Ο Ανάστασης Ροϊλός υποδύεται τον γοητευτικό Νικηφόρο στη δραματική σειρά εποχής του ΑΝΤ1 «Άγριες Μέλισσες».

Ο ίδιος σε πρόσφατη συνέντευξή του ανέφερε πως βλέπει σαν τηλεθεατής τον εαυτό του στην τηλεόραση, αν θα δούμε πιο σκληρό τον ήρωα του και μέχρι που μπορεί να φτάσει για την Ασημίνα.

Εσύ πώς εκλαμβάνεις αυτή την επιτυχία και την αποδοχή του κόσμου;

«Παίρνουμε όλοι μας πολύ όμορφα μηνύματα, έως και συγκινητικά. Είναι υπέροχο να σου στέλνουν τέτοια πράγματα άνθρωποι που δεν γνωρίζεις. Δυστυχώς, και αυτό λέμε όλοι μας, δεν μπορούμε να απαντήσουμε σε όλους λόγω φόρτου εργασίας. Αλλά ελπίζω πως μας συγχωρούν, άλλωστε αυτό που πρέπει να κάνουμε εμείς είναι όσο το δυνατόν καλύτερη δουλειά για τις «Μέλισσες».

Σαν τηλεθεατής πώς βλέπεις τον εαυτό σου στην τηλεόραση;

«Είμαι πολύ αυστηρός κριτής του εαυτού μου. Όπως και όλοι μας μέσα από το καστ. Επίσης συζητάμε αρκετά μεταξύ μας. Είναι μέρος της δουλειάς μας να παρακολουθούμε τη σειρά γιατί βλέπεις πώς γράφουν κάποια πράγματα που κάνεις. Βλέπουμε αυτό που κάνουμε με υψηλά κριτήρια προκειμένου να το κάνουμε συνεχώς καλύτερο».

Μίλησε μου λίγο για τον Νικηφόρο...

«Ο Νικηφόρος, αν προσέξεις, έχει κάποια χαρακτηριστικά από τα οποία δεν υπογραμμίζει τίποτα. Δεν έχει ανάγκη να δείξει ή να αποδείξει ότι αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει γύρω του, παρά μόνο όταν είναι απαραίτητο. Αυτό, κατ' εμέ, του δίνει έναν πολύ ενδιαφέροντα ρεαλισμό. Όπως όλοι οι χαρακτήρες των «Μελισσών», έχει πολλές πλευρές. Το σενάριο έχει χαρακτήρες με πορεία, πολυδιάστατους. Είναι πολύ ωραίο για τον ηθοποιό να έχει τη δυνατότητα να στήνει σιγά-σιγά τον χαρακτήρα του ρόλου».

Θα δούμε τον Νικηφόρο πιο σκληρό;

«Ναι, στην πορεία θα γίνει πιο σκληρός, αναγκαστικά. Ήταν, όμως, σημαντικό να ξεκινήσει έτσι ο ρόλος του. Έπρεπε ο Νικηφόρος να είναι πολύ διαφορετικός σε σχέση με τους υπόλοιπους ανδρικούς χαρακτήρες της σειράς. Παρότι έχει μια εσκεμμένη αδιαφορία, μια απόσταση από τα πράγματα, κάτι που προϋποθέτει μια κάποια σκληρότητα αλλά παράλληλα και μια εστίαση σε κάτι τελείως διαφορετικό. Είναι ο μόνος που έχει καθαρό σκοπό τον έρωτα (για την Ασημίνα). Και αυτός ο στόχος επηρεάζει και πυροδοτεί όλα τα υπόλοιπα. Στην πορεία θα φανούν και θα δικαιολογηθούν πολλά, είναι άλλωστε ένας άνθρωπος, δεν είναι τύπος. Η Ασημίνα είναι ο μόνος λόγος ο οποίος μπορεί να τον κρατήσει στο Διαφάνι. Οπότε, για να γίνει αυτό, πρέπει να αλλάξουν κάποια πράγματα και πρώτα εκείνος. Ηθελα ο Νικηφόρος να έχει την αφετηρία του πολύ μακριά από τους άλλους σε κάποια θέματα ώστε να έχει μεγάλη διαδρομή να καλύψει».

Μέχρι πού θα φτάσει ο Νικηφόρος για την Ασημίνα;

«Βρίσκω στον ρομαντισμό του Νικηφόρου μια απίστευτη γοητεία. Δεν περπατάει στα σύννεφα, όσο κι αν δείχνει έτσι. Και δείχνει έτσι γιατί ακριβώς δεν τον νοιάζει. Ξέρει τι κάνει ο ίδιος, και αυτό του αρκεί. Βασίζεται στο ένστικτο και στην αντίληψη του. Προέρχεται από μία σκληρή οικογένεια, από την οποία όμως έχει πάρει αποστάσεις. Την Ασημίνα του την έψαχνε μια ολόκληρη ζωή. 17 αυτό και όταν τη βρίσκει αφήνεται να παρασυρθεί από τα συναισθήματα του για αυτήν ολοκληρωτικά, θα κάνει τα πάντα για αυτήν. Είναι ξεκάθαρα ένας έρωτας Ρωμαίου και Ιουλιέτας».

Πώς θα αντιδράσει ο Νικηφόρος όταν η Δράσω τον φλερτάρει;

«Ως Νικηφόρος, σου λέω με σιγουριά πως είναι κάθετα αρνητικός απέναντι της. Η Ασημίνα οδηγεί τις πράξεις του. Τη βάζει πιο πάνω και από το όνειρο του να γίνει συγγραφέας. Ξέρει, όμως, παράλληλα ότι ένα τέτοιο συναισθηματικό άνοιγμα εξυπηρετεί και αυτό του το όνειρο. Ακόμη και όταν σκληρύνει, θα το κάνει για την αγάπη της Ασημίνας, για να μπορεί να την προστατεύσει, θα δούμε, όμως, πολύ ωραία πράγματα που θα δικαιολογήσουν και τις πρώτες του αντιδράσεις στον θάνατο του Σέργιου.

Γιατί ο Νικηφόρος τα πηγαίνει καλύτερα με τη μητέρα του από ό,τι με τον πατέρα του;

«Ο Νικηφόρος τα πάει γενικά καλύτερα με τις γυναίκες. Η μητέρα του ήταν πάντα πολύ υποστηρικτική απέναντι του, και βρίσκει και η ίδια ένα στήριγμα στον Νικηφόρο. Γι’ αυτό και δυσκολεύεται περισσότερο να πάει κόντρα σε εκείνη παρά στον πατέρα του. Αγαπάει πολύ την αδελφή του, με την οποία έχουν ένα ιδιαίτερο δέσιμο, έμενε στο Παρίσι με τη θεία του. Όλα αυτά μαζί με τη μόρφωση που πήρε στο Παρίσι τον έκαναν έναν άνδρα που μπορεί και τολμάει το 1958 να σέβεται τη γυναίκα και τη θέση της στην κοινωνία», είπε στο my tv.