Η Βασιλική Θωμολάρη είναι μια νέα εικαστικός της αχαϊκής πρωτεύουσας που αγάπησε την ζωγραφική από πολύ μικρή έχοντας ύφος, προσωπικότητα και χαρακτήρα. Ήταν η βασική της ενασχόληση και το αγαπημένο της παιχνίδι. Ξεκίνησε να σχεδιάζει στο τρίτο έτος των σπουδών της στα Γιάννενα όπου και τελείωσε την σχολή Χημικών. 

Η πίεση από την σχολή αυτή ήταν που της πυροδότησε την ανάγκη που είχε μέσα της για να ζωγραφίζει. Μετά το πτυχίο ξεκίνησε να παρακολουθεί μαθήματα ζωγραφικής στο εργαστήριο του ζωγράφου Νίκου Τσιρώνη.

"Ο δάσκαλος μου με βοήθησε πάρα πολύ να εξελιχθεί το σχέδιό μου και να καταλάβω τι σήμαινε η ζωγραφική για μένα. Είμαι πολύ τυχερή που γνώρισα αυτόν τον φοβερό ζωγράφο και υπέροχο άνθρωπο που με έχει στηρίξει τόσο πολύ όλα αυτά τα χρόνια" τονίζει η ίδια μιλώντας στο patrasevents.gr. 

Πλέον κοντεύει σχεδόν 4 χρόνια που δουλεύει μαζί του. Παράλληλα με τη ζωγραφική παραδίδει μαθήματα Χημείας σε παιδιά Λυκείου σε κάποια φροντιστήρια. Η ζωγραφική για αυτήν είναι η όλη της ύπαρξη και δεν το κρύβει. 


P.E. Τι είναι αυτό που έχεις αγαπήσει στην ζωγραφική και πώς αισθάνεσαι όταν ασκείς την τέχνη σου;

Αυτό που αγαπώ στη ζωγραφική είναι η ίδια η "ύπαρξη" της. Μέσα στους αιώνες έχει φτάσει στη κορυφή πολλές φορές και άλλες τόσες έχει βρεθεί πάλι στο πρώτο σκαλί, ωστόσο όμως, δεν έπαψε να υπάρχει. Συνέχισε να δίνει έμπνευση στους ανθρώπους, δύναμη, συναισθήματα χαράς και λύπης.

Φώναξε βουβά την αγάπη, τον πόλεμο, την ειρήνη, την ομορφιά του ανθρώπου, την ασχήμια του, τη φύση, τη δημιουργία της, την καταστροφή της, όλα! Για μένα η ζωγραφική είναι όλη μου η ύπαρξη. Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς αυτή. Αυτά που νιώθω όταν ζωγραφίζω είναι συνδυασμός ηρεμίας και έντονων συναισθημάτων και τις περισσότερες φορές αυτά που νιώθω τη στιγμή που ζωγραφίζω περνούν μέσα στο έργο.

P.E. Πώς είναι η σχέση των νέων ανθρώπων με τη ζωγραφική και τα εικαστικά; Έχει γίνει καθόλου τα τελευταία χρόνια πιο άμεση όπως για παράδειγμα η μουσική;

Ευτυχώς οι νέοι είναι ακόμα ανήσυχοι και αναζητούν διάφορους εξόδους μέσα από τις τέχνες. Η ζωγραφική σε σχέση με τη μουσική είναι κάπως πιο μοναχική.

Παρόλα αυτά όμως, γίνονται προσπάθειες να αναδειχθεί και η ζωγραφική όπως για παράδειγμα με τη street art. Εκεί που η πόλη μας ήταν μονόχρωμη μέσα σε λίγα χρόνια απέκτησε χρώμα με υπέροχα έργα. Και αυτό οφείλεται στους νέους ανθρώπους που οργάνωσαν αυτά τα festival και εθελοντικά δούλεψαν με τη ψυχή τους για να βγει αυτό το όμορφο αποτέλεσμα.


