Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, ίσως ο τελευταίος των παλιών, μια πολυσχιδή προσωπικότητα που χαρακτηριζόταν για την αγάπη του για τη συνοικία, αλλά και για την ομάδα του, ήταν ο Γιάννης Γασπαρινάτος. 

Η ψυχή του Ζαβλανίου και ο επί σειρά ετών πρόεδρος του σωματείου αυτού, μια προσωπικότητα που αν μη τι άλλο στιγμάτισε την περασμένη δεκαετία του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, αλλά και γενικότερα της τοπικής κοινωνίας της Πάτρας, όταν ήταν και ένας από τους συνεργάτες του Δημήτρη Κατσικόπουλου, στην τότε Νομαρχία Αχαΐας. 

Πολιτικός μηχανικός στο επάγγελμα, βαθιά θρησκευόμενος ως άτομο, προσπάθησε και κατάφερε σε μεγάλο βαθμό να περάσει τις αντιλήψεις του, όχι μόνο στους ποδοσφαιριστές που είχαν περάσει κατά καιρούς από την ομάδα του, αλλά και στους παράγοντες του σωματείου του, που στα χρόνια του Γιάννη Γασπαρινάτου ήταν ένα αναπόσπαστο κομμάτι με τη συνοικία του, το Ζαβλάνι. 

Γύρω από το άτομό του, ο Γιάννης Γασπαρινάτος είχε καταφέρει να δημιουργήσει μια μεγάλη ποδοσφαιρική οικογένεια, που όπως κάθε οικογένεια, είχε τις δικές της εσωτερικές διαμάχες, τις τριβές και τους καβγάδες ίσως κάποιες φορές. Παρέμενε όμως οικογένεια ότι και να γινόταν, με τα δικά της παιδιά και τον ίδιο "πάτερ φαμίλια". Όσοι είχαν ζήσει εκείνα τα χρόνια του τοπικού ποδοσφαίρου θα έχουν να θυμούνται πολλά από τον εκλιπόντα. 

Το εκκλησίασμα της ομάδας, τον τελικό με την Αστραπή στο Κύπελλο Ερασιτεχνών στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο το 2004, τον αγώνα μπαράζ για την παραμονή στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής στο Λουτράκι που ξεσήκωσε τότε μια ολόκληρη γειτονιά βάζοντας λεωφορεία για να πάνε στην Κορινθία, τους Gaspar Boys, μια από τις πρώτες ομάδες του Beach Soccer στην Πάτρα που είχε στηθεί γύρω από το πρόσωπο του Γιάννη Γασπαρινάτου και τόσα ακόμα. 

Δεν είναι τυχαίες οι εικόνες κάποιων παλιών ποδοσφαιριστών της ομάδας που είχαν πάει στην νεκρώσιμη τελετή με δάκρυα στα μάτια. Άλλοι πάλι έγραψαν για τον ποδοσφαιρικό τους πατέρα, ενώ οι νέοι παράγοντες του τοπικού ποδοσφαίρου τον αποχαιρέτησαν ο καθένας με τον δικό του τρόπο, έχοντας μάθει πολλά από αυτόν. 

Δύσκολα βέβαια θα υπάρξει τα επόμενα χρόνια ένας τέτοιος παράγοντας σαν τον Γιάννη Γασπαρινάτο, στο χώρο του τοπικού ποδοσφαίρου. Είναι τα χρόνια, είναι και οι εποχές που έχουν αλλάξει, είναι και η μοναδικότητα της προσωπικότητας του εκλιπόντα. Με το θάνατό του κλείνει ένας κύκλος ενός κόσμου του τοπικού ποδοσφαίρου που περνάει οριστικά στο παρελθόν.