Επιστρέφει στην «κανονικότητα» ή και όχι; Θα δείξει… Το σίγουρο είναι ότι ο αγαπημένος stand up comedian Χριστόφορος Ζαραλίκος ή αλλιώς ο καλύτερος κωμικός του κόσμου, όπως διατείνεται η μητέρα του, επιστρέφει στη Πάτρα, με την νέα του παράσταση «Επιστροφή στην κανονικότητα». 

Ο Χριστόφορος Ζαραλίκος είναι ένας από τους πιο συνειδητοποιημένους κωμικούς της εποχής μας, που διατηρεί μια πολύ σοβαρή σχέση αγάπης με το κοινό του.

Τον γνωρίσαμε πρώτη φορά μέσα από τους «Απαράδεκτους» σε γκέστ ρόλο και πριν ακόμα τελειώσει τη δραματική σχολή. Ακολούθησαν κι άλλα περάσματα από δημοφιλείς σειρές της δεκαετίας του ’90. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ομάδας κωμικών «Νύχτες Κωμωδίας» της Λουκίας Ρικάκη αλλά και κειμενογράφος στο «Μπράβο» με τη Ρούλα Κορομηλά!

Έχει επίσης υπάρξει τόσο ραδιοφωνικός παραγωγός σε διάφορους σταθμούς όσο και παρουσιαστής του γνωστού τηλεπαιχνιδιού “Wipe out”. Τα τελευταία χρόνια πραγματοποιεί παραστάσεις stand up comedy με μεγάλη επιτυχία. Δεν σταματάει να μας εκπλήσσει με το ταλέντο του και να μας χαρίζει στιγμές άφθονου κι αβίαστου γέλιου. 

Με αφορμή τις παραστάσεις αυτές, μιλά με πολύ χιούμορ στο Patrasevents. gr, για το τι θα δούμε στη σκηνή του Ghetto, για τη σχέση του με το stand up, για τα όρια της σάτιρας -αν αυτά υφίστανται- και για τα θέματα από τα οποία αντλεί έμπνευση.

Ladies and gentlemen, ο μοναδικός στο είδος του Χριστόφορος Ζαραλίκος!


Δεν συνιστώ την παράσταση σε "φασιστόμουτρα"...

P.E.: Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για την παράσταση; Πώς θα την περιγράφατε σε κάποιον;

X.Z.: Είναι η καλύτερη που έχετε δει… (γέλια). Πως αλλιώς… Είμαι της άποψης ότι δεν περιμένεις να σου πουν οι άλλοι καλά λόγια, τα λες εσύ προκαταβολικά και άμα θέλει κανείς άλλος να πει, ας το κάνει! Είναι μια κανονική παράσταση stand up, όπως συνηθίζω να κάνω εγώ τόσα χρόνια τώρα. Μια κοινωνική – πολιτική σάτιρα και νομίζω πως ο τίτλος της «Επιστροφή στην κανονικότητα» δηλαδή κάτι το οποίο δεν υπάρχει, όχι εδώ αλλά πουθενά, αυτό τα λέει όλα.

P.E.: Θα συνιστούσατε σε κάποιον -ους να μην έρθει -ουν;

X.Z.: Nα μην έρθουν… τι να σου πω. Αυτοί που βλέπουν πολύ τηλεόραση, μάλλον δεν θα καταλάβουν πολλά πράγματα, δεν θα τη συνιστούσα σε αυτούς που έχουν τη διάθεση να πάνε να ψήσουν χοιρινό κρέας έξω από «στρατόπεδα» συγκέντρωσης προσφύγων, σε εκείνους που σηκώνουν χέρι και χτυπούν τις γυναίκες και τα παιδάκια τους και γενικά στα φασιστόμουτρα…

P.E.: Το stand up αποτελεί μεγάλο στοίχημα για έναν κωμικό. Ποιες είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες στην τέχνη της stand up comedy;

