Έχοντας γνωρίσει από νωρίς τον κόσμο της μουσικής και έχοντας τον αγαπήσει, δείχνοντας ταυτόχρονα ένα ιδιαίτερο ταλέντο σε αυτή τη τέχνη, ο Σταύρος Ξιούρας, βρήκε από νωρίς τον δρόμο που ήθελε να ακολουθήσει.

Τον δρόμο της μουσικής. Τον αγάπησε και τον σπούδασε παράλληλα, τελειώνοντας το τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής, στο ΤΕΙ Ηπείρου, στην Άρτα. 

Η αγάπη του στη μουσική είχε και προτιμήσεις. Αγαπούσε και αγαπάει την παραδοσιακή μουσική της χώρας μας, ενώ σε ότι αφορά τα μουσικά όργανα είχε πάντοτε μια αδυναμία στα πνευστά. Διάλεξε έτσι σε ότι αφορά τις σπουδές του το παραδοσιακό κλαρίνο και παράλληλα συνέχισε τις σπουδές του στην κλασική μουσική όπου πήρε το δίπλωμα του σαξόφωνου. 

Πλέον στα 28 του έχει κάνει αρκετές εμφανίσεις και θεωρείται ένας από τους δεξιοτέχνες του είδους στο παραδοσιακό κλαρίνο και όχι μόνο. Ο ίδιος μιλώντας στο patrasevents.gr τονίζει: "Από τις συμμετοχές μου ξεχωρίζω το River Party στο Νεστόριο Καστοριάς το καλοκαίρι του '14, καθώς και την συμμετοχή μου σε πολλά φεστιβάλ της ΚΝΕ.

Σε ένα από αυτά είχα την χαρά να συνεργαστώ με τους Kollektiva. Ξεχωριστή θέση όμως έχουν οι εμφανίσεις μου με το Μουσικό Εργαστήρι του Παμμικρασιατικού Συνδέσμου Πατρών. Εκεί συνεργάστηκα με αξιόλογους Πατρινούς μουσικούς". 

Από τις μουσικές εμπειρίες της ζωής του που θα θυμάται για πάντα ήταν και η συνεργασία του με το Μουσικό Εργαστήρι με τον Λάκη Χαλκιά. "Είναι μια φωνή αναλλοίωτη στον χρόνο, μια φωνή συνδεδεμένη με δύσκολους καιρούς" τονίζει. 

"Γενικά όλες οι συνεργασίες που έχω κάνει μέχρι στιγμής είναι εμπειρίες για μένα. Η επαφή με μουσικούς και η δημιουργία που υπάρχει μέσα από αυτή την επαφή είναι εμπειρία από μόνη της".


Φέτος είχε την ευκαιρία να διδάξει την τέχνη του σε έφηβους μαθητές ως ωρομίσθιος καθηγητής στο μουσικό σχολείο του Βαρθολομιού. 

"Είναι μια μοναδική εμπειρία, όχι μόνο για την επαγγελματική μου εξέλιξη, αλλά γιατί μου δόθηκε η δυνατότητα να διδάξω – να περάσω τις γνώσεις μου σε νέα παιδιά που αγαπάνε την μουσική" τονίζει.

"Προσπάθησα να τα κάνω να καταλάβουν πως η μουσική δεν είναι ένα μάθημα όπως όλα τα άλλα, αλλά είναι δημιουργία – επικοινωνία συναισθημάτων – ένας τρόπος να έρθουν πιο κοντά, κάνοντας στην άκρη κάθε διαφορά που μπορεί να έχουν μεταξύ τους". 

Ωστόσο, το κλαρίνο είναι η μεγάλη του αγάπη. Η σχέση που έχει με το κλαρίνο κρατάει θα έλεγε κανείς προτού καν γεννηθεί. "Ο λόγος που ασχολήθηκα με το κλαρίνο θα μπορούσε να πει κανείς πως είναι η καταγωγή μου" τονίζει. "Ο παππούς από την Ήπειρο άκουγε συχνά σκοπούς από τον τόπο του, οπότε πέρασε σιγά σιγά το ηχόχρωμα του κλαρίνου και στα δικά μου ακούσματα". 

Στους περισσότερους από εμάς το κλαρίνο είναι ταυτισμένο με τα πανηγύρια και τα δημοτικά γλέντια. Δεν είναι όμως ακριβώς έτσι. "Το κλαρίνο δεσπόζει στα παραδοσιακά μας τραγούδια. Τα πανηγύρια είναι ένα μεγάλο κομμάτι της παράδοσής μας, οπότε είναι λογική αυτή η ταύτιση.

Αυτό που είναι προς συζήτηση είναι η «αισθητική» γύρω από τα πανηγύρια και όχι το όργανο αυτό κάθε αυτό. Μέσα στα πανηγύρια υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι μουσικοί που έχουν εξελίξει το παραδοσιακό κλαρίνο και μουσικά και δεξιοτεχνικά".


Όταν λέμε κλαρίνο δεν εννοούμε, όμως, μόνο τον ήχο που ακούμε στα πανηγύρια ή στα δημοτικά τραγούδια, αλλά και αυτόν που έρχεται στα αυτιά μας μέσα από άλλων ειδών μουσικές, τη τζαζ ή ακόμα και την κλασική μουσική. 

