίησης αυτής των καθηγητών είναι να τεθούν όλα τα ζητήματα που αφορούν τους συναδέλφους τους και ένα από αυτά, ίσως το κυριότερο, που απασχολεί πλέον τον κόσμο της εκπαίδευσης, έχει να κάνει με το μέτρο του "εκπαιδευτικού - δρομέα", ένα πρόβλημα που είναι διαχρονικό, το γνωρίζει καλά η πολιτεία και που έχει πολλές φορές ως αποτέλεσμα τέτοια τραγικά περιστατικά σαν και αυτό που στοίχισε την ζωή στους Δημήτρη Βασιλακόπουλο και Νίκο Ρόδη. 

Το φαινόμενο των γκρουπ που διοργανώνουν από μόνοι τους οι καθηγητές, σε καθημερινή βάση, για να πάνε στα σχολεία που διδάσκουν, ταξιδεύοντας χιλιόμετρα και χιλιόμετρα, κάνοντας "tours" αναγκαστικά σε όλη την Αχαΐα και μερικές φορές και στην Δυτική Ελλάδα, δεν είναι μεμονωμένο. Αντίθετα τείνει να γίνει κανόνας. 

Σαν τους τέσσερις καθηγητές που επέστρεφαν στην βάση τους στην Πάτρα, ύστερα από το Γενικό Λύκειο Λεχαινών, υπάρχουν δεκάδες συνάδελφοι τους που ταξιδεύουν στην ορεινή Αχαΐα, στην Ηλεία, στην Αιγιάλεια και το αντίστροφο, ερχόμενοι δηλαδή στην Πάτρα από τους τόπους που διαμένουν.

Έχει επιδεινωθεί τα τελευταία χρόνια

Το φαινόμενο αυτό, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Α' ΕΛΜΕ Αχαϊας Σπύρο Ψαρράς, επιδεινώνεται αντί να μειώνεται.  

"Η αύξηση του εργασιακού ωραρίου, σε συνδυασμό με την αύξηση των μαθητών, αλλά και την μείωση των μαθημάτων με το πείραγμα των ωρών, έχουν παίξει επιβαρυντικό ρόλο και έχουν συμβάλει τα τελευταία χρόνια στην επιδείνωση του προβλήματος αυτού" τονίζει ο κ. Ψαρράς. 

"Ειδικότερα, τα "πείραγμα" των ωρών, μειώνοντας τις ώρες των μαθημάτων ειδικότητας, έχουν αναγκάσει αρκετούς συναδέλφους να πηγαίνουν καθημερινά σε δύο, σε τρία ή και τέσσερα σχολεία για να συμπληρώσουν τις ώρες που οφείλουν και να είναι σύμφωνοι με το εργασιακό ωράριο που έχει οριστεί". 

Οι αποστάσεις αυτές μεταξύ των σχολείων μπορεί να είναι και αρκετά χιλιόμετρα, αφού πολλές φορές μιλάμε για σχολεία που βρίσκονται σε διαφορετικά χωριά ή και σε διαφορετικές περιοχές.

Οι εκπαιδευτικοί ταξιδεύουν πηγαίνοντας από γκρεμούς, πλαγιά και φαράγγια, με κίνδυνο της ζωής τους για να πάρουν ένα μισθό πείνας, κάτι που δεν αντιστοιχεί με τίποτα στις ώρες που έχουν διαβάσει και έχουν κοπιάσει, παίρνοντας πτυχία, μεταπτυχιακά και άλλα. 

"Σκοτωνόμαστε στους δρόμους για μισθό φτώχειας και μισό" έλεγαν νεαροί καθηγητές που υπόκεινται καθημερινά αυτό το μαρτύριο, όταν έμαθαν το τραγικό γεγονός του θανάτου των δύο συναδέλφων τους. 

Τα έξοδα μετακίνησης από τη τσέπη τους

Βλέπετε, όλα αυτά τα έξοδα μετακίνησης είναι από την τσέπη των καθηγητών.

Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη από το υπουργείο για να τους ελαφρύνει τουλάχιστον οικονομικά αυτή την ταλαιπωρία που αναγκάζονται να υποστούν, ενώ δεν προβλέπεται και μείωση του εργασιακού τους ωραρίου τις ώρες που ταξιδεύουν για να πάνε στα σχολεία τους και στη συνέχεια να επιστρέψουν στα σπίτια τους. 