P.E. Τι σου αρέσει να ζωγραφίζεις περισσότερο και τι είναι αυτό που σου δίνει έμπνευση συνήθως;

Μου αρέσουν πολύ οι ανθρώπινες φιγούρες. Η ανθρώπινη μορφή είναι πάντα δελεαστική για μένα είτε είναι πρόσωπο είτε σώμα. Αυτό που με συναρπάζει είναι το παιχνίδι που παίζει το φως πάνω στο σώμα και γενικά πάνω σε οποιοδήποτε αντικείμενο (έμψυχο – άψυχο), οι άπειρες αποχρώσεις που κρύβει η σάρκα, οι εκφράσεις του προσώπου και η κίνηση του σώματος.

Ανά πάσα στιγμή μπορεί να με εμπνεύσει ένα βλέμμα που θα εντοπίσω σε ένα πρόσωπο ή μια στάση του σώματος. Πέρα από τις φιγούρες μου αρέσει πάρα πολύ ζωγραφίζω νεκρή φύση (still life), δηλαδή, να τοποθετώ διάφορα αντικείμενα μαζί ώστε να δημιουργηθεί μια σύνθεση και να τα ζωγραφίζω.

P.E. Οι συγγραφείς και οι συνθέτες γράφουν κυρίως όταν είναι μελαγχολικοί και λυπημένοι. Ισχύει και για τους ζωγράφους αυτό και ειδικότερα ισχύει και για σένα;

Γενικά οι ζωγράφοι χρειάζονται να είναι καλά στη ψυχολογία τους για να ζωγραφίσουν. Υπάρχουν φορές που μια μικρή θλίψη ή μελαγχολία θα τους παρακινήσει για να βγάλουν κάποια δυνατά έργα, ωστόσο όμως, όταν η θλίψη ή η μελαγχολία είναι πολύ μεγάλη και μη ελεγχόμενη τότε δυστυχώς, ο ζωγράφος δεν μπορεί να κάνει ούτε μια πινελιά.

Αυτό ισχύει πάρα πολύ σε μένα, όταν είμαι θλιμμένη σε πολύ μεγάλο βαθμό δεν μπορώ να δουλέψω καθόλου, ούτε ένα σκίτσο δεν μπορώ να βγάλω, οπότε θλίβομαι περισσότερο που δεν μπορώ να δουλέψω. Συνήθως τότε γράφω.

Υπήρξε μια περίοδος που δεν μπορούσα να ζωγραφίσω καθόλου για πολύ καιρό λόγω μιας μελαγχολίας που με τριγυρνούσε, οπότε ξεκίνησα να γράφω καθώς η ανάγκη για δημιουργία ήταν μεγάλη. Οι ζωγράφοι διαφέρουμε πολύ από τους συγγραφείς και τους συνθέτες και χρειαζόμαστε να είμαστε καλά μέσα μας ώστε να δημιουργήσουμε.

P.E. Πρόσφατα συμμετείχες σε μία έκθεση νέων καλλιτεχνών. Θεωρείς ότι η Πάτρα έχει ταλαντούχους νέους πάνω στην ζωγραφική;

Τα τελευταία χρόνια έχω γνωρίσει πολλούς ταλαντούχους νέους ανθρώπους που ασχολούνται με τη ζωγραφική και είμαι πολύ τυχερή και χαρούμενη που με κάποιους από αυτούς συνεργάστηκα και εκθέσαμε μαζί τα έργα μας. Η Πάτρα έχει πολλούς ταλαντούχους ζωγράφους και θα έπρεπε να βοηθήσει περισσότερο ώστε να αναδειχθούν και να τους γνωρίσει ο κόσμος.


P.E. Εσύ πότε λογαριάζεις να κάνεις μια δική σου έκθεση και ποια είναι τα σχέδια που έχεις για την δουλειά σου και την τέχνη σου; 

Έχω στα σχέδια μου να κάνω μια ατομική έκθεση στο άμεσο μέλλον, να παρουσιάσω μια θεματική ενότητα με ανθρώπινες φιγούρες. Ο στόχος μου ως ζωγράφος είναι κάθε έργο μου που είναι γεμάτο συναίσθημα να μπορέσει να αγγίξει τις καρδιές των ανθρώπων. 