X.Z.: Nομίζω πως η μεγαλύτερη δυσκολία είναι να έχεις πάντα διάθεση. Διάθεση όχι αυτό που λέμε κέφι, αλλά να έχεις διάθεση να ασχοληθείς, να έχεις πάντα το νου σου και να γράφεις κείμενα. Το κείμενο είναι κάτι πολύ σχετικό στο stand up, δηλαδή ένα καινούργιο κείμενο πέντε λεπτών μπορεί να δώσει μια άλλη διάσταση σε μια παράσταση που ήδη υπάρχει. Πρέπει να έχει διάθεση να ασχολείσαι και περισσότερο να σε ενδιαφέρει πάντα ότι συμβαίνει γύρω σου. Επίσης θα πρέπει να είσαι πάντα σε καλή και φυσική και σωματική κατάσταση. Για παράδειγμα δεν γίνεται να πας μεθυσμένος στο stand up, μπορεί να έχει πλάκα για τα πρώτα πέντε με δέκα λεπτά αλλά μετά δεν έχει καθόλου πλάκα. Επίσης δεν γίνεται να συμβαίνουν ακραία γεγονότα και να μην τα γνωρίζει αυτός που κάνει stand up. Κατά τη γνώμη μου πρέπει όχι απλά να είσαι ενημερωμένος, αλλά να έχεις και άποψη και να τα σχολιάζεις όχι έτσι απλά, αλλά από κάποια πλευρά, δηλαδή να έχεις θέση. Όχι με την έννοια ότι πατρονάρεις το κοινό, αλλά πραγματικά να λες τη γνώμη σου, γιατί τελικά αυτό και το ενδιαφέρον.


"Τα πολιτικά πρόσωπα έχουν ξεφτιλιστεί από μόνα τους..."

P.E.: Η σάτιρά σας ακουμπά κυρίως σε κοινωνικά- πολιτικά θέματα. Είναι αυτή η θεματολογία που σας εμπνέει περισσότερο;

X.Z.: Αυτό που με εμπνέει περισσότερο είναι οι άνθρωποι! Εγώ με τους ανθρώπους ασχολούμαι, αυτούς παρατηρώ, αυτούς «κλέβω» (τις συνήθειές του δηλαδή) κανονικότατα. Θα ασχοληθώ με την πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα, αλλά πάντα η αρχή και το τέλος είναι ο άνθρωπος, αυτός είναι ο σκοπός μου όταν γράφω κείμενα. Δηλαδή τη θέση έχουμε εμείς οι άνθρωποι μέσα σε αυτό που περιγράφω.

P.E.: Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να σατιρίσετε σημερινά πολιτικά γεγονότα;

X.Z.: Τα πρόσωπα είναι εύκολο, επειδή ζούμε ακραίες καταστάσεις τα πρόσωπα έχουν «ξεφτιλιστεί» από μόνα τους, οπότε είναι πολύ εύκολο να το «τσιμπήσεις» λίγο. Δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα παραπάνω εμείς για να ξεφτιλίσουμε κάποιον ο οποίος είναι πρωθυπουργός ή υπουργός. Το έχει κάνει ήδη από μόνος του… αν παρατηρήσουμε τα τελευταία χρόνια όλοι έσκιζαν μνημόνια, όλοι υπέγραφαν μνημόνια, όλοι θα έφερναν την ανάπτυξη και όλοι έλεγαν «άντε να την βγάλουμε και φέτος», οπότε δεν…

Τώρα για την σκληρή πραγματικότητα δεν είναι καθόλου εύκολο μπορώ να πω. Ας πούμε δεν είναι πολύ εύκολο για μένα τουλάχιστον, να κάτσω να γράψω ένα κείμενο για φασιστικές συμπεριφορές, για το προσφυγικό και αυτό όχι γιατί δεν μπορώ, μπορώ και το κάνω, αλλά για να πω την αλήθεια είναι η ισορροπία που ψάχνω να βρω την ώρα της παράστασης για να μην βρίσω. Και όχι απλά να πω βρομολοχία, αλλά να μην βρίσω από άποψη, δηλαδή να αρχίσω τα καντήλια μου… Επίσης δεν θέλω να κατευθύνω το κοινό, να πω τη γνώμη μου ναι, αλλά μέχρι εκεί, όχι να προσπαθήσω να την περάσω στο κοινό. Είναι κάποιες λεπτές ισορροπίες που πρέπει να κρατιούνται. Δεν κάνουμε stand up, σάτιρα για να πάρουμε το μικρόφωνο και να βρίσουμε ή να επιτεθούμε, τουλάχιστον όχι σε προσωπικό επίπεδο.

