Τη Μυρτώ Αλικάκη την έχουμε αγαπήσει σε πάρα πολλές και διαφορετικές δουλειές όλα αυτά τα χρόνια, με την ίδια να μη χάνει ποτέ το πάθος της ως επαγγελματίας.

Αυτήν την περίοδο, βρίσκεται σε περιοδεία, κάτι που δεν συνηθίζει, με την παράσταση "Ο κατά φαντασίαν ασθενής", σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη.

Ανάμεσα στις πόλεις που θα επισκεφθεί, είναι φυσικά και η Πάτρα. Το έργο θα ανέβει για δύο βραδιές στο Ρωμαϊκό Ωδείο και η ανταπόκριση του κοινού, αναμένεται θετική.

Με αφορμή την παράσταση που πρωταγωνιστεί, η γνωστή ηθοποιός παραχώρησε συνέντευξη στο patrasevents.gr και μίλησε για τη συνεργασία της με τον Πέτρο Φιλιππίδη, το ρόλο της στη νέα σειρά των Γεωργίου - Νικολάου, αλλά και για την Πάτρα.


"Ο ρόλος μου είναι πολύ διασκεδαστικός"

P.E.: Πρωταγωνιστείτε στην παράσταση «Κατά φαντασίαν ασθενής». Πείτε μου δυο λόγια για το έργο του Μολιέρου.

Μ.Α.: "Είναι ένα έργο στο οποίο ο κεντρικός ήρωας, είναι ένας άνθρωπος αρρωστοφοβικός, είναι ο κατά φαντασίαν ασθενής, ο οποίος με ακριβώς αυτήν την αρρωστοφοβία του, στην πραγματικότητα προσπαθεί να τραβάει πάντα την προσοχή των αγαπημένων του ανθρώπων, να τους χειρίζεται, αλλά πολύ συχνά πέφτει και ο ίδιος θύμα του χειρισμού των άλλων, ακριβώς επειδή είναι τόσο ευάλωτος. Παρακολουθούμε, λοιπόν, την ιστορία του ίδιου και της οικογένειάς του από μία κωμική σκοπιά".

P.E.: Ο δικός σας ρόλος ποιος είναι;

Μ.Α.: "Εγώ υποδύομαι τη σύζυγό του, η οποία του κάνει την καλή διαρκώς, αλλά στην πραγματικότητα, αποσκοπεί μονάχα στο να του φάει τα λεφτά. Είναι ένας ρόλος πολύ διασκεδαστικός, γιατί έχει αυτό το διπλό στοιχείο, που αλλιώς είναι μπροστά και αλλιώς πίσω από την πλάτη του. Αυτοί οι ρόλοι έχουν πάντα ένα στοιχείο πρόκλησης".


"Ο Πέτρος είναι ένας ιδιαίτερα ευφυής και ταλαντούχος άνθρωπος"

P.E.: Ποια είναι τα μηνύματα που ήθελε να περάσει ο Μολιέρος, γράφοντας αυτό το έργο;

Μ.Α.: "Βασικά είναι δύο. Λόγω της αρρωστοφοβίας του, ο πρωταγωνιστής, κάνει μια κριτική στην ιατρική και στο πως οι γιατροί εκμεταλλεύονται την αγωνία των ανθρώπων να είναι υγιείς, πράγμα που όλοι ξέρουμε ότι συμβαίνει και στις μέρες μας. Για παράδειγμα τα φακελάκια ή η συνταγογράφηση φαρμάκων, τα οποία μπορεί να μην είναι απαραίτητα. Και επειδή στην Ελλάδα έχουμε την τάση να παίρνουμε φαρμακάκια, όλοι θα ταυτιστούν με αυτόν τον ήρωα. Αφενός είναι αυτό το κοινωνικό σχόλιο που κάνει ο Μολιέρος και αφετέρου παρόλο που δεν μιλάμε για ψυχολογικό θέατρο, υπάρχουν τέτοια στοιχεία. Έχουμε έναν άνθρωπο, που είναι έρμαιο του φόβου που αισθάνεται και πως αυτός επηρεάζει τον ίδιο και το περιβάλλον του".

P.E.: Πρωταγωνιστής και σκηνοθέτης της παράστασης είναι ο Πέτρος Φιλιππίδης. Πώς είναι συνεργασία σας μαζί του;

Μ.Α.: "Ο Πέτρος είναι ένας ιδιαίτερα ευφυής και ταλαντούχος άνθρωπος, είναι μοναδικός. Εγώ νιώθω ότι έχω μάθει πάρα πολλά πράγματα δίπλα του και είναι κάτι που μου αρέσει στη δουλειά που κάνω και την κάνω πολλά χρόνια. Μου αρέσει να νιώθω μαθήτρια, να δοκιμάζομαι σε νέα είδη και σε νέα ήθη. Είναι μια πολύ δημιουργική διαδικασία αυτή για μένα. Είναι ένας άνθρωπος απαιτητικός, που ζητάει από μας το 100% και πολύ καλά κάνει. Είμαστε ένας θίασος που δούλεψε, πάρα πολύ φιλότιμα για το αποτέλεσμα στο οποίο καταλήξαμε και το οποίο ευτυχώς βρήκε απήχηση στο κόσμο".


