Χθες, στην "ιερά μονή πορετσού", στα όρια του νομού Ηλείας και Αχαΐας, ένιωσα ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα. Σ' ένα μέρος όπου αισθάνεσαι περικυκλωμένος από βουνά, πλατάνια, έλατα, ομίχλη και ένα χείμαρρο να κατηφορίζει με ορμή, ξαφνικά ξεπροβάλλει μπροστά σου ένα πέτρινο οικοδόμημα με το Σταύρο ψηλά στο καμπαναριό να προεξέχει. Μου προκάλεσε ασυναίσθητα μία ανακούφιση. Η δύναμη της φύσης με την ιερότητα του χώρου του μοναστηριού, ανάμεσα στις πλαγιές των βουνών, μόνο δέος μπορεί να προκαλέσει.

Κλιμάκιο του στρατού επί τριήμερο, πάσχισε να εξωραΐσει τους χώρους, τοποθετώντας νέα κρεβάτια, στρώματα και όλα τα απαραίτητα για την φιλοξενία των προσφύγων. Τα φαγητά ήρθαν πακεταρισμένα για τη σίτιση τους, ένα βυτιοφόρο γέμισε τη δεξαμενή του πετρελαίου για τη θέρμανση κι όλα έδειχναν έτοιμα για τη διαμονή αυτών των ανθρώπων. Όταν εισήλθαν στους χώρους που έδειξαν να τους επιθεωρούν, αποχώρησαν ανεπιστρεπτί διότι ήταν "no good".

Ένας ιερός χώρος αιώνων ιστορίας, ένα μνημείο που ανήκει στο έθνος μας και διατέθηκε να τους φιλοξενήσει, περιφρονήθηκε μετά βδελυγμίας.
Προσπαθούν κυβερνώντες και μη να μας πείσουν ότι πρόσφυγες, μετανάστες και λοιποί πρόκειται να ενσωματωθούν στην Ελληνική κοινωνία. Να γίνει αυτή η ένδοξη γωνιά της γης η δεύτερη πατρίδα τους. Αυτά που για εμάς τους Έλληνες αποτελούν την ιστορία μας, διατηρούν τις παραδόσεις μας, ενδυναμώνουν την χριστιανική πίστη και την εθνική μας συνείδηση, για αυτούς τους ανθρώπους δεν αντιπροσωπεύουν απολύτως τίποτα.

Επιβιβάστηκαν εκ νέου στα πούλμαν και αναχώρησαν για πιο... πεδινές τοποθεσίες. Η φύση και η "Ιερά Μονή πορετσού" δεν πρόκειται να τους κρατήσουν κακία!

Ας αναζητήσουν την τύχη τους κάπου αλλού!
Ο Θεός ευλογεί και μεριμνά για όλους τους ανθρώπους!

Νικολακόπουλος Ανδρέας,

Περιφερειακός σύμβουλος Δυτικής Ελλάδος