Το τροχαίο που είχε πριν από μερικούς μήνες τον κράτησε έξω για αρκετό διάστημα από αυτό που αγαπά, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Την άθληση, την γυμναστική και την προπόνηση. 

Ο Κωνσταντίνος Ντεντόπουλος πρωταθλητής της Ολυμπιάδας στο βάδην, έχοντας μάθει όλα αυτά τα χρόνια να γυμνάζεται, ήταν λογικό να τον πάρει από κάτω όταν έμαθε ότι μετά το χειρουργείο θα χρειαστεί καιρός για να ξαναβρεθεί στα γήπεδα και στις προπονήσεις. 

"Θυμάμαι είχα βγει από το χειρουργείο και ρώτησα τους γιατρούς μου πόσο καιρό θα χρειαστεί να περιμένω για να ξεκινήσω προπονήσεις. Όταν μου απάντησαν ότι θα χρειαστεί από τέσσερις έως και έξι μήνες απογοητεύτηκα. Δεν έχω βρεθεί ξανά σε τέτοια θέση, να μην μπορώ να γυμνάζομαι και να μην κάνω αυτό που αγαπάω από μικρός".

Το τροχαίο όμως που είχε δεν ήταν παίξε γέλασε. "Εκτός από το κάταγμα που είχα πάθει, είχα και πολλαπλά οστικά οιδήματα και θλάσεις που τα προκάλεσε το σοβαρό κόψιμο στην φτέρνα από την πτώση μου" τονίζει. "Αυτό έκανε ακόμα πιο σοβαρό τον τραυματισμό μου από ότι ήταν ήδη".

Δεν το κρύβει, ήταν εκείνο το διάστημα που είχε έρθει σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση. "Όταν σηκώθηκα, έστω και με την βοήθεια αρχικά του "π" και στη συνέχεια με τις πατερίτσες, η ψυχολογική μου κατάσταση ήταν άσχημη. Δεν μπορούσα να κάνω πράγματα βασικά στην καθημερινότητα μου, να αυτοεξυπηρετηθω και άλλα πολλά". 

Αυτό όμως που από κάποια στιγμή και μετά του έδινε δύναμη ήταν η σκέψη ότι όλα αυτά που περνούσε ήταν μία δοκιμασία. "Σκεφτόμουν ότι όλα αυτά κάποια στιγμή θα τελειώσουν και θα ξεκινήσω πάλι από την αρχή και πιο δυνατός". Και ήρθε ο καιρός. 

"Πλέον εδώ και λίγο διάστημα βρίσκομαι και πάλι σε ρυθμούς προπόνησης. Αν και το πόδι μου ακόμα δεν είναι σε κατάσταση για μεγάλο όγκο προπόνησης και με την προπονήτρια μου δουλεύουμε πάνω στην σωστή προσαρμογή και την κατάλληλη δύναμη ώστε το πόδι μου να είναι σε θέση να αντεπεξέλθει". 


Στόχος του αρχικά είναι να γίνει καλά, να ξεπεράσει τελείως τον τραυματισμό του. "Στη συνέχεια θέλω να επιστρέψω στο επίπεδο που ήμουν πριν κάποια χρόνια καθώς δεν το κρύβω ότι τα τελευταία δύο τρία χρόνια οι επιδόσεις και η εικόνα μου δεν είναι αυτές που με αντιπροσωπεύουν. 

Ξέρω ότι έχω αδικήσει πολλές φορές τον εαυτό μου και θέλω ξανά και εγώ να αποδείξω τι αξίζω και πως αυτά που κατάφερα στο παρελθόν δεν ήταν κάτι το τυχαίο".

Το στήριγμα του όλο αυτό το διάστημα ήταν τα άτομα που είχε δίπλα του. "Εξ αρχής είχα δίπλα μου άτομα που δεν άφησαν με τίποτα να με πάρει από κάτω, όταν σκεφτόμουν να τα παρατήσω μετά από όλο αυτό μου έλεγαν απλά να θυμάμαι που έχω φτάσει και τι έχω καταφέρει χρόνια τώρα χωρίς καμία στήριξη ποτέ μου.

Αυτά τα άτομα ήταν η οικογένεια μου, η κοπέλα μου και πολλοί και καλοί μου φίλοι που ήταν από την πρώτη στιγμή έως και σήμερα εκεί δίπλα μου. Κοντά μου όμως ήταν και ο κύριος Μάρκος Θεοδωράκης που εκτός από πρόεδρος της ομάδας μου είναι και ένας εξαιρετικός άνθρωπος που μου στάθηκε από την πρώτη στιγμή και τον ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτό". 

Τι κρατάει από όλη αυτή την ιστορία τώρα που σιγά - σιγά επιστρέφει στις προπονήσεις και στην ενεργό δράση; "Το μόνο που κρατάω είναι ότι μετά από κάθε δυσκολία έγινα κυρίως μέσα μου πιο δυνατός και πιο συνειδητοποιημένος για πράγματα που θεωρούσα ότι δεν έχουν αξία. Μα πάνω από όλα ότι η υγεία είναι το σημαντικότερο και όλα τα άλλα έρχονται".