P.E.: Το κοινό αντιδρά στην σάτιρα;

X.Z.: Σε εμένα ναι, το ψάχνω αυτό. Είμαι από αυτούς που μου αρέσει να γίνεται η επικοινωνία με το κοινό. Είχα τη γνώμη και δεν θα την αλλάξω ποτέ, ότι ένα κείμενο που θα γραφτεί ή θα συμπληρωθεί εκείνη την ώρα πάνω στη σκηνή παρουσία του κοινού, σίγουρα θα είναι πολύ καλύτερο από κείμενο που γράφεις μόνος σου στον καναπέ ή στο γραφείο σου. Υπάρχει μια ατμόσφαιρα εκεί που δεν μπορεί να δημιουργηθεί στο σπίτι.


"Τα όρια τα ορίζουν αυτοί που συμμετέχουν στη σάτιρα"

P.E.: Υπάρχουν όρια στην σάτιρα;

X.Z.: Όχι δεν υπάρχουν όρια! Τα όρια τα ορίζουν αυτοί που συμμετέχουν στη σάτιρα, δηλαδή ο άνθρωπος που γράφει ή μιλά και το κοινό. Ο κωμικός ή ο σατιρικός τα ορίζει τα όρια ανάλογα με την προσωπικότητα που έχει. Από την άλλη το κοινό δεν είναι υποχρεωμένο να αποδεχτεί, επειδή πλήρωσε ένα εισιτήριο, αυτό που ο άλλος του ρίχνει μέσα στο πρόσωπο, οπότε το κοινό μπορεί να βάλει τα δικά του όρια και να σηκωθεί να φύγει και να σου πει πες τα μόνος ρε φίλε… Κατά τη γνώμη μου δεν μπορεί να παρέμβει κάποιος τρίτος παράγοντας και να βάλει όρια.

P.E.: Πιστεύετε ότι το stand up είναι μια τέχνη που διδάσκεται;

X.Z.: Φυσικά και διδάσκεται, όχι η τέχνη αλλά η τεχνική. Αρκεί να έχει κάποιος τεχνική και να μη το κάνει κουτουρού. Εγώ έχω τεχνική, την οποία και έχω αναπτύξει γιατί το κάνω πολλά χρόνια. Έχω την τεχνική που είχα πάρει από την δραματική σχολή που τελείωσα, έχω τη βάση από το θέατρο, που δούλεψα τα πέντε πρώτα χρόνια της καριέρας μου, και με τα χρόνια έχω την τεχνική που ανέπτυξα μόνος μου. Για παράδειγμα έλεγα στους μαθητές μου ότι θεωρώ αδιανόητο για ένα κωμικό που κάνει stand up να κάνει οποιαδήποτε χρήση ουσίας, υγρής ή στερεής, πριν την παράσταση. Αντιθέτως θεωρώ αδιανόητο για έναν κωμικό μετά την παράσταση, εάν του τύχει να μην δοκιμάσει τα πάντα για να έχει άποψη, όμως κατά τη διάρκεια της παράστασης θα πρέπει να είναι καθαρός. Είναι όλα κείμενο…


"O Λαζόπουλος, κάποια στιγμή χρησιμοποίησε το ταλέντο, για να κάνει προπαγάνδα υπέρ κάποιου"

P.E.: Μπορεί να υπάρξει σάτιρα στην ελληνική τηλεόραση; Τα τελευταία χρόνια δεν υπάρχουν τέτοιες εκπομπές.

X.Z.: Κατά τη γνώμη μου απαγορεύεται… (γέλια). Δεν υπάρχει εξήγηση γι αυτό. Δεν μπορεί να μην υπάρχουν 5 – 6 άνθρωποι που να μπορούν να κάνουν πολιτική σάτιρα της προκοπής στην Ελλάδα. Τουλάχιστον εγώ που το κάνω τόσα χρόνια στη σκηνή, από αυτό ζω και δεν χρωστάω πουθενά, άρα θέλω να πω ότι κοινό υπάρχει και ενδιαφέρεται γι΄ αυτό το είδος. Όμως τελικά στην τηλεόραση δυστυχώς. Κατά κάποιους το έκανε και ο Λαζόπουλος, βεβαίως και το έκανε, απλά νομίζω πως κάποια στιγμή χρησιμοποίησε το ταλέντο, το κείμενο ή την αναγνωρισημότητα για να κάνει προπαγάνδα υπέρ κάποιου. Πράγμα το οποίο είναι απαράδεκτο στη σάτιρα. Νομίζω και ελπίζω να μην αδικήσω κάποιον η μόνη πραγματική τίμια εκπομπή σατιρική που εγώ θυμάμαι να έχω δει στην τηλεόραση ήταν της Μαλβίνας Κάραλη, η οποία είχε στο σημάδι τα πάντα και τους πάντες και έτσι πρέπει. Είχε άποψη και μάλιστα συγκεκριμένη αλλά δεν έκανε προπαγάνδα.

