Είναι από τους ηθοποιούς που κάθε χρόνο βρίσκονται σε αξιόλογες παραγωγές οι οποίες κερδίζουν το εμπορικό αλλά και το καλλιτεχνικό στοίχημα, με το κόσμο να είναι σύμμαχος τους σε κάθε καλλιτεχνικό τους βήμα.

Ο Νίκος Κουρής είναι από τους πιο ταλαντούχους της νέας γενιάς.

Έχει παίξει σε μεγάλες αρχαίες τραγωδίες στην Επίδαυρο, έχει ερμηνεύσει εξαιρετικά τον Φάουστ, έχει περάσει από την τηλεόραση και τον κινηματογράφο.

Ο Νίκος Κουρής έχει ξεχωρίσει ανάμεσα στους νέους ηθοποιούς και δίνει το δικό του στίγμα και τον δικό του χαρακτήρα σε όποιο εγχείρημα κι αν κληθεί να φέρει εις πέρας.

Αυτή την περίοδο πρωταγωνιστεί στην παράσταση Δον Ζουάν του Μολιέρου σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη.

Ο Νίκος Κουρής ενσαρκώνει τον ομώνυμο ρόλο, ωστόσο, ο Δον Ζουάν του σπουδαίου Γάλλου θεατρικού συγγραφέα είναι πολύ διαφορετικός από την εικόνα που έχουμε στο μυαλό μας. 

Πριν ανέβει τη σκηνή του Ρωμαϊκού Ωδείου ο αγαπημένος ηθοποιός μιλά στο patrasevents.gr τόσο για το έργο, όσο και για τον ρόλο του. Μας συστήνει έναν διαφορετικό Δον Ζουάν, εστιάζοντας στη φιλοσοφία του ήρωα, ενός βαθιά σκεπτόμενου και απόλυτα ελεύθερου χαρακτήρα.


«Ο Δον Ζουάν είναι ένας επαναστάτης!»

P.E: Πρωταγωνιστείτε στην Δον Ζουάν του Μολιέρου, πείτε μας λίγα λόγια για την παράσταση;

N.K.: Ο Δον Ζουάν είναι ένα έργο τολμηρό και συνταρακτικό του σπουδαίου αυτού συγγραφέα. Η παράστασή μας, εστιάζει στο κομμάτι του έργου που δεν έχει σχέση με την ιστορία που όλοι ξέρουμε (τον Δον Ζουάν σαν ένα γυναικά που αλλάζει τις γυναίκες σαν τα πουκάμισα), δεν είναι αυτό το έργο του Μολιέρου και ούτε και η παράστασή μας. Έχουμε εστιάσει πάρα πολύ στο ότι ο Δον Ζουάν είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος επιθυμεί την αληθινή συνείδηση και γι΄αυτό προσπαθεί σε όλη την παράσταση, μαζί με τον φίλο του Σγαναρέλ. Παρακολουθούμε την περιπέτεια ενός ανθρώπου που προσπαθεί βρει τη δική του ηθική, την απόλυτη προσωπική του σχέση με τα πράγματα και την αληθινή του σχέση με την γοητεία και ηδονή της ζωής. Να ανακαλύψει την δική του ηθική, να την αναλάβει και στο τέλος να πληρώσει και το τίμημα. Αυτό κάνει ο Δον Ζουάν είναι ένας επαναστάτης! Μπορεί και  κάνει ότι δεν μπορούμε όλοι οι υπόλοιποι! Όλοι οι θεατές που έρχονται στην παράσταση ζηλεύουν έναν άνθρωπο σαν τον Δον Ζουάν. Έναν άνθρωπο που χωρίς να κάνει κακό σε κανέναν (παρά μόνο στον εαυτό του) προσπαθεί να είναι ειλικρινής με τον εαυτό του. Αυτό είναι από μόνο του επαναστατικό. Ο τελευταίος μονόλογος που έχει περί υποκρισίας που είναι από τα πιο συγκλονιστικά κείμενα που έχουν γραφτεί ποτέ στο παγκόσμιο θέατρο σε όλες τις εποχές, Οι θεατές που έρχονται στην παράσταση μου λένε πως είναι δυνατόν να γράφτηκε αυτό τότε και να είναι τόσο «σήμερα».

P.E.: Άρα το κοινό βλέπει έναν διαφορετικό Δον Ζουάν, πέρα απ΄ το πρώτο επίπεδο που έχουμε στο μυαλό μας.

