Η "Ορέστεια" ανέβηκε φέτος στο θέατρο της Επιδαύρου μετά από 18 χρόνια με το Εθνικό Θέατρο να παρουσιάζει τη μοναδική σωζόμενη τριλογία του Αισχύλου και το κοινό να χειροκροτεί, μένοντας ενθουσιασμένο και από τις τρεις παραστάσεις. 

Τον "Αγαμέμνων" σε σκηνοθεσία Ιωάννη Βουλγαράκη, τους "Χοηφόρους" σε σκηνοθεσία Λιλλύ Μελεμέ και τις "Ευμενίδες" σε σκηνοθεσία Γεωργίας Μαυραγάνη. Από τους νέους ηθοποιούς που ξεχωρίζουν με την παρουσία τους σε αυτή την τριλογία είναι και η Ναζίκ Αϊδινιάν, ένα κορίτσι που μπορεί να μεγάλωσε στα Μέγαρα, όμως θεατρικά, γαλουχήθηκε στην Πάτρα. 

Στην αχαϊκή πρωτεύουσα ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το θέατρο, συμμετέχοντας σε ένα σεμινάριο του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, την περίοδο που σπούδαζε μηχανολόγος μηχανικός στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Η νεαρή ηθοποιός είναι στον χορό των Ευμενίδων και ξεχωρίζει με την παρουσία της. Η Ναζίκ μιλώντας στο allfun τονίζει τα εξής για το πώς γνώρισε και αγάπησε το θέατρο: "Στην Πάτρα όταν σπούδαζα μηχανολόγος μια φίλη μου, μου είπε ότι θα έπρεπε ν' ασχοληθώ με την υποκριτική.

Μου έσκασε σαν κεραμίδα στο κεφάλι! Πέρασαν δύο χρόνια μέχρι να πάρω την απόφαση να πάω σ’ ένα σεμινάριο υποκριτικής που έκανε το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. και αυτό με την προτροπή μιας άλλης φίλης που ήθελε να πάει. Ντρεπόμουν πολύ. Με το που ξεκίνησα ένας άλλος κόσμος ανοίχτηκε". Η φίλη της έφυγε από το σεμινάριο, η ίδια συνέχισε.

Το πτυχίο της στην σχολή που ακολούθησε στην Πάτρα το πήρε μόνο για τους γονείς της, έτσι για να το κορνιζάρουν. Η επαφή της όμως με την αρχαία δραματουργία κρατά από πιο παλιά. Το θέατρο της Επιδαύρου ήταν από τα μέρη που πήγαινε συχνά μαζί με την οικογένεια της όταν ήταν μικρή. Πλέον γνωρίζει το θέατρο αυτό και ως ηθοποιός.

"Το έργο "Ευμενίδες" είναι μια ευχή για κάθαρση. Μιλά για το πώς εξευμενίζονται όσα κουβαλάμε, πώς συγχωρείς τους άλλους και τελικά τον εαυτό σου". Όσο για την υποκριτική, τι σημαίνει για αυτή; "Υποκριτική για μένα σημαίνει χαρά, γέμισμα, αναζήτηση, πολλές φορές ταλαιπωρία, βουτιά στα βαθιά, ανάσα".