"Υπάρχει το παραδοσιακό, υπάρχει και το κλασικό κλαρίνο" τονίζει ο Σταύρος Ξιούρας. "Σε κάθε περίπτωση μιλάμε για το ίδιο όργανο. Οι διαφορές που έχουν είναι στην κατασκευή.Το κλαρινέτο (το κλασσικό δηλαδή) έχει παραπάνω κλειδιά από το «δικό μας». Η μεγάλη διαφορά τώρα είναι στον τρόπο παιξίματος του οργάνου. Στον τρόπο δηλαδή που τοποθετούμε στο στόμα το όργανο". 

Το κλαρίνο έτσι και αλλιώς είναι ένα σολιστικό όργανα που μπορεί να σταθεί παντού μας λέει, όμως, ο ίδιος δεν κρύβει την προτίμηση του ανάμεσα στα δύο. "Όταν παίζω παραδοσιακά κομμάτια είναι σαν να ξυπνάω αναμνήσεις στον κόσμο, είναι λες και του θυμίζω τόπους και βιώματά και όταν πιάνουν τον χορό βλέπεις πρόσωπα γεμάτα χαρά, είναι λες και ξεχνούν τα προβλήματα της καθημερινότητας. Γι΄αυτόν τον λόγο προτιμώ το παραδοσιακό κλαρίνο". 


Πώς μπορεί όμως να σχετιστεί μια μουσική, όπως για παράδειγμα η τζαζ ή κλασική μουσική, με την παραδοσιακή τη δική μας; 

"Είναι δύο διαφορετικά είδη μουσικής αλλά μέσα από το πέρασμα του χρόνου και σαφώς και με την βοήθεια της δισκογραφίας βλέπουμε πως το ένα είδος δανείζεται από το άλλο. Η μουσική δεν μένει στάσιμη, εξελίσσεται συνέχεια" μας απαντά ο Σταύρος Ξιούρας. 

"Σήμερα υπάρχουν τραγούδια που συνδυάζουν με πολύ ενδιαφέρον και ωραίο αισθητικά τρόπο αυτά τα δύο είδη μουσικής. Έχουν γραφτεί υπέροχα τζαζ κομμάτια για κλαρίνο, όπως η Μπλέ Ραψωδία του Γκέρσουινγκ. Στην τζαζ το κλαρίνο το βλέπουμε από την εποχή των Big Bands, στις αρχές του '20 και παίζει βασικό ρόλο σε όλη την εξέλιξή της μέχρι και σήμερα.

Ένας από τους καλύτερους κλαρινετίστες της τζαζ ήταν ο Benny Goodman με το απίστευτο σόλο στο "Sing, Sing, Sing" το 1935. Εδώ να πούμε πως ο Τάσος Χαλκιάς σε ταξίδι του στην Αμερική βρέθηκε με το Benny Goodman ο οποίος έμεινε έκπληκτος όταν άκουσε τον δικό μας Τάσο στο κλαρίνο". 

Στον ίδιο αρέσει να πειραματίζεται με τα ηχοχρώματα του κλαρίνου. "Το κλαρίνο είναι όργανο που επιβάλλεται να πειραματιστείς μουσικά. Όλα τα παραδοσιακά μας τραγούδια έχουν σολιστικά μέρη με κλαρίνο. Όχι μόνο στη Ελλάδα, αλλά σε όλα τα Βαλκάνια. Το σόλο που λέμε, είναι η στιγμή που ο οργανοπαίχτης θα παίξει μια δική του μελωδία, έναν αυτοσχεδιασμό. Εκεί φαίνεται η δεξιοτεχνία και το αισθητικό κριτήριο του μουσικού". 


Τα πνευστά, πάντως, όπως παραδέχεται και ο ίδιος είναι δύσκολα όργανα για εκμάθηση. 

"Δύσκολα ένα παιδί από μόνο του θα διαλέξει να μάθει κλαρίνο. Συνήθως οι γονείς παροτρύνουν τα παιδιά σε τέτοια επιλογή οργάνου. Για μένα στόχος, όπως και για κάθε δάσκαλο, είναι το πως θα κάνω τα παιδιά να αγαπήσουν τη μουσική και το όργανο που παίζουν είτε αυτό είναι κλαρίνο είτε σαξόφωνο". 

Όσο για τι αγαπάει περισσότερο, το κλαρίνο ή το σαξόφωνο; "Να σου πω… και τα δύο θα έλεγα. Είναι ανάλογα με το τι θέλω να βγάλω εκείνη τη στιγμή. Το σαξόφωνο είναι πολύ ωραίο όργανο με ιδιαίτερο ήχο, αλλά όταν θα μελετήσω στο σπίτι πρώτα θα παίξω κλαρίνο και μετά σαξόφωνο". 


Ένας ξύλινος σταυρός - Ο άνθρωπος του μόχθου - Παμμικρασιατικός - 29/6/2018


Δακρυσμένα Μάτια - Ο άνθρωπος του μόχθου - Παμμικρασιατικός - 29/6/2018


Μαλαματένια Λόγια - Ο άνθρωπος του μόχθου - Παμμικρασιατικός - 29/6/2018