N.K.: Ναι, νομίζω πως δεν έχει καμία σχέση με αυτό τον ναρκισσισμό ενός ανθρώπου, ο οποίος κοροϊδεύει τον κόσμο, όσον αφορά τη δική μου ερμηνεία, αλλά και συνολικά της παράστασης. Ο Δον Ζουάν δεν είναι καθόλου αυτό που νομίζουμε ότι απλά κοροϊδεύει τις γυναίκες. Είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος ερωτεύεται, κατακτιέται και κατακτά την ίδια στιγμή και με την ίδια ένταση, ανά πέντε λεπτά (αυτός είναι ο Δον Ζουάν), όμως αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ψεύτης. Αυτή είναι η ανάγνωσή μας. Αν όλοι μας στη ζωή μας ακολουθούσαμε τον πραγματικό μας εαυτό τα πράγματα θα είχαν άλλους χρόνους. Αυτό πιστεύω κι εγώ, όλες οι συμβάσεις της ζωής μας έχουν σχέση με την έξω πραγματικότητα στην οποία δίνουμε λογαριασμό. Το τρομερό είναι πως ο Δον Ζουάν δεν δίνει καμία σημασία και κανέναν λογαριασμό πουθενά, παρά μόνο στην επιθυμία του. Τα βάζει με όλους και με όλα και στο τέλος αυτός και μόνο αυτός πληρώνει το τίμημα με τον θάνατό του. Αυτή η κοινωνία τον εξαφανίζει και καθώς πεθαίνει είναι σαν να μας κλείνει το μάτι και να μας λέει «μην κάνετε όλα όσα έκανα εγώ, αλλά λίγο, έτσι θα μπορείτε κι εσείς να ζήσετε κάτι».


«Πολλοί από εμάς ζηλεύουμε τον Δον Ζουάν»

P.E.: Υπήρχε κάτι που σας δυσκόλεψε στην ενσάρκωση του ρόλου;

N.K.: Με απασχόλησε πάρα πολύ το πως αυτός ο άνθρωπος έχει αυτή την ευθύτητα, χωρίς να είναι ψεύτης. Πως θα πρέπει να βγει αυτή η ποιότητα του ανθρώπου που δεν κοροϊδεύει, αντιθέτως ζητά από τη ζωή τα πάντα. Όποτε επειδή αυτό είναι κάτι που ούτε εγώ το ξέρω από τη ζωή μου, έπρεπε να βρω αυτή τη ποιότητα που να είναι πειστική και όχι θεατρική. Εκεί κυρίως εστίασα πάρα πολύ. Είναι ένα έργο που πραγματικά σε κάνει να σκέφτεσαι πολλά πράγματα για τη ζωή σου.

P.E.: Πρόκειται, πάντως, για ένα έργο που δημιούργησε σκάνδαλο στην εποχή του και υπήρξε αντικείμενο λογοκρισίας. Θα λέγατε πως και η δική μας κοινωνία έχει αρκετά ταμπού;

N.K.: Βεβαίως και έχει! Εγώ που κάνω τον Δον Ζουάν (μιλώ για μένα, αλλά φαντάζομαι για πολλούς από το κοινό) τον ζηλεύω! Ζηλεύω που αυτός ο άνθρωπος είναι κάτι που δεν μου το επιτρέπει η φύση μου και οι γύρω μου. Εάν ήμουν έτσι, δεν ξέρω αν η κοινωνία θα μπορούσε να με δεχτεί και να με αφομοιώσει. Στην πραγματικότητα είναι ένας ακραίος επαναστάτης. Είναι ένα έργο, ένας ήρωας που πραγματικά δεν γνωρίζουμε (μένουμε στις αρχικούς χαρακτηρισμούς). Με τον Δον Ζουάν έχουν ασχοληθεί πολλοί συγγραφείς και έχει περάσει από πάρα πολλούς χειρισμούς, ο Μολιέρος γράφει για έναν άνθρωπο που καίγεται να βρει τον εαυτό του, που αποκαθηλώνει όλα τα «πρέπει» της κοινωνίας και βάζει στη θέση τους τα δικά του πράγματα. Αυτό που κατά τη γνώμη μου θα ήθελε κάθε άνθρωπος να κάνει.


«Είμαι πολύ περήφανος γι΄ αυτή την παράσταση»

P.E.: Παίζετε, υπό τις οδηγίες του Θέμη Μουμουλίδη ενός πολύ έμπειρου και καταξιωμένου σκηνοθέτη. Πως είναι αυτή η εμπειρία;

N.K.: Με τον Θέμη είναι η τρίτη φορά που δουλεύουμε μαζί. Είναι ένας άνθρωπος που εκτιμώ πολύ και συνεργαζόμαστε πάρα πολύ αρμονικά. Μου άρεσε όλη αυτή η σκηνοθεσία του πάνω στον Δον Ζουάν, όπου όλοι οι συντελεστές μπήκαμε σε αυτό το «τρυπάκι».

P.E.: Πώς είναι η συνεργασία σας με τους συμπρωταγωνιστές σας, τη Ζέτα Μακρυπούλια και τον Μάκη Παπαδημητρίου;

N.K.: Για τον Μάκη Παπαδημητρίου δεν χρειάζεται να πω πολλά, είναι φίλος μου, ένας άνθρωπος που εκτιμώ βαθιά. Το ίδιο και την Ζέτα Μακρυπούλια την οποία δεν ήξερα, όμως είναι και αυτή μια έκπληξη για τον ρόλο που κάνει, την Ελβίρα, Όπως και όλα τα παιδιά ο Δημήτρης Καραμπέτσης, η Ηρώ Μπέζου, ο Γιάννης Σοφολόγης, ο Μιχάλης Τιτόπουλος, ο Ιωάννης Καπελέρης κα η Ελίζα Σκολίδη, είμαστε μια δυνατή ομάδα.

