Από τις πιο συγκινητικές στιγμές που έζησαν όσοι παρακολούθησαν τους αγώνες του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Ανδρών και Γυναικών elite, στη Σπάρτη, ήταν σίγουρα αυτή. 

Η βράβευση του Μάριου Καπερώνη για την συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα, τότε που ένα ολόκληρο γήπεδο τον χειροκροτούσε, φωνάζοντας ρυθμικά το όνομά του. Τα χρόνια πέρασαν από τότε και να που ο Μάριος Καπερώνης έγινες προπονητής της Άμυνας Πατρών και ένας από τους πιο ανερχόμενους δάσκαλους της πυγμαχίας σε όλη την επικράτεια. 

Και έτσι για την ιστορία: Τελευταίο του παιχνίδι, κλείνοντας την καριέρα του ήταν στα Χρυσά Γάντια, όταν και πάλι το κοινό τον αποχαιρέτησε με έναν ενθουσιώδη τρόπο και τον ίδιο να κρεμάει τα γάντια του, έτσι όπως ακριβώς ήθελε, μέσα στο σπίτι του, στους δικούς του ανθρώπους.

Το βραβείο που χάρισε η Ομοσπονδία στον Μάριο Καπερώνη ήταν το ελάχιστο που θα μπορούσε να κάνει για το μεγαλύτερο αθλητή που έχει αναδείξει το μποξ τις τελευταίες δεκαετίες από πλευράς αγωνιστικότητας και τεχνικής, αλλά και από πλευράς χαρακτήρα, πειθαρχίας και συνέπειας.

Γιατί ο Μάρος Καπερώνης είναι από αυτούς που αρνήθηκε τις σειρήνες της επαγγελματικής πυγμαχίας. Ζητούμενο για την ελληνική πυγμαχία; Πότε θα δούμε τον επόμενο Έλληνα πυγμάχο να αγωνίζεται και πάλι σε Ολυμπιάδα...