"Έχω μεγάλη χαρά, που θα έρθουμε στην Πάτρα"

P.E.: Έχετε ήδη επισκεφθεί πολλές πόλεις της Ελλάδας. Ποια είναι η ανταπόκριση του κοινού;

Μ.Α.: "Η παράσταση πάει πολύ καλά, είμαστε γεμάτοι παντού. Είναι μια τεράστια ευτυχία αυτό που ζούμε και μάλιστα σε τέτοιες εποχές. Θα σας πω μόνο, γιατί πιστεύω ότι είναι ένα πολύ τρανταχτό παράδειγμα της επιτυχίας μας και της προσέλευσης του κόσμου, ότι στο θέατρο των Φιλίππων είχαμε 2.800 άτομα. Αυτό είναι εξωφρενικό, είναι περισσότερα άτομα από όσα χωράει το θέατρο".

P.E.: Σε λίγες ημέρες έρχεστε στην Πάτρα. Πριν από δύο χρόνια, μάλιστα, είχατε παίξει ξανά στο Ρωμαϊκό Ωδείο. Ποια είναι η γνώμη σας για το κοινό της πόλης;

Μ.Α.: "'Καταρχάς το Ρωμαϊκό Ωδείο είναι ένα υπέροχο θέατρο. Ας ξεκινήσουμε από αυτό, γιατί κάποια θέατρα, στα οποία παίζουμε είναι έως και ιδανικά και κάποια είναι πολύ δύσκολοι χώροι. Είναι μεγάλο συν για την παράσταση όταν βρισκόμαστε σε έναν ωραίο χώρο, με καλή ακουστική, ωραία ατμόσφαιρα και απαράμιλλη αισθητική. Το κοινό της Πάτρας, είναι γνωστό ότι είναι πάρα πολύ θεατρόφιλο, είναι και μεγάλη πόλη, γι' αυτό άλλωστε, θα παίξουμε και δύο μέρες. Μου αρέσει πάρα πολύ η Πάτρα, παρόλο που δεν τη γνωρίζω πολύ, νομίζω έχω έρθει τρεις φορές στη ζωή μου. Μάλιστα είχα παίξει στο Λιθογραφείον παλιότερα με άλλη παράσταση. Είναι μία πόλη, που έχει ζωή, κουλτούρα και μ' αρέσει να κάνω βόλτες εκεί. Έχω μεγάλη χαρά, που θα έρθουμε".


"Ο ρόλος μου στη σειρά "Αστέρια στην άμμο" με έχει ιντριγκάρει φοβερά"

P.E.: Τη νέα σεζόν θα σας δούμε στη σειρά "Αστέρια στην άμμο".

Μ.Α.: "Είναι μία από τις παραγωγές που θα κάνουν ο Ανδρέας Γεωργίου και ο Κούλλης Νικολάου και προορίζεται για την απογευματινή ζώνη του Alpha. Είναι ένα πολύ ωραίο σενάριο, βασισμένο στο βιβλίο της Ρένας Ρώσση-Ζαΐρη, που εκτυλίσσεται στη Ρόδο. Έχει αρκετά εξωτερικά γυρίσματα, ωραία αισθητική και μια πλειάδα εξαιρετικών ηθοποιών, που οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονται από το χώρο του θεάτρου. Επίσης, έχει δύσκολους και πολυεπίπεδους ρόλους. Αυτό είναι το καλό, βέβαια δεν ισχύει πάντα, όταν ένα σενάριο είναι μεταφορά από βιβλίο.

Ο δικός μου ο ρόλος με έχει ιντριγκάρει φοβερά. Πρόκειται για μία γυναίκα, που όλοι τη θεωρούν τρελή, που ζει κλεισμένη μέσα στο σπίτι της και στο εργαστήριό της, φτιάχνοντας γλυπτά. Αυτός είναι ο τρόπος που έχει βρει για να απομακρυνθεί από τη ζωή της, που την κάνει δυστυχισμένη. Βρίσκεται μέσα σε ένα γάμο, που ήταν ανέκαθεν χωρίς αγάπη, σε ένα γάμο στον οποίο την υποχρέωσαν. Έχει αφήσει πίσω ένα μεγάλο έρωτα, τον οποίο έχασε και την έχει στοιχειώσει. Είναι μια γυναίκα που βλέπει όνειρα και οράματα και όλο αυτό το πράγμα με ιντρίγκαρε και με οδήγησε στην ανάγκη να κάνω και μία εξωτερική αλλαγή. Ήθελα να αποδώσω και στην εξωτερική της εμφάνιση, ακριβώς αυτό το στοιχείο της απομάκρυνσης από την πραγματικότητα που έχει. Ήθελα να είναι σαν εξιλεωμένη, σαν ξωτικό και έτσι άλλαξα και εγώ και μοιάζω μάλλον με Ιρλανδή νεράιδα, έτσι το εμπνεύστηκα. Εύχομαι να πάει καλά, πιστεύω σε αυτή τη δουλειά".


