Οι ψηφοφόροι στην Ισπανία ετοιμάζονται για τις κάλπες της Κυριακής, για τέταρτη φορά την τελευταία τετραετία και δεύτερη φορά φέτος, αλλά το πολιτικό αδιέξοδο φαντάζει πολύ δύσκολο να αρθεί.

Στο τελευταίο ντιμπέιτ τους προ ημερών στην κρατική τηλεόραση κι ενώ οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι καμία από τις ευρύτερες παρατάξεις της αριστεράς και της δεξιάς δεν φαίνεται να εξασφαλίζει κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση στην Ισπανία οι βασικοί υποψήφιοι έδειξαν εγκλωβισμένοι στις θέσεις τους με τον απερχόμενο σοσιαλιστή πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ να παίρνει αποστάσεις από τους αριστερούς Podemos διεκδικώντας την κεντρώα ψήφο. Από την πλευρά του ο ηγέτης των Podemos Πάμπλο Ιγκλέσιας επέμεινε στην ανάγκη ενός προοδευτικού αριστερού συνασπισμού επικρίνοντας τον Σάντσεθ για το φλερτ με τη Δεξιά. Στο στρατόπεδο της τελευταίας ο επικεφαλής του Λαϊκού Κόμματος, Πάμπλο Κασάδο, κέρδισε τη μάχη της ηγεσίας του δεξιού μπλοκ έναντι του αρχηγού των Ciudadanos Άλμπερτ Ριβέρα -κόμμα που βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση από τις εκλογές του περασμένου Απριλίου στην Ισπανία και αν επιβεβαιωθούν οι σφυγμομετρήσεις δεν αποκλείεται να χάσει ακόμη και τα δύο τρίτα των εδρών του στο κογκρέσο. Παράλληλα η τηλεμαχία αυτή ήταν η πρώτη μεγάλη για τον Σαντιάγο Αμπασκάλ, ηγέτη του ακροδεξιού Vox, που κέρδισε ψήφους με την αντιμεταναστευτική, εθνικιστική του ρητορική και τις επιθέσεις σε τοπικές κυβερνήσεις περιφερειών της Ισπανίας.

Με το κατακερματισμένο, όπως εμφανίζεται, πολιτικό τοπίο πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι κανένα κόμμα δεν θα μπορέσει να εξασφαλίσει απόλυτη πλειοψηφία, όπως δύσκολη εμφανίζεται και η περίπτωση κυβέρνησης συνασπισμού. Σε σχέση με την προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση η βασική διαφορά είναι ότι ενώ τα κόμματα της δεξιάς εμφανίζονται πρόθυμα για συμμαχία, στην αριστερά δεν ισχύει το ίδιο καθώς ο Σάντσεθ εξακολουθεί να αποκλείει το ενδεχόμενο σύμπραξης με τους Podemos. Από εκεί που εμφανίζονταν μέχρι πριν μερικούς μήνες ως πιθανοί εταίροι τα δύο κόμματα, Σοσιαλιστές (PSOE) και Podemos εμφανίζουν ολοένα και μεγαλύτερη διάσταση απόψεων με τον Σάντσεθ να επιμένει ότι προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στην άρση του πολιτικού αδιεξόδου στην Ισπανία και για αυτό ζητά εξωτερική στήριξη από άλλα κόμματα.

Αστάθμητος παράγοντας ίσως αποδειχθεί ο συνιδρυτής των Podemos Ινίγκο Ερεχόν, που διαφώνησε με τον Ιγκλέσιας και εγκατέλειψε το κόμμα για να κατέβει υποψήφιος με δικό του, το Mas Pais. O Ερεχόν ελπίζει να προσεταιριστεί την ψήφο των απογοητευμένων Αριστερών μετά την αδυναμία των Σοσιαλιστών και των Podemos να τα βρουν και πιστεύει ότι θα συμβάλει στον σχηματισμό μιας αριστερής προοδευτικής κυβέρνησης στην Ισπανία, αν και όπως σημειώνουν εκλογολόγοι ενδέχεται με την κάθοδό του στις εκλογές να ωφελήσει τη Δεξιά προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερο κατακερματισμό στο στρατόπεδο της Αριστεράς.

Ανεβαίνει η Δεξιά

Το Λαϊκό Κόμμα, μολονότι κατέγραψε τη χειρότερη εκλογική του επίδοση την περασμένη άνοιξη, ανεβαίνει σταθερά στις δημοσκοπήσεις με τον Πάμπλο Κασάδο, που εκπροσωπεί τη σκληροπυρηνική πτέρυγα του κόμματος, να μετριάζει τους τόνους και να επωφελείται από τη δημοσκοπική κατρακύλα των Ciudadanos, καθώς οι τελευταίοι μετακινούνται από φιλελεύθερες σε συντηρητικότερες θέσεις. Ο ηγέτης τους, Άλμπερτ Ριβέρα υποσχέθηκε πάντως να σταματήσει να αρνείται τη διαπραγμάτευση με τον Σάντσεθ, αλλά οι αλλαγές απόψεων έχουν βυθίσει το κόμμα του σε κρίση.

Από την άλλη πλευρά το ακροδεξιό Vox αναμένεται να ενισχύσει τη δύναμή του -καθώς ο ηγέτης προσπάθησε στη διάρκεια της προεκλογικής καμπάνιας να συνδέσει την αύξηση της εγκληματικότητας με το προσφυγικό και το μεταναστευτικό και οραματίζεται κατάργηση των αυτονομιστικών κομμάτων και των ημιαυτόνομων περιφερειών της Ισπανίας. Κάποιες σφυγμομετρήσεις προβλέπουν μάλιστα ακόμη και διπλασιασμό των εδρών του και ανάδειξή του σε τρίτη δύναμη στο κογκρέσο της Ισπανίας.