Ο ήλιος δύει κάτω ή σχεδόν στο ίδιο ύψος με την κορυφή του Χελμού.

Ο Αρίσταρχος εκεί στην κορυφή της Στύγας περιμένει την νύχτα για να απλώσει τα αστέρια της για ακόμα μία φορά πάνω από το βουνό και εκείνος να τα μετρήσει και να τα δει από κοντά.

Οι άνθρωποι του Χιονοδρομικού με τα εκχιονιστικά μηχανήματα έχουν στρώσει το χιόνι και η πίστα της Στύγας είναι έτοιμη για όσους έχουν την τόλμη και την εμπειρία για να φτάσουν εκεί πάνω και να κάνουν σκι. Η κάθε στιγμή στο βουνό είναι υπέροχη και μοναδική και ας είναι το κρύο τσουχτερό.

Στην κορυφή υπάρχει μόνο η αίσθηση της μοναξιάς, της ελευθερίας και της περηφάνιας της ανθρώπινης φύσης ως μία ανάγκη για να έρθει σε επαφή με το απόλυτο, με το θείο, με την ίδια την φύση. Μια εικόνα χίλιες λέξεις, δηλαδή, σαν και αυτή που ανέβασε στην σελίδα του το Χιονοδρομικό Κέντρο Καλαβρύτων.