Τοπικά
Αν υπάρχει μία πλατεία στην Πάτρα που δικαιούται το... Όσκαρ εγκατάλειψης, αυτή σίγουρα θα ήταν η πλατεία Παπανδρέου, στην Ακρωτηρίου, εκεί στο Ψαροφάι.
Το παράδοξο είναι ότι η πλατεία αυτή βρίσκεται σε λαϊκές συνοικίες της Πάτρας, στις οποίες η δημοτική αρχή δίνει βάρος. Είναι μία πλατεία που θα μπορούσε να δώσει λίγο πράσινο στους κατοίκους του Αγίου Νεκτάριου, της Αγίας Τριάδας (από κάτω) και σε αρκετές ακόμα γειτονιές που βρίσκονται κοντά της.
Ωστόσο, η πλατεία εδώ και μήνες βρίσκεται σε εγκατάλειψη, με την δημοτική αρχή να γνωρίζει το ζήτημα, αλλά να μην κάνει κάτι επ' αυτού. Με ξεραμένο γκαζόν, με παιδική χαρά ανύπαρκτη, με χόρτα που θυμίζουν ζούγκλα, αποτελεί ένα μέρος που οι κάτοικοι των περιοχών των λαϊκών συνοικιών της Πάτρας, δεν πλησιάζουν για κανένα λόγο.
Η πλατεία Παπανδρέου είναι αρκετά μεγάλη και θα μπορούσε με την ανάλογη διαμόρφωση να μετατραπεί σε ένα μικρό πάρκο για την περιοχή. Ένα έτοιμο μικρό πάρκο, χωρίς να χρειαστεί καν να μπουν μπουλντόζες, ντούντουκες και όλα τα σχετικά για να το αξιοποιήσει και να το δώσει η πόλη στους πολίτες της, όπως για παράδειγμα στο Ανατολικό Πάρκο του Ριγανόκαμπου.
Όμως το έτοιμο πάρκο, προφανώς ο δήμος δεν το θέλει και το αφήνει έτσι, εδώ και μήνες, χωρίς να προχωρήσει σε καμία παρέμβαση, σε αντίθεση με άλλους κοινόχρηστους χώρους, που όλο και κάτι γίνεται. Κάποιοι χαριτολογώντας έλεγαν ότι δεν τους αρέσει το όνομα. Το Παπανδρέου με το που το ακούνε τους ανάβει τα λαμπάκια.
Αν είναι έτσι ας το ονομάσουν και πλατεία... Λένιν. Το θέμα είναι να γίνει δουλειά. Και δουλειά δεν γίνεται στον συγκεκριμένο κοινόχρηστο χώρο των λαϊκών συνοικιών της αγαπημένης μας Πάτρας.
Οι φωτογραφίες είναι της Γλυκερίας Λύτρα.
