Η άγρια ομορφιά του Λούσιου ποταμού και του ομώνυμου φαραγγιού του είναι ικανή για να συναρπάσει τα μάτια του κάθε επισκέπτη, ακόμα και αυτούς που δεν τους αρέσει τόσο η περηφάνια του βουνού και προτιμούν την θάλασσες και τα νησιά για τα ταξίδια τους. 

Ο Λούσιος όμως και το φαράγγι του είναι το κάτι άλλο. Το φαράγγι του αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Αρκαδίας και ο ποταμός ήταν γνωστός στον αρχαίο ελληνικό κόσμο ως η πηγή των Αθανάτων αφού σε αυτόν λούστηκε ο νεογέννητος Δίας κρυφά από τον πατέρα του τον Κρόνο. 

Η μυθολογία για τον Λούσιο αναφέρει ότι εκεί βρίσκονταν οι νύμφες Νέδα, Αγνώ και Θεισόα που πήραν το μικρό Δία και τον έλυσαν στις πηγές του ποταμού, έτσι ώστε αργότερα να μπορέσει να νικήσει τον πατέρα του και τη μάχη με τους Τιτάνες.

Ιστορικά ο Παυσανίας στις περιηγήσεις του που είχε κάνει στην Αρκαδία αναφέρει για τον Λούσιο ότι ήταν ο πιο άγριος ποταμός με τα πιο κρύα νερά του τότε γνωστού κόσμου. 

Ο Λούσιος πήρε το όνομα του από το περιστατικό αυτό με τον νεογέννητο Δία, ωστόσο, στη συνέχεια μετονομάστηκε ως Γορτύνιος, από την αρχαία πόλη της Γορτυνίας, το μεγαλύτερο κέντρο της Αρκαδίας την οποία έλουζε ο ποταμός, έχοντας ως χαρακτηριστικό του το φαράγγι του.

Το φαράγγι του Λούσιου είναι ένα από τα επιβλητικότερα μέρη της Πελοποννήσου και είχε από τα αρχαία ελληνικά χρόνια μία ιερότητα στον χαρακτήρα του λόγω της σπάνιας ομορφιάς της φύσης και του ποταμού που την διέσχιζε. 


To Άγιο Όρος της Πελοποννήσου

Η παράδοση αυτή με την ιερότητα του φαραγγιού και της συγκεκριμένης περιοχής θα έλεγε κανείς ότι έχε και μία θρησκευτική συνέχεια αφού λόγω των πολλών ιστορικών μοναστηριών, των ασκηταριών και των εκκλησιών του, είναι γνωστό σαν το Άγιο Όρος της Πελοποννήσου.

Το φαράγγι είναι πλούσιο σε πανίδα και μέσα σε αυτό μπορεί να βρει κανείς δεκάδες είδη δέντρων ιτιές, λεύκες, λυγαριές, μυρτιές, κουτσουπιές, μυρτιές και πλατάνια, ενώ οι πλαγιές του είναι οι πλαγιές του είναι γεμάτες από πουρνάρια, γαύρους, δάφνες, βάγια και άλλα αναρριχητικά φυτά. 

Το ποτάμι περνά δυτικά από τη Δημητσάνα και καταλήγει στον Αλφειό, 2.5 χιλ. ΒΔ της Καρύταινας, έχοντας διανύσει 26 χιλιόμετρα και διασχίζει ένα από τα ωραιότερα φαράγγια της χώρας. Στη διαδρομή του σχηματίζει καταρράκτες και τα νερά του δίνουν ζωή στην πανίδα και τη χλωρίδα της περιοχής, χαρίζοντας στο φαράγγι μια άγρια και παρθένα ομορφιά. 

Μια ομορφιά με οργιαστική και πλούσια βλάστηση που συνδυάζεται ιδανικά με την αγριάδα των κοφτών γκρίζων και απότομων βράχων.