Ο Ευάγγελος Βενιζέλος εκτίμησε ότι το «όχι» της ΕΕ στη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία, για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων έχει αρνητικές συνέπειες για την Ελλάδα.

Ήδη, στα Σκόπια είναι ραγδαίες οι εξελίξεις, μετά το βέτο που άσκησε η Γαλλία- με τη στήριξη της Δανίας και της Ολλανδίας- για τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με τις δύο χώρες. Ο Ζόραν Ζάεφ ζήτησε να διενεργηθούν πρόωρες εκλογές και σήμερα η πρότασή του θα συζητηθεί στην κρίσιμη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών στη Βόρεια Μακεδονία.

«Ενώ προχώρησε η διαδικασία ένταξης της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ, με την άρνηση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να ξεκινήσουν ενταξιακές διαπραγματεύσεις επηρεάζεται νομίζω αρνητικά για την Ελλάδα η ισορροπία της Συνθήκης των Πρεσπών. Στο άρθρο 1 παρ. 10 της Συνθήκης προβλέπεται ότι η «πολιτική» μεταβατική περίοδος για τη χρήση της συνθέτης ονομασίας στα έγγραφα που εκδίδει στο εσωτερικό του το αντισυμβαλλόμενο μέρος εξαρτάται από το άνοιγμα των κεφαλαίων των ενταξιακών διαπραγματεύσεων», δήλωσε ο κ. Βενιζέλος, που βρίσκεται στα Ιωάννινα, όταν ρωτήθηκε για τις επιπτώσεις που θα έχει η απόφαση της ΕΕ. «Συνεπώς η μη έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων συνεπάγεται καθυστέρηση ως προς την πραγματική εσωτερική χρήση του σύνθετου ονόματος. Δηλαδή καθυστέρηση ως προς την erga omnes χρήση του ονόματος», συμπλήρωσε.

Σε ό,τι αφορά την Αλβανία, ο Ευάγγελος Βενιζέλος υπογράμμισε ότι «Ως προς την Αλβανία το μείζον ζήτημα είναι πάντα η κατάσταση και τα δικαιώματα της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας, ενώ η μεγάλη εκκρεμότητα είναι η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών λόγω της άρνησης της αλβανικής πλευράς να κυρώσει τη διμερή συμφωνία του 2009 που είχε υπογραφεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας».

Τονίζοντας ότι η Ελλάδα ενδιαφέρεται για την πολιτική σταθερότητα σε Αλβανία και Βόρεια Μακεδονία, αλλά και την πολιτική αξιοπιστία της ΕΕ στην περιοχή, ο κ. Βενιζέλος συμπλήρωσε: «Από την άποψη αυτή η τελευταία εξέλιξη στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είναι πολύ προβληματική. Οι εσωτερικές πολιτικές σκοπιμότητες καθόρισαν τη γαλλική στάση και η προοπτική της διεύρυνσης παύει να λειτουργεί ως μοχλός της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής και κλονίζεται ως εθνική στρατηγική των χωρών των δυτικών Βαλκανίων».