P.E. Παρακολουθείς φαντάζομαι τη σύγχρονη τέχνη. Ποιες είναι οι δικές σου επιρροές και η τάση σου πάνω στην τέχνη σου πώς θα την χαρακτήριζες μοντέρνα ή κλασική κυρίως; 

Ασχολούμαι με τη μοντέρνα παραστατική ζωγραφική και ακολουθώ τη τεχνική της φόρμας και του φωτός. Έχω επιρροές από πολλούς καλλιτέχνες Έλληνες και ξένους τόσο από τον 20ο όσο και από παλιότερους αιώνες. Μου αρέσουν οι συνθέσεις είτε αυτές αποτελούνται από ανθρώπινες φιγούρες είτε από νεκρή φύση ακόμα και ο συνδυασμός των δυο αυτών.

P.E. Πες μου δύο λόγια για την εμπειρία σου να πας να ζωγραφίσεις εθελοντικά σχολεία της Πάτρας, δίπλα στον σούπερ παππού, Γιώργο Κατσίποδο.

O κύριος Γιώργος Κατσίποδος είναι ένας υπέροχος άνθρωπος με πολλές ευαισθησίες που δίνει τόση χαρά στα μικρά παιδιά. Είμαι πολύ τυχερή που τον γνώρισα και συνεργάστηκα μαζί του και χαρίσαμε μαζί απέραντη χαρά στα παιδιά με τις ζωγραφιές μας.

Ο κύριος Γιώργος αγαπάει πάρα πολύ τη ζωγραφική, τα παιδιά και τον θαυμάζω πάρα πολύ για όλα αυτά που έχει κάνει μόνος του. Ήταν πρώτη φορά που ζωγράφιζα σε σχολείο και ήταν πολύ όμορφη εμπειρία καθώς η χαρά των παιδιών είναι τόσο αγνή και αληθινή και καταλαβαίνω τι ήταν αυτό που παρακινούσε τον κύριο Γιώργο να συνεχίσει να ζωγραφίζει τα σχολεία τόσα χρόνια. Ήταν αυτή η χαρά των παιδιών.


P.E. Αν σου έλεγαν να πάρεις το καβαλέτο σου και να ζωγραφίσεις έξω από το ατελιέ σου. Ποιο σημείο της Πάτρας θα διάλεγες και γιατί;

Αν ήταν να ζωγραφίσω έξω θα διάλεγα ένα μέρος γεμάτο δέντρα, με ποτάμι απομακρυσμένο από τη φασαρία της πόλης και θα αφηνόμουν στους ήχους της φύσης και στα χρώματα της. Έχω πάει στη Κρήνη κάποιες φορές για ζωγραφική στην ύπαιθρο.

Ωστόσο, υπάρχουν και στο κέντρο κάποια σημεία που μου αρέσουν όπως στη πλατεία Αγίου Γεωργίου απέναντι από το αρχαίο Ωδείο και στο Φάρο. Ο ήχος της θάλασσας πάντα με ηρεμεί και με εμπνέει.

P.E. Η αβεβαιότητα χαρακτηρίζει τη σύγχρονη γενιά. Ακόμα περισσότερο και λόγω ιδιοσυστασίας και ψυχοσύνθεσης την αβεβαιότητα την ζουν οι καλλιτέχνες. Πώς θα ζωγράφισες τη ψυχοσύνθεση των νέων;

Τη ψυχοσύνθεση των νέων θα τη ζωγράφιζα με φιγούρες αγκαλιασμένες σε κύκλο με έντονα συμπληρωματικά χρώματα, γιατί παρ' όλη την φαινομενική μας διαφορά, όλοι έχουμε τις ίδιες ανάγκες, βιώνουμε τις ίδιες ανασφάλειες, τους ίδιους φόβους. Είμαστε ίδιοι μες στη διαφορετικότητά μας.