Η Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη ή αλλιώς «Θεοδοσία» μίλησε για το φιζίκ που την κάνει να ταιριάζει στη σειρά «Άγριες Μέλισσες».

Η ηθοποιός μίλησε ακόμη για τις παραγωγές εποχής που έχει συμμετάσχει στο παρελθόν, για την εξωτερική της εμφάνιση, ενώ ακόμη εξομολογήθηκε αν υπήρξε ποτέ στιγμή που σκέφτηκε να εγκαταλείψει την υποκριτική.

Σε έχουμε δει να συμμετέχεις σε σειρές και ταινίες με ιστο­ρίες εποχής. Είναι τυχαίο ή είναι επιλογή σου;

Δεν είναι ακριβώς επιλογή μου, προέκυψε. Συμμετείχα στην ταινία «Ουζερί Τσιτσάνης», που διαδραματιζόταν το 1942. θέ­λοντας και μη, μετά κάπως στιγματίζεσαι. Αν κάνεις την αρ­χή, μετά σε παίρνουν για αντίστοιχους ρόλους. Μετά έκα­να τη σειρά «Η ζωή εν τάφω» και τώρα τις «Άγριες Μέλισσες», που είναι δουλειές που μου αρέσουν πάρα πολύ. Δεν θα έλεγα ποτέ όχι για να μη στιγματιστώ. Και στην Ελλάδα, που δεν γίνονται πολλές δουλειές, δεν λες και εύκολα όχι, πόσω μάλλον σε μία καλή δουλειά.

Σε βοηθάει για αυτούς τους ρόλους η εξωτερική σου εμφάνιση;

Μάλλον έχω ένα φιζίκ τέτοιο, διαχρονικό, που παραπέμπει και σε άλλες εποχές.

Η εξωτερική εμφάνιση παίζει ρόλο στον χώρο της υποκριτικής;

Φυσικά και παίζει ρόλο αλλά δεν έχει .να κάνει με την ομορφιά.

Τι είναι αυτό που ιντριγκάρει εσένα σε αυτές τις ιστορί­ες εποχής;

Η έρευνα που πρέπει να γίνει ιστορικά. Οι άνθρωποι ήταν διαφο­ρετικοί, η κοινωνία αλλιώτικη. Όλα αυτά χρειάζονται έρευνα. Στο σήμερα γνωρίζουμε τι συμβαίνει αλλά όταν υποδύεσαι μία ηρω­ίδα του 1950 πρέπει να μάθεις τι συνέβαινε στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως τότε. Αυτό από μόνο του έχει ένα ενδιαφέρον. Πρέ­πει να μελετήσεις.

Ξεκίνησες να ασχολείσαι με την υποκριτική σε μία δύσκολη περίοδο για τον χώρο. Αντιμετώπισες δυσκολίες;

Τελείωσα τη σχολή μου το 2014 και ήταν πολύ δύσκολο να βρω δουλειά τότε. Αναγκάστηκα να κάνω άλλα επαγγέλμα­τα. Οι ηθοποιοί κάνουν συνήθως σέρβις και έκανα τέτοια για να επιβιώσω.

Σκέφτηκες ποτέ να τα παρατήσεις;

Ναι, το σκέφτηκα πριν μου έρθει η πρόταση για τη σειρά «Η ζωή εν τάφω». Σκέφτηκα μήπως σπουδάσω κάτι άλλο για να κά­νω γιατί ήταν δύσκολα τα πράγματα. Τώρα έχουν ανοίξει λίγο οι δουλειές.

Τι σε πείσμωσε και δεν τα παράτησες;

Το πάθος μου για τη δουλειά μου. Μου αρέσει πολύ αυτό που κά­νω. Τις περιόδους που δεν δούλευα αισθανόμουν ελλιπής, κάτι μου έλειπε από τη ζωή μου.

Ποιο ήταν το ερέθισμα για να γίνεις ηθοποιός;

Πριν από πολλά χρόνιο, από πιτσιρίκι το ήθελα. Πήγαινα σε καλ­λιτεχνικό σχολείο, έκανα μπαλέτο και ήμουν μέσα στις τέχνες. Και το οικογενειακό μου περιβάλλον ασχολούνταν με τις τέχνες, καθώς ο πατέρας μου είναι μουσικός. Οπότε ήταν πολύ ξεκάθα­ρο για εμένα ότι ήθελα να το ακολουθήσω.

Πηγή: My tv