Το νέο της επαγγελματικό βήμα στο θέατρο

P.E.: Θεατρικά θα σας δούμε κάπου το χειμώνα;

Μ.Α.: "Θα είμαι πάλι με τον Πέτρο Φιλιππίδη, στο θέατρο Μουσούρη. Θα ανεβάσουμε την παράσταση "Ψύλλοι στ' αυτιά" του Ζωρζ Φεντώ".

P.E.: Με ποια κριτήρια επιλέγετε τις δουλειές σας;

Μ.Α.: "Τα κριτήριά μου δεν είναι πάντα τα ίδια. Σίγουρα αυτό που με ενδιαφέρει πάρα πολύ, είναι οι άνθρωποι. Θέλω να νιώθω ωραία με αυτούς που συνεργάζομαι. Σε κάποιες περιπτώσεις, ειδικά στην τηλεόραση είναι και το οικονομικό. Έχω την ευτυχία, όμως, μετά από τόσα χρόνια, σε γενικές γραμμές, να τα συνδυάζω όλα αυτά. Όταν περνούν τα χρόνια και αποκτάς την εκτίμηση του κόσμου και των συνεργατών σου, έχεις και την επιλογή".


"Αντιλαμβάνομαι τη δουλειά μου σαν ένα διαρκές παιχνίδι, μια διαρκής διάθεση για δημιουργικότητα"

P.E.: Βρίσκεστε στο χώρο της υποκριτικής πάνω από 20 χρόνια. Υπάρχει κάτι που θα θέλετε να παίξετε και δεν σας έχει δοθεί ακόμα η ευκαιρία;

Μ.Α.: "Πάρα πολλά. Μπορεί να κάνω χρόνια αυτή τη δουλειά, αλλά υπάρχουν κάποια πράγματα ακόμη, στα οποία θέλω να δοκιμαστώ. Αυτό είναι ένα τρίτο κριτήριο που δεν ανέφερα πριν. Μου αρέσει να δοκιμάζω πράγματα που δεν έχω ξανακάνει. Δεν αντιλαμβάνομαι τη δουλειά μου ως κάτι το οποίο έχω συνηθίσει, αλλά σαν ένα διαρκές παιχνίδι, μια διαρκής διάθεση για δημιουργικότητα και κάτι που το ευχαριστιέμαι πάρα πολύ".

P.E.: Κλείνοντας τη συνέντευξη, είστε μία από τους δασκάλους του Θεάτρου Τέχνης. Πείτε μου δυο λόγια γι' αυτό το κομμάτι.

Μ.Α.: "Αποφοίτησα από αυτή τη σχολή και ήταν τεράστια τιμή μου, που δέχτηκα την πρόταση να γίνω δασκάλα. Η αλήθεια είναι ότι το κυνήγησα και λίγο. Τα χρόνια εκείνα ήταν ο Διαγόρας Χρονόπουλος, διευθυντής στη σχολή και του είπα ότι θα με ενδιέφερε κάτι τέτοιο και έτσι μου έδωσε πολύ απλόχερα, αυτήν την ευκαιρία. Ένιωθα ότι είναι κάτι που μπορώ να το κάνω καλά, χωρίς καμία διάθεση αυθεντίας, γιατί αγαπάω πολύ τα παιδιά και τους νέους ανθρώπους, ίσως επειδή είμαι μαμά και εγώ. Είχα την ανάγκη να τους μεταφέρω όλα όσα έχω μάθει. Αυτό που πάνω από όλα με ενδιαφέρει, είναι να τους αναπτύξω την κριτική τους σκέψη, να βγουν από τη σχολή και να μπορούν να κρίνουν τι είναι καλό για εκείνους, γιατί σε πολλές περιπτώσεις οι άνθρωποι δεν έχουν κάποιον να τους βοηθήσει και θα είναι καλό να έχουν μερικά εργαλεία στο τσεπάκι τους. Βέβαια, ενώ δεν αγχώνομαι ποτέ για τον εαυτό μου στη δουλειά, για τους μαθητές μου αγχώνομαι, γιατί νιώθω ότι έχω την ευθύνη τους, αλλά είναι κάτι που με ευχαριστεί πάρα πολύ. Μάλιστα έχω μάθει κι εγώ πράγματα, στην προσπάθειά μου να τους μεταφέρω όσα ξέρω και αυτό με βοηθάει πάρα πολύ".