Με επαναλαμβανόμενα χειροκροτήματα άδειασε το θέατρο «Ακροπόλ» αυτή την Τρίτη 12/11, κατά το τέλος της παράστασης «Ρένα», με την Υρώ Μανέ στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Πρόκειται για τη μεταφορά της ιστορίας του βιβλίου του Αυγούστου Κορτώ στη θεατρική σκηνή, υπό σκηνοθεσία της Νικαίτης Κοντούρη. 

Η υπόθεση βασίζεται στην αναδρομή που κάνει μια προχωρημένης ηλικίας πόρνη στην γεμάτη εκπλήξεις ζωή της, προκειμένου να διηγηθεί στους νεαρούς δημοσιογράφους (Άγη Εμμανουήλ, Κωνσταντίνου Φάμη, Μιχάλη Αβρατόγλου) την πορεία της. Και ενώ το αίσθημα της εγκατάλειψης και του αποχωρισμού είναι που δεσπόζει σε αυτό το γεμάτο συγκίνηση σενάριο, δε λείπουν και οι αναφορές στον πόλεμο και τα γεγονότα που συνδέονται με τις επιπτώσεις που αυτός επιφέρει.

Το μόνο που ήθελε τελικά, ήταν να μπορέσει να ζήσει ειρηνικά μαζί με τον σύντροφο που επέλεξε να έχει στη ζωή της, τον -αριστερό- Μάρκο. Τον άνθρωπο  που αποδέχθηκε το επάγγελμα και τις ιδιαιτερότητές της (επρόκειτο για αμφίδρομη σχέση), μα ήταν τόσο αφοσιωμένος στο κόμμα και την επανάσταση, που τελικά αφέθηκε και δόθηκε ολοκληρωτικά σε έναν σκοπό με επίκεντρο την ελευθερία.

Η Ρένα, αναπολώντας και αναζητώντας, τη μία μεταμορφωνόταν στην νεαρή εκδοχή του εαυτού της και την άλλη στην αφηγήτρια, την -πλέον κουρασμένη μα με αγάπη για την εξιστόρηση- γιαγιά. Ενδιαφέρον παρουσίασε η ευελιξία της πρωταγωνίστριας στις εναλλαγές ρόλων, καθώς και στις εναλλαγές συναισθημάτων.

Βαθμιαία αλλά αυξανόμενα, παρουσιάζοντας τις ημέρες ευημερίας με διάχυτη συγκίνηση (υπό τη συνοδεία της μουσικής των Παναγιώτη Τσεβά και Χρήστου Νικολόπουλου), κατέληξε να μυήσει τον θεατή στην πίκρα που της άφησε τελικά ο πόλεμος, καθώς το μόνο που επιθυμούσε ήταν να ευτυχήσει, έχοντας κοντά της τα αγαπημένα της πρόσωπα- από τα οποία την χώρισε ο διχασμός.


Κάθε άλλο παρά «συνηθισμένη» θα χαρακτήριζε αυτή την εξιστόρηση ακόμα και το πιο απαιτητικό κοινό. Το ίδιο ισχύει και για τη μεταφορά της επί σκηνής, με έναν συνδυασμό συναισθηματικής φόρτισης, αφήγησης γεγονότων αλλά και παρουσίασης των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των πρωταγωνιστών και της ζωής τους, με τη Ρένα πάντα στο επίκεντρο.

Σε μια εποχή που το να είσαι ιερόδουλη δεν ήταν και ό,τι πιο συνηθισμένο και αποδεκτό, το κορίτσι αυτό όχι μόνο επιβίωσε, αλλά, διηγούμενη περιστατικά από το παρελθόν, κατέρριψε στερεότυπα και προκαταλήψεις εδραιωμένα στις συνειδήσεις μας για χρόνια. Ξεκίνησε την πορεία αυτή στα 13 της χρόνια, σε συνθήκες αδικίας και αποχωρισμού.

Στην πρεμιέρα της παράστασης «Ρένα» γεννήθηκε προβληματισμός για ζητήματα εργασιακά, για θέματα σχέσεων, για αντικρουόμενες καταστάσεις όπως είναι ο πόλεμος και η ειρήνη, ο έρωτας και η αποξένωση, τα νιάτα και το γήρας, η παραίτηση και η αναγέννηση, η μοναξιά και η παρέα.

Το να έχεις τελικά γύρω σου ανθρώπους για να τους αφηγηθείς τί έγινε τότε, πώς ένιωσες και τί απέμεινε τελικά.

«Να ξανάρθετε, ε;» είπε και τους αποχαιρέτησε.

Τα χειροκροτήματα ξεκίνησαν και διήρκεσαν για ώρα, με όλους τους συντελεστές τις παράστασης επί σκηνής, να ευχαριστούν εγκαρδίως το κοινό τους- όλους εμάς.

Σε μερικούς δεν άρεσε το ιδιαίτερο λεξιλόγιο που χρησιμοποιήθηκε, μα τελικά, αυτή ήταν η Ρένα.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Κείμενο: Αύγουστος Κορτώ

Διασκευή: Στέλιος Χατζηαδαμίδης
Σκηνοθεσία: Νικαίτη Κοντούρη
Σκηνικά-κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Μουσική: Παναγιώτης Τσεβάς
Φωτισμός: Στέλλα Κάλτσου
Κίνηση: Φρόσω Κορρού
Βίντεο: Στέφανος Παπαδόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Θάλεια Γρίβα
Βοηθός σκηνογράφου – Ενδυματολόγου: Μαρία Παπαδοπούλου
Βοηθός φωτιστή: Στέβη Κουτσοθανάση
Φωτογραφίες: Μαντώ Βασίλη
Επιμέλεια μακιγιάζ φωτογράφισης και video: Ευάγγελος Κοντομούς
Σχεδιασμός αφίσας: Θωμάς Παλυβός