Το θέμα δεν έχει να κάνει μόνο με τους αναπληρωτές, όπως είναι οι δύο τραυματίες καθηγητές που κατάφεραν να βγουν ζωντανοί από το μοιραίο αυτοκίνητο. Αρκετοί καθηγητές περιμένοντας εδώ και χρόνια μία μόνιμη πρόσληψη, δέχονται την θέση που τους προσφέρεται σε ένα σχολείο το οποίο μπορεί να είναι αρκετά μακριά από την βάση τους.

Το να μετακομίσουν σε ένα άλλο μέρος πληρώνοντας ενοίκιο, μένοντας μακριά από τις οικογένειες τους, έχει ακόμα μεγαλύτερο κόστος. Προτιμούν έτσι τα ταξίδια και τις βενζίνες. 

"Οι περικοπές στους μισθούς μας όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης, έφτασαν το 40% με 45%.  Ένας καθηγητής με τους μισθούς πείνας που έχει καθιερώσει η πολιτεία δεν είναι σε θέση να πληρώνει τα έξοδα για τα καύσιμα του, ταξιδεύοντας χιλιόμετρα για να πηγαίνει καθημερινά στα σχολεία που τον έχουν τοποθετήσει. Πόσο μάλλον να ζήσει σε ένα άλλο μέρος. Για αυτό και κανονίζουν μεταξύ τους και πηγαίνουν σε ομάδες, βάζοντας ένα αυτοκίνητο για μειώσουν τα έξοδα". 

"Απαγορεύονται" οι μεταθέσεις και οι αποσπάσεις

Το πρόβλημα δεν είναι τωρινό, είναι χρόνιο και μάλλον θα παραμείνει έτσι, για αρκετά χρόνια ακόμα, από τη στιγμή που η εκάστοτε κυβέρνηση δεν γίνονται σε προσλήψεις, ειδικότερα στον τομέα της μέσης εκπαίδευσης. 

"Το γεγονός ότι την τελευταία δεκαετία δεν έχουν γίνει προσλήψεις στον χώρο της μέσης εκπαίδευσης, σε συνδυασμό με το ότι πολλοί από τους συναδέλφους βγαίνουν σε σύνταξη, απαγορεύει να ξεκινήσει ο κύκλος των μαζικών μεταθέσεων ή των αποσπάσεων στα σχολεία που βρίσκονται στις πόλεις και στους τόπους διαμονής των καθηγητών" τονίζει ο κ. Ψαρράς και προσθέτει: 

"Κατά συνέπεια οι συνάδελφοι αναγκάζονται να ταξιδεύουν χιλιόμετρα μακριά από τις πόλεις διαμονής τους. Είναι μία κατάσταση που έχει διαμορφωθεί από τις επιλογές της πολιτικής που ακολουθεί η ίδια η πολιτεία, όλα αυτά τα χρόνια, στο θέμα της παιδείας". 

Εκατοντάδες οι καθηγητές "δρομείς" στον νομό

Σύμφωνα με τον κ. Ψαρρά οι καθηγητές μέλη της Α΄ΕΛΜΕ Αχαΐας που εργάζονται σε αυτό το πλαίσιο είναι εκατοντάδες. "Μην το ψάχνετε, δεν υπάρχει μέσος όρος για να πούμε έναν αριθμό" τονίζει χαρακτηριστικά και συμπληρώνει λέγοντας: 

"Συνάδελφοι ταξιδεύουν σε καθημερινή βάση όχι μόνο στην καρμανιόλα της Πατρών Πύργου, αλλά και στο επαρχιακό δίκτυο του Ερυμάνθου, της Τριταίας, των Καλαβρύτων ή ακόμα και του Αιγίου για να κάνουν το καθήκον τους. Μοιραία και με μαθηματικές πιθανότητες κάποια στιγμή ήταν επόμενο να χάσουμε συναδέλφους. Η ΕΛΜΕ Αχαΐας και ο εκπαιδευτικός κόσμος της περιοχής θρηνεί". 

Ο πρόεδρος της Α' ΕΛΜΕ Αχαΐας, καταλήγει λέγοντας: "Καλούμε όλους τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς να δώσουν το παρών στην παράσταση διαμαρτυρίας που θα κάνουμε την Παρασκευή. Διεκδικούμε όλα τα παραπάνω που σας ανέφερα, να μην χαθούν άλλοι συνάδελφοι μας, και ελπίζουμε επιτέλους κάποια στιγμή να ιδρώσουν τα αυτιά των αρμοδίων".