P.E.: Λένε ότι οι κωμικοί ηθοποιοί είναι συνήθως σκοτεινοί και όχι και τόσο ευχάριστοι στην ιδιωτική τους ζωή.

X.Z.: Δεν ξέρω για άλλους, εγώ μάλλον είναι ευχάριστος άλλα έχω και τα «χασίματά» μου. Νομίζω «χάνομαι» λίγο περισσότερο από το μέσο όρο (γελά).

P.E.: Μέσω του επαγγέλματός σας κάνετε τους ανθρώπους να γελούν. Εσάς τι μπορεί να σας κάνει να γελάσετε;

X.Z.: Με τα παιδάκια γελάω πάρα πολύ, και φέτος στην παράσταση έχω βάλει και ένα νούμερο με παιδιά που είναι αληθινή ιστορία από τις καλοκαιρινές μου διακοπές στην παραλία, τα οποία πήγα και τα «τσίγκλισα» και πιάσαμε την κουβέντα για το αν υπάρχει Θεός. Πέρασα τέλεια… Επίσης γελάω όταν ακούω κάτι πάρα πολύ έξυπνο ακόμα γελώ και κοροϊδεύω παράλληλα με τις διαφημίσεις που σου λέει ο άλλος ότι άμα πάρεις αυτή τη μπάρα δημητριακών θα γίνει φέτες ή άμα πάρεις αυτή τη μάρκα αυτοκινήτου θα αλλάξει επίπεδο η ζωή σου και τέτοια, γελάω με αυτά γιατί είναι γελοία και όχι αστεία.


"Ομάδα δεν αλλάζω με τίποτα..."

P.E.: Κόμμα μπορούμε να αλλάξουμε, γυναίκα επίσης, ομάδα όμως;

Χ.Ζ.: Όχι βέβαια ομάδα δεν αλλάζεις!!! Θεωρείται απαράδεκτο για τη χώρα μας, δεν ξέρω τι γίνεται αλλού… Όχι δεν μπορείς να αλλάξεις ομάδα, ΑΕΚ δεν αλλάζω.

P.E.: Yπάρχουν κάποια μελλοντικά σχέδια;

X.Z.: Πάντα έχουμε πλάνα, ο μόνος λόγος που δεν ανακοινώνω τι θα κάνω είναι γιατί μερικές φορές σκέφτομαι να κάνω κάτι σήμερα και το κάνω αύριο και άλλες σκέφτομαι σήμερα να κάνω κάτι και το κάνω μετά από τρία χρόνια. Οπότε γίνομαι «ρόμπα» εύκολα... Τώρα ας πούμε έχω κάτι που ετοιμάζω και θέλω πάρα πολύ να το πω, αλλά επειδή το σχεδιάζω δυο χρόνια τώρα άστο καλύτερα! Εγώ πραγματικά έχω κάνει διάφορα πράγματα στην τηλεόραση αλλά αυτό που θα ήθελα και δεν το έχω καταφέρει ενώ το δικαιούμαι, είναι αυτό που λέγαμε και πιο πριν, μια πραγματικά πολιτική – σατιρική εκπομπή. Ένα late night show όπως γίνεται στην Μεγάλη Βρετανία, στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου πραγματικά οι άνθρωποι δεν έχουν θέμα ούτε με τις λέξεις αλλά ούτε και με τα πρόσωπα, μιλούν για τον Πρόεδρο και να πουν fuck και μάλιστα αυτοί οι τύπου που το κάνουν αυτό θεωρούνται και πολύ σημαντικοί. Επειδή περνούν τα χρόνια όμως νομίζω πως θα το κάνω αυτό στο YouTube, παρ΄ όλα που είναι ένα μέσο που εγώ δεν το είχα σε ιδιαίτερη εκτίμηση, αλλά νομίζω ότι έχω κάνει λάθος γιατί είναι μια διέξοδος γιατί υπάρχουν και άνθρωποι που δεν μπορούν να έρθουν στις παραστάσεις για διάφορους λόγους, οπότε κάπως πρέπει να μιλάμε