P.E.: Ολοκληρώνεται η περιοδεία ποια η γεύση που σας αφήνει αυτό το θεατρικό ταξίδι;

N.K.: Είμαι πάρα πολύ ευτυχής που κάναμε αυτό το έργο. Είναι μια από τις πιο όμορφες εμπειρίες μου στο θέατρο και σε περιοδεία καλοκαιρινή και όσο αφορά τις αντιδράσεις του κόσμου και όσο αφορά την συνεργασία μου με τους ανθρώπους άλλα και με το ίδιο το έργο. Είμαι πολύ περήφανος γι΄αυτή την παράσταση.


«Η Πάτρα έχει μια αγάπη μεγάλη στο θέατρο»

P.E.: Έρχεστε στη Πάτρα πείτε μας λίγα λόγια για την πόλη μας και το κοινό της;

N.K.: Όλοι είμαστε πολύ χαρούμενοι που ερχόμαστε στην Πάτρα. Είναι ένα κοινό που μας περιμένει και πάντα μας στηρίζει. Το Πατρινό κοινό αγαπά πάρα πολύ το θέατρο και αυτό δεν είναι καθόλου αυτονόητο, αγαπά το θέατρο γιατί έχει εμπειρία πάνω σε αυτό. Η Πάτρα είναι ένας σταθμός για όλους μας με καλλιεργημένο κοινό. Έχει παίξει μεγάλο ρόλο σε αυτό,το ΔΗΠΕΘΕ και όλες οι ομάδες που έχει η πόλη, αλλά και το ότι είναι πολύ κοντά στην Αθήνα και μπορούμε να ερχόμαστε πιο εύκολα. Η Πάτρα έχει μια αγάπη μεγάλη στο θέατρο και γενικά είναι μια ζωντανή θεατρικά πόλη, ίσως και πιο πολύ από τη Θεσσαλονίκη.

 P.E.: Έχετε περάσει όλα αυτά τα χρόνια από το χώρο της τηλεόρασης με πολύ σπουδαίες δουλειές και ρόλους που έχει αγαπήσει ο κόσμος. Ποιες θα ήταν οι προϋποθέσεις για να πείτε το ναι σε νέα τηλεοπτική παραγωγή;

N.K.: Θα πρέπει να είναι μια παραγωγή που να σέβεται το ίδιο το προϊόν και εννοώ να το σέβεται με τους όρους που βάζουν οι καλλιτέχνες και όχι οι παραγωγοί. Μου έχουν γίνει κάποιες προτάσεις. Βλέπουμε ότι γίνονται προσπάθειες τα τελευταία δυο χρόνια να ανέβει λίγο η ποιότητα των πραγμάτων στα σήριαλ, δηλαδή να μην γίνονται πολλά επεισόδια σε λίγες ημέρες. Όταν θα πρέπει να κάνεις ένα επεισόδιο σε δυο ημέρες, για μένα αυτό είναι απαγορευτικό. Δεν μπορεί να βγει έτσι καλή δουλειά σε τόσο λίγο χρόνο. Επίσης τα σενάρια είναι ένα τεράστιο θέμα για μένα. Έχουμε πολύ μεγάλη έλλειψη σε αυτό τον τομέα και δεν λέω ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν πολύ ωραία, αλλά η αντίληψη είναι λίγο…  μια από τα ίδια. Τώρα πια είμαι πολύ απαιτητικός και όσο περνά και τα χρόνια γίνομαι και περισσότερο. Βέβαια σημαντικός ρόλο παίζει και ο χρόνος, γιατί για μένα προτεραιότητα έχει το θέατρο. Είναι πολύ δύσκολο να συμπέσουν όλα τα παραπάνω μαζί και γι΄αυτό δεν κάνω τηλεόραση.

P.E.: Ποια είναι τα σχέδιά σας μετά το τέλος της περιοδείας; Πού θα σας δούμε τον χειμώνα;

N.K.: Tην νέα χειμερινή σεζόν θα βρίσκομαι στο έργο «Του Κουτρούλη ο Γάμος» του Αλέξανδρου Ραγκαβή σε σκηνοθεσία Σμαράγδας Καρύδη το οποίο θα ανέβει στο Νέο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου τον Οκτώβριο. Επίσης θα είμαι και στο Θέατρο Θησείον σε μια παράσταση που αγαπώ πολύ «Η Γίδα ή Ποια είναι η Σύλβια;»  του Έντουαρντ Άλμπι που θα συνεχίσει για δεύτερη χρονιά.