Ο Γιώργος Μπόγρης πέρα από ένας καλός μπασκεμπολίστας που ήρθε στον Προμηθέα για να δώσει το κάτι παραπάνω, ένας κατακτητής του γυναικείου φύλου (γιατί να το κρύψουμε άλλωστε), είναι και ένας άνθρωπος επικοινωνιακός, απλός και με χιούμορ. 

Ένας τέτοιος άνθρωπος φτιάχνει εύκολα φιλίες. Γνωρίζεται, αγαπιέται και αγαπάει. Πώς τα έχουμε καταλάβει όλα αυτά; Από την ιστορία της πορτοκαλόπιτας και από όσα εκμυστηρεύτηκε στο προσωπικό του blog στο διαδίκτυο που ανέβηκε και στην ιστοσελίδα της ΕΣΑΚΕ, αλλά και στην σελίδα του Προμηθέα Πατρών. 

Διαβάστε την ιστορία του και θα καταλάβετε: "Μετά από έναν Γολγοθά ταξιδιών επιστροφή στην βάση μας. την εξωτική Πάτρα, την πρωτεύουσα της Δύσης (αφού μας αρέσουν οι πρωτεύουσες σε αυτή την χώρα) και συνάμα την πρωτεύουσα του πολιτισμού (βλ. Δύση) που δεν είναι ακόμα, αλλά θα μπορούσε εύκολα να γίνει...

Για την Πάτρα έχουμε να πούμε πολλά και θα τα πούμε σύντομα. Τώρα θέλω να μιλήσω για έναν άνθρωπο, την σπιτονοικοκυρά μου την Αγγελική και την τρομερή της πορτοκαλόπιτα. Άλλη μια φορά στη ζωή μου καταλαβαίνω ότι η ομορφιά σε έναν τόπο είναι η φυσική σίγουρα, (αυτό σε κρατάει ένα δεκαήμερο) πολύ περισσότερο είναι οι άνθρωποι.

Είμαι πολύ τυχερός που για ακόμα μια φορά περιτριγυρίζομαι από εκπληκτικούς ανθρώπους με ποιότητα. Η κυρία Αγγελική λοιπόν ήταν ο πρώτος άνθρωπος που γνώρισα στην Πάτρα κατά τη διάρκεια της πρώτης μου επίσκεψης για αναζήτησή σπιτιού αρχές Αυγούστου. Ένας άνθρωπος θετικός, με χαμόγελο, διακριτικός, με στυλ, αρχοντιά και ποιότητα! Όπως καταλάβατε δεν χρειάστηκε δεύτερη σκέψη για το που θα μείνω! 


Αφού έρχομαι μόνιμα λοιπόν τέλη Αυγούστου μετά την προετοιμασία μας στο Πήλιο, πάρα πολύ κουρασμένος που το μόνο που ονειρεύομαι είναι ένα μπάνιο και ο καναπές μου, η κυρία Αγγελική με πετυχαίνει στην πόρτα. “Γιωργάκη καλώς ήρθες”, ήταν η ατάκα της, “έλα να κεράσω, έφτιαξα γλυκό”.

Μη μπορώντας να αντισταθώ και με τη σκέψη ότι το αξίζω μετά από τα χιλιόμετρα που έτρεξα στο βουνό κάνω μια στάση. “Έκανα πορτοκαλόπιτα” μου λέει “και πάει εξαιρετικά με μια μπάλα παγωτό βανίλια”. Με τα λόγια της ένα δάκρυ συγκίνησης έτρεξε στο μάγουλο μου: "πορτοκαλοπιτα; το αγαπημένο μου γλυκό, δεν είναι δυνατόν!!!"

Παρόλο που ο πήχης για μένα είναι πολύ υψηλά, ειδικά σε αυτό το γλυκό, έχοντας κατασπαράξει ταψιά ολόκληρα από την κορυφαία του είδους στο ζαχαροπλαστείο “Μέλισσα” στα Θερμά Ικαρίας, είπα θα της δώσω την ευκαιρία της μόνο και μόνο που με σκέφτηκε. Ε, λοιπόν, όχι απλά άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά αλλά πλέον καθιερώθηκε η Πέμπτη πορτοκαλόπιτας, που κατεβαίνω, βγαίνει το ταψί και κάνουμε μαγικό κουβεντολόι.

Αφιερωμένο λοιπόν στην πρώτη μου φίλη στην Πάτρα αυτό το blog και επειδή θέλω να ζήσετε όλοι αυτό το μαγικό ταξίδι της πρώτης μπουκιάς ζέστης πορτοκαλόπιτας με παγωτό σας γράφω τη συνταγή.