Το έργο «Σπασμένο Γυαλί», του συγγραφέα Άρθουρ Μίλλερ, διαδραματίζεται στο Μπρούκλιν το 1938, λίγες ημέρες μετά τη «Νύχτα των Κρυστάλλων» - τη μέρα που σηματοδότησε επίσημα την έναρξη των διωγμών κατά των Εβραίων στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στη Γερμανία. Η Αμερική, υπό την επήρεια ακόμα του Κράχ, φαίνεται να μην συνειδητοποιεί σχεδόν καθόλου τα γεγονότα στην Ευρώπη.

Η Σύλβια Γκέλμπεργκ, εντούτοις, τα συνειδητοποιεί πλήρως και το σοκ αυτό της προκαλεί  παράλυση των κάτω άκρων, παρ’ όλο που παραμένει ασαφές, αν η παράλυσή της οφείλεται σ’ αυτό ή στα προβλήματα, τα οποία απορρέουν από τη σχέση της με τον άντρα της, τον Φίλιπ, ένα επιτυχημένο διευθυντικό στέλεχος, που δεν έχει καταφέρει να αποδεχθεί την εβραϊκή του ταυτότητα. Ο Φίλιπ, εγκλωβισμένος στη σεξουαλική ανικανότητα του, που προκλήθηκε, μάλλον, από την αγωνία και το άγχος να επιβιώσει αυτός και η οικογένειά του σε ένα περιβάλλον χρεοκοπίας και οικονομικής κρίσης, αλλάζει και μετατρέπεται σε ένα βίαιο, αυταρχικό, σκληρό σύζυγο. Η Σύλβια υπομένει καρτερικά τα πάντα, κρατώντας τα κοινωνικά προσχήματα για το καλό της οικογένειας της. Ανάμεσά τους, ο ιδεαλιστής γιατρός Χάιμαν, καταλύτης για τη λύση των γόρδιων, ψυχικών περιπλοκών, ψυχαναλύει συστηματικά και διεισδύει τρυφερά κι επίμονα σε σκοτεινές πτυχές οδυνηρών τραυμάτων του παρελθόντος.

Η Άσπα Καλλιάνη έστησε μια παράσταση ουσίας, γνώσης και διείσδυσης, φωτίζοντας καθοριστικά τους ρόλους. Η σκηνοθεσία της, ατμοσφαιρική, με ρεαλιστική ακρίβεια και καθαρότητα, ανέδειξε το κοινωνικό και πολιτικό μήνυμα του έργου και «τροφοδότησε» τις ερμηνευτικές δυνατότητες των ηθοποιών. Έξοχο, στη λιτότητά του, το σκηνικό του Μανόλη Παντελιδάκη και υπέροχα τα κοστούμια της Ντένης Βαχλιώτη.

Ο Γιάννης Βούρος, ώριμος και λαμπερός, απελευθερωμένος και φιλοσοφημένος, ανέδειξε όλες τις πτυχές του χαρακτήρα του Χάιμαν. Η Παναγιώτα Βλαντή, ως παράλυτη Σύλβια, έπλασε μια βαθύτατα μελετημένη και δυνατή προσωπικότητα. Η ηθοποιός, ωριμότατη και λιτή, ισορρόπησε αρμονικά την απελπισία, τον τρόμο και την πιεσμένη τρυφερότητα με σπάνια ευαισθησία.  Ο Χάρης Σώζος ήταν ένας εξαιρετικός Φίλιπ. Με σκληρότητα, απόμακρος και ταυτόχρονα συγκρατημένα πανικόβλητος, μέσα στην απόγνωση της έλλειψης επικοινωνίας κι επαφής με τη γυναίκα που λατρεύει, ανέδειξε τον ήρωα υπέροχα.

Η Ελίνα Μάλαμα πάρα πολύ καλή στο ρόλο της Χάριετ, η οποία βλέπει όλη την κατάσταση που βιώνει η αδελφή της Σύλβια και δεν μιλάει, δεν βοηθάει, απλώς παρακολουθεί αμέτοχη, μη μπορώντας ή μη θέλοντας να αντιδράσει. Η Βάσω Γουλιελμάκη εκφραστικότατη στο ρόλο της συζύγου του Χάιμαν.

Η παράσταση δικαιώνει τη νοηματική πολυπλοκότητα του κειμένου του Άρθουρ Μίλλερ μέσα από τη μελετημένη σκηνοθετική εμβάθυνση στους χαρακτήρες, παράλληλα με τον προσδιορισμό του ιστορικού – κοινωνικού χώρου μέσα στον οποίον κινούνται. Πρόκειται για ένα πολιτικού περιεχομένου και ταυτόχρονα ψυχολογικό δράμα, που σκόπιμα «επιστρέφει» στην εποχή ανόδου του Χίτλερ για να καυτηριάσει το ένοχο αμερικανικό σύστημα, που εκτρέφει για τους δικούς του σκοπούς και συμφέροντα, τη φοβία, την υποταγή, το συμβιβασμό, την «ενοχή» του ατόμου για τη φυλετική ή ιδεολογική ιδιαιτερότητά του, τον ανομολόγητο ρατσισμό και τον ελλοχεύοντα φασισμό. Είναι μια παράσταση που πραγματικά αξίζει να δεις.

«Σπασμένο Γυαλί»

Ταυτότητα Παράστασης:

Κείμενο: Άρθουρ Μίλλερ
Σκηνοθεσία: Άσπα Καλλιάνη
Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης
Κοστούμια: Ντένη Βαχλιώτη
Φωτογραφίες Μαριλένα Αναστασιάδου
Πρωταγωνιστούν:
Γιάννης Βούρος, Παναγιώτα Βλαντή, Χάρης Σώζος,
Βάσω Γουλιελμάκη, Ελίνα Μάλαμα

Παραγωγή:
Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη

Παίζεται στο θέατρο ΠΑΝΘΕΟΝ (Γούναρη 54)

Σήμερα τελευταία μέρα, διπλή παράσταση στις 6 και στις 9

Εισιτήρια: 15€ - 18€