Οι κεραυνοί και οι αστραπές έχουν την δική τους ψυχή και βγαίνουν μέσα από τους πόθους και τους πόνους του ουρανού που εκείνη την ώρα μοιάζει να αγκομαχά, σαν ένας γίγαντας που ξεσπάει μπροστά στην καταιγίδα που έρχεται, αλλά και ίσως για όλα όσα βλέπει από εκεί ψηλά που βρίσκεται, σε αυτόν τον κόσμο της γης και των ανθρώπων. 

Βέβαια, σύμφωνα με τους επιστήμονες και τους ειδικούς ο κεραυνός και η αστραπή, προέρχονται από τον ίδιο παρανομαστή, όμως δεν είναι το ίδιο πράγμα. Πρόκειται τον γιγάντιο εκείνον σπινθήρα, που φέρνουν μαζί τους πάντα οι καταιγίδες, έχοντας μέσα του ένα ηλεκτρικό φορτίο που τα καταιγιοδοφόρα νέφη προσπαθούν να απομακρύνουν. 

Με λίγα λόγια ο ουρανός αμύνεται μπροστά στην καταιγίδα και έρχεται σε σύγκρουση μαζί της με αποτέλεσμα την εμφάνιση θετικού φορτίου στην κορυφή των νεφών και αρνητικού στην βάση τους. Από αυτό δημιουργείται μία ηλεκτρική εκκένωση που έχει ως αποτέλεσμα όταν ξεπερνάει τα όρια η διαφορά δυναμικού μεταξύ της αρνητικής και της θετικής βάσης, να εκδηλώνει αστραπές και κεραυνούς. 

Η αστραπή είναι η ηλεκτρική εκκένωση που προέρχεται από μέσα από το ένα νέφος ή μέσα από την σύγκρουση δύο νεφών, ενώ ο κεραυνός από την άλλη μεριά είναι εκείνη η ηλεκτρική εκκένωση που έχει να κάνει μεταξύ ενός νέφους και του εδάφους. Όλα λοιπόν δημιουργούνται από τα κενά και τις συγκρούσεις, όπως άλλωστε συμβαίνει και στον κόσμο της γης και των ανθρώπων. 

Ο Ηράκλειτος έλεγε ότι αρχή των πάντων είναι ο πόλεμος εννοώντας την σύγκρουση των αντιθέσεων και τη μάχη για την τελική επικράτηση τους που γεννά συνήθως την σύνθεση των αντιθέτων και από εκεί έρχεται άλλοτε ένα αρμονικό και άλλοτε ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα ως σύνολο. 

Ένα αποτέλεσμα σαν και αυτό που έχει αποτυπώσει πολλές φορές στον φωτογραφικό του φακό ο Βασίλης Νόμπλ ο οποίος κυνήγησε για ακόμα μία φορά όλη αυτή την μάχη που γινόταν πάνω από τον Πατραϊκό, στον ουρανό της Δυτικής Ελλάδος, μια μάχη που ξεκίνησε από το απόγευμα της Κυριακής και κράτησε έως το ξημέρωμα της Δευτέρα και εκδηλώθηκε  σε τρία τουλάχιστον μέτωπα, αρχίζοντας από την Παραλία Πατρών και φτάνοντας έως και την Βάρδα. 

Οι εικόνες τα λένε όλα: